«Αν δεν ήμουν ηθοποιός θα είχα τρελαθεί. Η δουλειά είναι για μένα πηγή ζωής»
Λόρενς Ολίβιε
Απήγγελλε Σαίξπηρ με τέτοια φυσικότητα σαν να του έρχονταν εκείνη τη στιγμή τα λόγια στο μυαλό. Παρ’ ότι θεωρήθηκε ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του 20ού αιώνα, ο ίδιος έλεγε πως δεν ήταν παρά ένας ακόμη «παίκτης». Γιος κληρικού, χωρίς την πρόθεση να ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα του, έκανε αισθητή τη σκηνική του παρουσία από την ηλικία των 15 χρόνων, όταν υποδύθηκε την Κέιτ(!) στο «Ημέρωμα της στρίγκλας». Εκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το 1929. Η μελαχρινή γοητεία του βρήκε θερμή ανταπόκριση από το λονδρέζικο και το νεοϋορκέζικο κοινό, παρ’ όλο που τις επιτυχίες του συνόδευσαν και αρκετές αποτυχίες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30 αναδείχθηκε κορυφαίος ηθοποιός της Βρετανίας και λόγω των ρόλων που υποδυόταν καθιερώθηκε ως ρομαντική περσόνα. Οταν επέστρεψε στο Χόλιγουντ, είχε τη Βίβιαν Λι στο πλευρό του. Τότε δεν το γνώριζαν αλλά και οι δύο ταλαντούχοι βρετανοί ηθοποιοί έμελλε να γράψουν ιστορία: ο Ολίβιε ως Χίθκλιφ («Ανεμοδαρμένα ύψη», 1939), ρόλος που του εξασφάλισε υποψηφιότητα για Οσκαρ, και η Βίβιαν Λι ως αξέχαστη Σκάρλετ (στην επική ταινία «Οσα παίρνει ο άνεμος»), που της χάρισε το Οσκαρ. Ο Λόρενς Ολίβιε έγινε διάσημος για τον τρόπο με τον οποίο εμβάθυνε στον χαρακτήρα του ρόλου που υποδυόταν, για τη μοναδική υποκριτική του και για τη συστηματική αξιοποίηση των εξωτερικών χαρακτηριστικών του. Η κριτικός Πολίν Κάελ είπε κάποτε ότι, κάθε φορά που ξεχώριζε κάποιο χαρακτηριστικό του Ολιβιέ και τον έκανε τόσο μοναδικό (η φωνή του, η προφορά του, το βελούδινο βλέμμα του), εκείνος, προκειμένου να μπει στο πετσί ενός νέου ρόλου, το άλλαζε ή το προσάρμοζε και εμφανιζόταν ακόμη καλύτερος από πριν. Με τις ταινίες «Ρεβέκκα» (προτάθηκε για Οσκαρ) και «Υπερηφάνεια και προκατάληψη» (1940) εδραίωσε τη φήμη του και στο Χόλιγουντ, ενώ για τον «Ερρίκο Ε’» του απένειμαν ειδικό Οσκαρ για την προσφορά του.
Λίγα χρόνια αργότερα ξεπέρασε τον εαυτό του σκηνοθετώντας και πρωταγωνιστώντας στην ταινία «Αμλετ» κερδίζοντας το πρώτο Οσκαρ στην ιστορία του κινηματογράφου που πήρε ποτέ ηθοποιός που σκηνοθέτησε τον εαυτό του. Πριν από τη Βίβιαν Λι είχε παντρευτεί την ηθοποιό Τζιλ Οσμοντ και μετά την Τζόαν Πλόουραϊτ, με την οποία έζησε ως τον θάνατό του. Ο Λόρενς Ολίβιε πήρε το χρίσμα του ιππότη το 1947 και μπήκε στη Βουλή των Λόρδων το 1971.
