ΜΙΛΑΝΟ Οταν ήταν μικρός ο Χάρβεϊ Καϊτέλ (φωτογραφία) έπαιζε με τους συνομηλίκους του στο Μπρούκλιν, τους καουμπόηδες. Τώρα για πρώτη φορά στην καριέρα του ο συμπαθής και ταλαντούχος ηθοποιός πρόκειται να εμφανιστεί σε γουέστερν, το οποίο μάλιστα έχει την ιδιαιτερότητα να συνεχίζει κατά κάποιον τρόπο την παράδοση των «σπαγκέτι – γουέστερν» του Σέρτζιο Λεόνε. Σκηνοθέτης είναι ο Ιταλός Τζιοβάνι Βερονέζι και συμπρωταγωνιστής τού Καϊτέλ ο Λεονάρντο Πιερατσιόνι. Ενα μέρος των γυρισμάτων της ταινίας Il mio West («Η Δύση μου») θα γίνουν στο Κάλγκαρι του Καναδά ενώ τα υπόλοιπα στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Η ιταλική θητεία του Καϊτέλ δεν τελειώνει εδώ. Μετά το γουέστερν ο Καϊτέλ θα πρωταγωνιστήσει στην καινούργια ταινία της Λίνα Βερτμύλερ Stato interessante («Σε ενδιαφέρουσα») μαζί με τη Βανέσα Ρέντγκρεϊβ και τον Ντανιέλ Οτέιγ. Η ταινία αφηγείται μια δραματική ιστορία που εκτυλίσσεται στο Σαράγεβο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Ο τίτλος της ταινίας έχει διπλό νόημα: αναφέρεται στην κυοφορία των πολιτικών εξελίξεων και σε μια πραγματική εγκυμοσύνη που συμβαίνει εν καιρώ πολέμου. Στα σχέδια του Καϊτέλ υπάρχει και τρίτη ιταλική ταινία: ένας Εμπορος της Βενετίας του Σαίξπηρ που πρόκειται να γυρίσει ο Μάρκο Μπελόκιο. Ο Καϊτέλ φυσικά θα ενσαρκώσει τον Σάιλοκ, που θα είναι και ο πρώτος του σαιξπηρικός ρόλος. Περιζήτητος και ακούραστος ο Καϊτέλ, μετά τις τρεις ιταλικές ταινίες, θα συνεργαστεί πάλι με την Τζέιν Κάμπιον (Μαθήματα πιάνου) όπου θα έχει συμπρωταγωνίστρια την Κέιτ Γουίνσλετ του Τιτανικού, για τον οποίο ο Καϊτέλ είπε: «Με έκανε να σκεφτώ την τεχνολογία, την πρόοδο, ακόμη και τη δύναμη της εμπορικότητας. Κατά βάθος βρισκόμαστε όλοι μας στη ρότα κάποιου παγόβουνου. Και καμιά φορά μπορεί κανείς να πνιγεί από τα πολλά δολάρια και όχι από το θαλασσινό νερό». Η τέχνη της ιεροτελεστίας
ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ Ο τουρισμός της Νέας Ορλεάνης στηρίζεται σε μεγάλο μέρος του στα «voodoo shops» και σε διάφορα βουντού αξιοθέατα. Τούτη όμως την εποχή η πρωτεύουσα της Λουιζιάνας αφιερώνει στην εξωτική θρησκεία βουντού ένα ολόκληρο φεστιβάλ με προβολή ταινιών, διαλέξεις, συναυλίες και κυρίως με την έκθεση Ιερή τέχνη του αϊτινού βουντού, η οποία παρουσιάζεται ως τις 11 Απριλίου στο Museum of Arts. Γύρω στα 250 εκθέματα που ταξίδεψαν από το Πορτ ο Πρενς της Αϊτής και από το Μουσείο Φάουλερ του Λος Αντζελες συνθέτουν την εικόνα μιας λαϊκής τέχνης απόλυτα συνδεδεμένης με τις τελετουργίες και δοξασίες αυτής της πολυθεϊστικής θρησκείας, που έφεραν στις Δυτικές Ινδίες, μαζί με τη σκλαβιά τους, οι μαύροι της Αφρικής. Παρά τις προσπάθειες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για τον εκχριστιανισμό τους, οι μαύροι της Αϊτής κυρίως διέσωσαν τη θρησκευτική κουλτούρα τους αν και, μέσα από ολόκληρους αιώνες καταπίεσης και διωγμών, εξαναγκάστηκαν να ενσωματώσουν σε αυτήν αρκετά χριστιανικά σύμβολα. Ετσι στην έκθεση της Νέας Ορλεάνης ο επισκέπτης βλέπει αναπαραστάσεις λατρευτικών βωμών όπου εικόνες της Παναγίας και του Αγίου Γεωργίου συνυπάρχουν με τα παραδοσιακά ζωγραφιστά λάβαρα βουντού και τα αγριωπά ξόανα. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα οι δύο θρησκείες ταυτίζονται στην ίδια απεικόνιση, όπως στην περίπτωση της μαχαιρωμένης Virgen de Dolores, της Παναγίας του Πόνου. Ωστόσο περισσότερο εύγλωττα για τη λαϊκή τέχνη της Αϊτής, που εμπνέεται από τη θρησκεία βουντού, είναι η ζωγραφική παραγωγή πολλών αυτοδίδακτων καλλιτεχνών. Είναι πράγματι θαυμαστή η ικανότητα αυτών των ζωγράφων να συνδυάζουν την πραγματικότητα της καθημερινής ζωής με την υπερβατική και φανταστική διάσταση της θρησκείας τους. Η κλωνοποίηση του Φάουστ
