Για την ανεργία, την αλληλεγγύη και τη λειτουργία τής ΕΕ
ΣΕ ΕΝΑ και μοναδικό θέμα συμφωνούν ως τώρα οι «15» για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Και το θέμα αυτό είναι η Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ) για την οποία όλοι οι εταίροι συμφωνούν ότι δεν πρέπει να συζητείται στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αλλά ξεχωριστά και παράλληλα.
Και τούτο διότι αν η συζήτηση για την ΟΝΕ εμπλακεί στις διαπραγματεύσεις της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, τότε τα θέματα της ευελιξίας, της στάθμισης των ψήφων, της επικουρικότητας, της συναπόφασης κλπ. θα πρέπει να επανεξετασθούν εις βάθος.
Ετσι οι «15» συζητούν όλα τα θέματα προσπαθώντας να διαμορφώσουν συμμαχίες μεταξύ τους δεδομένου ότι τώρα πια έχουν προχωρήσει στο στάδιο των ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για καθένα θέμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης. Στο πλαίσιο αυτό η ελληνική πλευρά έχει ήδη αναζητήσει και έχει διαμορφώσει συμμαχίες τις οποίες προσπαθεί να εδραιώσει σε όλα τα επίπεδα, τόσο με τα ταξίδια του Πρωθυπουργού και της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όσο και με τις επαφές του εκπροσώπου του υπουργού Εξωτερικών και τις συνομιλίες στην Αθήνα με εκπροσώπους ξένων κυβερνήσεων.
Σε ό,τι αφορά την απασχόληση, θέμα εξαιρετικής σημασίας λόγω του ότι η ανεργία έχει καταστεί το υπ’ αριθμ. 1 πρόβλημα της ΕΕ, ζητούν να συμπεριληφθεί στη νέα Συνθήκη ειδική διάταξη η Ελλάδα, η Σουηδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Με τη θέση αυτή είναι αντίθετες η Γερμανία και η Βρετανία, ενώ η Γαλλία δεν έχει ξεκαθαρίσει τη θέση της.
Στο θέμα της επέκτασης της ειδικής πλειοψηφίας/συναπόφασης στον Α’ Πυλώνα, η Ελλάδα τίθεται υπέρ αλλά επιλεκτικώς, όπως και η Σουηδία και η Φινλανδία, αλλά και η Ιρλανδία και η Ισπανία. Αντίθετες με την επέκταση της ειδικής πλειοψηφίας είναι η Βρετανία, ενώ την υποστηρίζει η Γερμανία. Υπέρ της μείωσης των επιτρόπων τάσσονται η Γερμανία, η Βρετανία και η Ισπανία, αλλά δεν συμφωνούν η Δανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ιρλανδία. Ναι στη μείωση, λέει και η Ιταλία και η Ολλανδία, ενώ κατά της μείωσης είναι η Γαλλία και το Λουξεμβούργο..
Στο θέμα της ενσωμάτωσης στη νέα Συνθήκη αναφοράς για τις «αποστολές τύπου Πέτερσμπεργκ» τα περισσότερα κράτη – μέλη συμφωνούν, με εξαίρεση τη Βρετανία και την Ιρλανδία, η οποία διατηρεί επιφυλάξεις.
Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και για το θέμα της σταδιακής συγχώνευσης μεταξύ ΕΕ και ΔΕΕ (Δυτικοευρωπαϊκής Ενωσης). Τα περισσότερα κράτη – μέλη τάσσονται υπέρ της συγχώνευσης, με εξαίρεση τη Βρετανία, ενώ η Πορτογαλία δηλώνει ότι θα τοποθετηθεί αργότερα. Το γεγονός όμως ότι η Γερμανία δεν τάσσεται κατά της ενσωμάτωσης βαρύνει ιδιαίτερα υπέρ της προώθησης των ελληνικών θέσεων. Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει υποστηρίξει εξαρχής τη σταδιακή συγχώνευση μεταξύ ΕΕ και ΔΔΕ.
Εξαιρετικής όμως σημασίας χαρακτηρίζεται και το γεγονός ότι η Γερμανία έχει αναφερθεί κατ’ επανάληψη στο θέμα της κοινοτικής αλληλεγγύης «όταν ένα κράτος – μέλος καθίσταται θύμα εξωτερικής απειλής ή επίθεσης» και μάλιστα υπέβαλε στους εταίρους της πρόταση για την ενσωμάτωση ρήτρας πολιτικής αλληλεγγύης και ειδικής πολιτικής ρήτρας αλληλεγγύης στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ.
Γενικότερα στο θέμα της «μερικής κοινοτικοποίησης ΚΕΠΠΑ» εκτός της Γερμανίας, η οποία τάσσεται υπέρ, όπως και η Ελλάδα, συμφωνούν και οι: Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Βέλγιο, ενώ θετικά τοποθετείται και η Αυστρία. Κατά της «μερικής κοινοτικοποίησης ΚΕΠΠΑ» (Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας) έχουν ταχθεί η Γαλλία, η Βρετανία, η Δανία, η Σουηδία και η Φινλανδία.
Αλλη συμμαχία που δημιουργείται είναι αυτή που υποστηρίζεται για την ενίσχυση των νησιωτικών περιοχών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ετσι, ενώ αρχικά φαινόταν ότι μόνον η Ελλάδα τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης αυτής, τώρα συμφωνούν και η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Γαλλία (η τελευταία λόγω των νησιωτικών υπερποντίων κτήσεων). ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
Ευρεία ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των ενδιαφερομένων φορέων και των αρμοδίων υπουργείων για την πορεία των διαπραγματεύσεων στην ΕΕ, στο πλαίσιο της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, εισηγούνται κυβερνητικά στελέχη. Ειδικότερα, προτείνεται (στο πλαίσιο της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης) να αναλυθούν εν εκτάσει οι θέσεις της Ελλάδας για την αναθεώρηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ «πυραμιδοειδώς», δηλαδή αρχικά προς τα υπουργεία τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με τις διαπραγματεύσεις και τις εργοδοτικές και εργατικές ενώσεις.
Στη συνέχεια, τα υπουργεία και οι ενώσεις θα πρέπει να ενημερώσουν τις αρμόδιες υπηρεσίες και τα στελέχη για τις ελληνικές θέσεις, τις προοπτικές υιοθέτησής τους, τα προβλήματα και τα εμπόδια που συναντώνται, τις διαμορφούμενες συμμαχίες και εν τέλει το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων.
