ΟΙ ΜΙΣΟΙ Ελληνες δουλεύουν για τους άλλους μισούς ή το δεύτερο ήμισυ «δουλεύει» το πρώτο, αφού κάθεται και εισπράττει. Είναι εντυπωσιακό το πόσοι από αυτούς δεν υποφέρουν… τον ζυγό της εργασιακής εξάρτησης, γι’ αυτό κάνουν δικές τους δουλειές και έτσι και αφεντικά είναι και αν πιάνουν τα χέρια τους, είναι δηλαδή καλοί τεχνίτες, βγάζουν άνετα τα προς το ζην χωρίς να δίνουν και πολύ λογαριασμό στην Εφορία. Μπορεί οι Ελληνες να μην αγαπούν και πολύ τα γράμματα, σχεδόν οι έξι στους δέκα έχουν δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό αλλά όσοι πρόκοψαν και πήραν πανεπιστημιακό πτυχίο έγιναν στελέχη ή διευθυντές, όπως τουλάχιστον δηλώνουν οι ίδιοι.
Μορφωμένοι ή όχι, άεργοι, τεχνίτες ή… μάνατζερ, οι Ελληνες τα καταφέρνουν στο να πραγματοποιούν τα όνειρα της ζωής τους. Και τα σπίτια τους τα έχουν, πολύ από αυτούς και εξοχικά, και τα αυτοκίνητα και όλες τις σχετικές ανέσεις που συνθέτουν την «εικόνα του πολίτη της Ευρώπης», και αν όχι… ακριβώς, με πολλά τέτοια στοιχεία.
Αυτή ακριβώς η εικόνα περιγράφεται από τα πρώτα αλλά άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία μιας μεγάλης έρευνας για το επίπεδο ζωής, την απασχόληση και τις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων που ολοκληρώνει αυτή την περίοδο η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Μια ερευνά που έγινε σε δείγμα 16.000 Ελλήνων και Ελληνίδων από όλη τη χώρα, σε ηλικίες από 16 ετών και άνω και άρχισε το 1994. Ταυτόχρονα με αυτήν ολοκληρώνεται και μια άλλη σχετική για τα εισοδήματα των Ελλήνων, όχι αυτά που δηλώνουν εν πάση περιπτώσει στην Εφορία.
Τα πρώτα στοιχεία της έρευνας, που περιέχονται σε οκτώ πίνακες και ασχολούνται με την απασχόληση, τη μόρφωση και το επίπεδο ζωής των Ελλήνων, περιγράφονται στους πίνακες, στις διπλανές στήλες. Τα περισσότερα αυτών των ακινήτων είναι τεσσάρια και πεντάρια, ενώ οι «έχοντες και κατέχοντες», που λογικά στην πλειονότητά τους εμπίπτουν στον νέο Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, είναι το 5% των Ελλήνων. Από αυτόν τον πίνακα προκύπτει ότι στην πλειονότητά τους οι Ελληνες έχουν περιορισμένη μόρφωση, έχουν «φθάσει» ως κάποιες τάξεις του δημοτικού ή έστω το έχουν τελειώσει (57,3%) αλλά ταυτοχρόνως δεν είναι μικρό το ποσοστό αυτών που έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση, πτυχίο, master ή ακόμη και διδακτορικό (11,5%). Η αδυναμία, το όνειρο, μερικές φορές το έργο ζωής του μέσου Ελληνα είναι η απόκτηση πρώτης κατοικίας, ενός έστω και μικρού αλλά δικού του σπιτιού. Φαίνεται λοιπόν ότι οι περισσότεροι το έχουν επιτύχει, σχεδόν το 76% των νοικοκυριών. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ελλάδα είναι σχεδόν τετραπλάσιοι από τους ενοικιαστές και έτσι, από τη ζήτηση που υπάρχει, δικαιολογούνται και οι τιμές των ακινήτων που είναι συγκριτικά με τα εισοδήματα των Ελλήνων πολύ υψηλές. Ετσι δικαιολογείται και η σπουδή της Εφορίας να ασχολείται συνεχώς με την ακίνητη περιουσία και να την επιβαρύνει με κάθε τρόπο, επιβάλλοντας πάνω από δέκα διαφορετικούς φόρους σε αυτά. Μετά το σπίτι έρχεται η αγάπη για το αυτοκίνητο. Οι μισές οικογένειες έχουν τουλάχιστον ένα αυτοκίνητο, σχεδόν όλοι τηλεόραση και ένα μεγάλο ποσοστό βίντεο. Ενα από τα πλέον ενδιαφέροντα συμπεράσματα της ερευνάς προκύπτει από αυτόν τον πίνακα, από τον οποίον ούτε λίγο ούτε πολύ αποδεικνύεται ότι η μισή Ελλάδα «συντηρεί» την υπόλοιπη, αφού μόνο το 50% των Ελλήνων και των Ελληνίδων εργάζεται. Για διαφόρους λόγους οι υπόλοιποι κάθονται και εισπράττουν, είτε είναι εισοδηματίες είτε ζουν με τη βοήθεια κυρίως των οικογενειών τους ως μαθητές, φοιτητές, νοικοκυρές κλπ. Από εκεί και πέρα οι μισθωτοί, όπως είναι φυσικό, καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του ενεργού εργασιακά πληθυσμού με 28,2% αλλά το εντυπωσιακότερο στοιχείο είναι το υψηλό ποσοστό των αυτοαπασχολουμένων, αυτών δηλαδή που με οποιονδήποτε τρόπο έχουν ξεφύγει από την υπαλληλική σχέση και δραστηριοποιούνται στην αγορά ως επιχειρηματίες ή ελεύθεροι επαγγελματίες (16,3%). Εξίσου ενδιαφέρων πίνακας, που… επιβεβαιώνει με κάποια παραλλαγή το γνωστό παλαιό απόφθεγμα ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των προέδρων! Εδώ φαίνεται και με τη σφραγίδα της Στατιστικής Υπηρεσίας ότι η Ελλάδα είναι πια η… χώρα των στελεχών, αφού όσοι ανήκουν στη μεγαλύτερη επαγγελματική κατηγορία (13,1%) δηλώνουν τουλάχιστον στελέχη του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, σχεδόν τριπλάσιοι από όσους δηλώνουν απλοί υπάλληλοι γραφείου. Οπως και στον πρώτο πίνακα, φαίνεται και εδώ ότι οι τεχνίτες στη χώρα είναι περιζήτητοι, γι’ αυτό και υπάρχουν τόσο πολλοί. Είναι η δεύτερη μεγάλη κατηγορία (12,4%) και φυσικά αναφέρεται κυρίως στους υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους, ελαιοχρωματιστές και γενικώς τεχνίτες οικοδομικών εργασιών, που «ανθούν» στην Ελλάδα.
