Ναι, ο Τζον Μάλκοβιτς παίζει τον εαυτό του στην αναρχική κωμωδία του Σπάικ Τζονζ «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς» (όπως μεταφράστηκε στη χώρα μας) και για την ακρίβεια πρόκειται για έναν από τους καλύτερους… Μάλκοβιτς που έχουμε δει ως σήμερα. Οπως άλλωστε και η ταινία. Ανήκει στις πιο «περίεργες» και πρωτότυπες κωμωδίες της εφετινής σεζόν. Τι μπορεί να συμβεί, αναρωτιέται, αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να εισχωρήσει στο μυαλό ενός άλλου, κατά προτίμηση μιας διασημότητας, όπως ο εν λόγω ηθοποιός; Ο πρωτοεμφανιζόμενος Τζονζ και ο σεναριογράφος του Τσάρλι Κάουφμαν (υποψήφιοι και οι δύο για Οσκαρ σκηνοθεσίας και πρωτότυπου σεναρίου αντιστοίχως) μας καλούν σε ένα σουρεαλιστικό όσο και… εγκεφαλικό παιχνίδι σεξουαλικών ή άλλων «ταυτοτήτων», όπου τα πάντα επιτρέπονται και τίποτε δεν είναι σίγουρο.
Το εντυπωσιακότερο γεγονός ωστόσο είναι το πώς ξαφνικά ο Τζον Μάλκοβιτς, ένας όχι ιδιαιτέρως εμπορικός ηθοποιός, έγινε λόγω αυτής της ταινίας ένα από τα πιο συζητημένα καλλιτεχνικά πρόσωπα της χρονιάς και στην Ελλάδα! Χάρη στην οργανωμένη εκστρατεία της εταιρείας διανομής του, της «Προοπτικής ΑΕ», η ταινία «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς» (από χθες προβάλλεται στις αίθουσες) βρίσκεται αυτή την εποχή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των σινεφίλ και όχι μόνο. Το «κακό» ξεκίνησε με τις ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις εφημερίδες όπου φιγουράριζε το πρόσωπο του Μάλκοβιτς επάνω από το μότο: «Αν περιμένατε την ταινία που θα σας κάνει… άλλον άνθρωπο, ήρθε η ώρα!» (δεν αναφερόταν καν ο τίτλος της ταινίας).
Τις προάλλες ο υπογράφων δέχθηκε το εξής παράξενο τηλεφώνημα από κινητικότατο φωτορεπόρτερ με κλίση στα καλλιτεχνικά: «Είναι αλήθεια ότι ο Τζον Μάλκοβιτς βρίσκεται στην Ελλάδα;». Μα φυσικά όχι, ήταν η παγωμένη απάντησή μου (έντρομος μήπως η είδηση είχε όντως δόση αλήθειας, πράγμα που θα σήμαινε δημοσιογραφικό ολίσθημα εκ μέρους μου εφόσον δεν το ήξερα). Αργότερα βέβαια κατάλαβα ότι η απορία του συναδέλφου ήταν εύλογη. Ενας από τους τρόπους προώθησης της ταινίας που σκαρφίστηκε η εταιρεία διανομής της ήταν η εκτύπωση μασκών με το πρόσωπο του Τζον Μάλκοβιτς! Σε διάφορα κεντρικά σημεία της Αθήνας (Σύνταγμα, Ερμού, Κολωνάκι κ.α.) άρχισαν σιγά σιγά να ξεπετιούνται Τζον Μάλκοβιτς! Σαν τα προβατάκια που οφείλουν τη «γέννησή» τους στην κλωνοποίηση της Ντόλι. Και το αστείο ποιο είναι; Ολοι όσοι βλέπουν ξαφνικά το πρόσωπο του εν λόγω ηθοποιού χοροπηδούν από τον τρόμο τους! Και ας μην ξεχνάμε, εκείνη την περίοδο γιορτάζαμε τις Απόκριες, οπότε ένας λόγος παραπάνω για να πιάσει η ιδέα της εταιρείας…
Η ταινία διακρίθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου ο Τζονζ κέρδισε το βραβείο FIPRESCI (της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου). Η εξάπλωσή της μέσω διάφορων άλλων κινηματογραφικών φεστιβάλ υπήρξε ραγδαία. Ακολούθησαν οι βραβεύσεις από ενώσεις της Αμερικής, η υποψηφιότητα για το ευρωπαϊκό βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας, οι τέσσερις Χρυσές Σφαίρες από την Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Λος Αντζελες και τώρα οι τρεις υποψηφιότητες στα Οσκαρ (η τρίτη είναι στην κατηγορία της καλύτερης β’ γυναικείας ερμηνείας για την Κάθριν Κίναρ).
Ο μεγάλος κερδισμένος από την επιτυχία της βέβαια (εκτός από τον Μάλκοβιτς, ανεξαρτήτως του αν απέχει από τα Οσκαρ) είναι ο 30χρονος Τζονζ, που προέρχεται από τον χώρο των μουσικών βίντεο (έχει δουλέψει ανάμεσα σε άλλους για τους REM, την Bjork, τον Puff Daffy) και της διαφήμισης (Nike, Coca-Cola κτλ.). Ο Τζονζ κάνει ένα πέρασμα από την ταινία του, ενώ συμπτωματικά από χθες προβάλλεται και μία ακόμη ταινία στην οποία ο Τζονζ κρατά μεγαλύτερο ρόλο, «Οι τρεις ήρωες» του Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ.
