από metereologos.gr
Παρασκευή 28 Ιουλίου 2017
 

Νέο χημικό καθυστερεί το «μαντάρισμα» της τρύπας του όζοντος

Πέντε έως τριάντα χρόνια μπορεί να αργήσει το κλείσιμο της τρύπας εξαιτίας νέας ρυπογόνου χημικής ουσίας στην ατμόσφαιρα
Νέο χημικό καθυστερεί το «μαντάρισμα» της τρύπας του όζοντος
Μεταξύ 2046 και 2057 τοποθετούν οι ειδικοί την πιθανή αποκατάσταση της τρύπας του όζοντος
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική αποκαθίσταται σταδιακά στα προ του 1980 επίπεδα μετά τη συμφωνία του Μόντρεαλ του 1987, η οποία απαγόρευσε τους χλωροφθοράνθρακες που κατέστρεφαν το όζον.

Όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι η αποκατάσταση αυτή - που αναμένεται να συμβεί μεταξύ 2046 και 2057 - μπορεί να καθυστερήσει άλλα 5 έως 30 χρόνια εξαιτίας μιας άλλης χημικής ουσίας, που επίσης δρα καταστροφικά για το όζον και η οποία δεν έχει τεθεί υπό έλεγχο μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για το διχλωρομεθάνιο ή μεθυλενοδιχλωρίδιο, μια άχρωμη αέρια οργανική ένωση, η οποία, αν και βραχύβια, έχει αυξηθεί ταχύτατα κατά τα τελευταία χρόνια. Η ανθρωπογενής αυτή ουσία με διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, η οποία είχε αγνοηθεί έως τώρα, δεν περιλαμβάνεται σε αυτές που έθεσε υπό έλεγχο το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.

Η μελέτη

Οι ερευνητές από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρ Ράιαν Χοσαϊνί του Κέντρου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Λάνκαστερ - που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications"- εκτιμούν ότι αν το διχλωρομεθάνιο παραμείνει στα σημερινά επίπεδα, τότε η πλήρης αποκατάσταση του στρώματος του όζοντος θα παραταθεί κατά μόνο πέντε χρόνια.
Αν όμως οι συγκεντρώσεις αυτής της χημικής ένωσης στην ατμόσφαιρα συνεχίσουν να αυξάνουν με τον μέσο ετήσιο ρυθμό της περιόδου 2004-2014, τότε η καθυστέρηση στην επούλωση της τρύπας πάνω από την Ανταρκτική θα φθάσει τα 30 χρόνια.

Προς το παρόν, οι επιστήμονες δηλώνουν ότι κάθε πρόβλεψη για τη μελλοντική πορεία του διχλωρομεθανίου παραμένει αβέβαιη. Ενώ έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, τα επίπεδα του διχλωρομεθανίου μειώνονταν αργά, μετά το 2000 έχει καταγραφεί μία απρόσμενη αντιστροφή της τάσης και μια γρήγορη αύξησή τους. Παραμένει ασαφές πού οφείλεται αυτή η εξέλιξη.

Το στρώμα του όζοντος στη στρατόσφαιρα αποτελεί μια ασπίδα γύρω από τη Γη για την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου, η οποία αλλιώς θα ήταν επιβλαβής για την υγεία ανθρώπων και ζώων. Το όζον απορροφά επίσης την εκπεμπόμενη από τη Γη υπέρυθρη ακτινοβολία, παίζοντας έτσι ρόλο στην κλιματική αλλαγή.


Newsroom ΔΟΛ
Τεχνολογία – Πλανήτης περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (1)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Η τελευταία παράγραφος μας λέει... | 28/06/2017 08:25
    ...ότι από τη μια η στιβάδα όζοντος χρειάζεται για να απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου, από την άλλη ότι είναι επικίνδυνη γιατί απορροφά την εκπεμπόμενη από τη Γη υπέρυθρη ακτινοβολία, δηλ. δρα ως αέριο θερμοκηπίου, αυξάνοντας τη μέση θερμοκρασία της ατμόσφαιρας. Να σημειωθεί ότι το πρώτο (καλό) είναι ασύγκριτα προτιμότερο από το δεύτερο (κακό). Για το δεύτερο ας κοιτάξουμε να μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (κυρίως) και μεθανίου (δευτερευόντως) και το στρατοσφαιρικό όζον δεν μας ενοχλεί πρακτικά καθόλου.
    MIK
    απάντηση41