ΠΑΡΙΣΙ Ενας μεταλλαγμένος Φάουστ, με τον τίτλο Ενας Φάουστ, Φυσική Ιστορία, παρουσιάζεται στο θέατρο Bobigny ως τις 19 Απριλίου. Από το έργο του Γκαίτε διατηρούνται οι βασικοί μονόλογοι (στα γερμανικά), οι οποίοι πλαισιώνονται με απόψεις περί βιολογίας, γενετικής, κλωνοποίησης και δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον του ανθρώπινου είδους (στα γαλλικά). Η μετάλλαξη του έργου του Γκαίτε οφείλεται στην έμπνευση του σκηνοθέτη Ζαν – Φρανσουά Περετέ και στην επιστημονική βοήθεια του νευροβιολόγου Ζαν – Ντιντιέ Βενσάν. Το αποτέλεσμα είναι η παρουσίαση ενός ζοφερού παρόντος και ενός ακόμη ζοφερότερου μέλλοντος: «Δυστυχής εκείνος που δεν μπορεί να πεθάνει! Ευτυχής εκείνος που σβήνει την ώρα των γηρατειών! Ακόμη ευτυχέστερος εκείνος που πεθαίνει στο άνθος της ηλικίας του! Ακόμη ευτυχέστερος εκείνος που πεθαίνει όταν γεννιέται! Τελικά ο ευτυχέστερος είναι εκείνος που δεν γεννιέται!». Ετσι οι μονόλογοι των ηρώων του Γκαίτε, διανθισμένοι με μπόλικο προβληματισμό για τις εφαρμογές της γενετικής, οι προβολές βίντεο, οι ρυθμικά επαναλαμβανόμενες κινήσεις των ηθοποιών και ο μινιμαλιστικός διάκοσμος της Νίκι Ριετί συμβάλλουν στη δημιουργία ενός παράδοξου αλλά ταυτόχρονα γοητευτικού θεάματος. Η ταλαντούχα ηθοποιός Ναταλί Ρισάρ (φωτογραφία) αναλαμβάνει επιτυχώς τους ρόλους του Φάουστ, του Μεφιστοφελή και της Μαργαρίτας. «Καμπαρέ», η συνέχεια ενός θρύλου
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Στα εφηβικά της χρόνια, όταν πρωτοξεκίνησε στο θέατρο, η Νατάσα Ρίτσαρντσον είχε να αντιμετωπίσει τη σκιά της Βανέσας Ρέντγκρεϊβ (της μητέρας της), του Τόνι Ρίτσαρντσον (του πατέρα της) και του σαιξπηρικού ημιθέου Μάικλ Ρέντγκρεϊβ (του παππού της). Από το 1994, όταν παντρεύτηκε τον Λίαμ Νίσον αμέσως μετά τη Λίστα του Σίντλερ η Νατάσα νόμισε ότι μπήκε στη σκιά του συζύγου της, στον οποίο χάρισε και δύο γιους. Ωστόσο τώρα η ερμηνεία της στην αναβίωση του Καμπαρέ, του μιούζικαλ των Κάντερ και Εμπ (1966) που παίζεται τούτη την εποχή στο Μπρόντγουεϊ (Κιτ Κατ Κλαμπ), είναι εκπληκτική. Παρ’ όλο που το Καμπαρέ έχει σφραγιστεί από την ερμηνεία της Λάιζα Μινέλι στην ομώνυμη ταινία του 1972, το Newsweek επισημαίνει: «Στα σημεία όπου η σαν κόρνο φωνή και η προσωπικότητα της Λάιζα Μινέλι σταματούσαν το θέαμα, η σπαρακτική ερμηνεία της Ρίτσαρντσον σού σταματάει την καρδιά». Καταξιωμένη στον κινηματογράφο (Ξένοι στη Βενετία) και στο θέατρο (Αννα Κρίστι) η 34χρονη ηθοποιός εξακολουθεί να είναι αυστηρή με τον εαυτό της. Στο καμαρίνι της έχει αναρτήσει τα λόγια του Σάμιουελ Μπέκετ «Προσπάθησε και πάλι. Απότυχε και πάλι. Απότυχε καλύτερα» και θυμάται την υποδοχή που της είχε κάνει ο πατέρας της στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση με το Ονειρο καλοκαιριάτικης νύχτας: «Αφού μου είπε ότι δεν ήμουν αρκετά καλή, μου έστειλε το κείμενο του έργου με υπογραμμισμένα τα σημεία τα οποία όφειλα να ξανασκεφτώ». Οσο για την τωρινή της επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ η Ρίτσαρντσον λέει με χιούμορ: «Αρκετοί έρχονται να με συγχαρούν στο καμαρίνι μου μετά την παράσταση αλλά καταλαβαίνω ότι ήρθαν περισσότερο για να συναντήσουν τον σύζυγό μου. Στο τέλος μου πετάνε και ένα “ήσουν καταπληκτική”. Πάλι καλά!».
