από metereologos.gr
Πέμπτη 24 Αυγούστου 2017
 
 

Ο άστεγος ως φάρμακο

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

Αθήνα 

Μέσα στην κρίση η πανουργία της επιβίωσης διατηρεί και ανανεώνει τις δυνάμεις της. Επινοεί τρόπους να συνομιλεί με τον χαμό και να τον οικειοποιείται προς όφελός της. Παράδειγμα η χρήση που γίνεται στο θέαμα των αστέγων.
Ο νέος άστεγος, που δεν είναι πλέον ούτε χρήστης ηρωίνης ούτε αλκοολικός, δεν έχει δηλαδή τα γνωρίσματα του παραδοσιακού αστέγου, έχει κερδίσει μια αξιοζήλευτη θέση στην καρδιά μας, στη μικρή οθόνη, σε όλα τα μίντια.
Ενα παράξενο φάρμακο η θέα του αστέγου. Ιδού μερικές από τις ιαματικές λειτουργίες του:

ΗΣΥΧΑΖΕΙ: Αυτός δεν είμαι εγώ. Δεν είμαι εγώ εκείνος που λέει «λαχείο είναι να έχεις ένα κρεβάτι να ξαπλώσεις». Δεν είμαι εγώ εκείνος που έχει ένα χαρτόκουτο για σπίτι και μια κουβέρτα για περιουσία. Τα δύο παιδιά στον κάδο που ερίζουν για ένα σάπιο πορτοκάλι δεν είναι τα δικά μου παιδιά. Αντέχω. Δεν βρίσκομαι μέσα στην κατολίσθηση. Και μάλιστα με έναν μαγικό τρόπο πείθομαι ότι όσο ο άστεγος είναι στον δρόμο τόσο εγώ παραμένω σπίτι μου.

ΕΞΙΛΕΩΝΕΙ: Να λοιπόν που είμαι ευαίσθητος. Εχω μια στεναχώρια έτσι καθώς τους βλέπω και τους ακούω. Ακόμα και ο εξαθλιωμένος αλλοδαπός που παγώνει στο παγκάκι με θλίβει. Συγκινούμαι. Δεν είμαι κτήνος. «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε; Ανθρωπος!».

ΞΟΡΚΙΖΕΙ: Εξω-από-το-σπίτι μου κατοικεί «το έσχατο της μοίρας μου».

ΕΘΙΖΕΙ: Ξανά και ξανά η ίδια εικόνα της αλλότριας εξαθλίωσης. Ενα οικείο και γνώριμο πράγμα που σου λείπει και το αναζητάς όταν δεν το συναντάς στην τηλεόραση. Εθίζεσαι. Δεν αποτελεί πλέον σκάνδαλο η ύπαρξή του. Η κοινοτοπία του κακού κέρδισε. Και ο κίνδυνος της αστεγοποίησης της δικής σου ζωής μπήκε για την ώρα στο ψυγείο της εφήμερης Ιστορίας μας.

Η κυρία Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι συγγραφέας, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο.




ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (6)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Εξω-από-το-σπίτι μου κατοικεί «το έσχατο της μοίρας μου». | 03/02/2012 10:31
    Πάντα οφελούσε την αυτοεκτίμηση η "προς τα κάτω" σύγκριση. Όσο υπάρχουν αυτοί, εμείς ακόμα είμαστε καλά και κλεινόμαστε στο μικρόκοσμό μας. Σηκώνουν αυτοί το βάρος της "κρίσης" αλαφραίνω εγώ... Έξοχη αποτύπωση της ψυχολογικής μεταβίβασης του πόνου! ...Λίγοι καταλαβαίνουν ότι κάπως έτσι ο πόνος γίνεται χειροπιαστός, δεν είναι πια νούμερα και λόγια στην T.V.
    Sotir
    απάντηση10
     
     
    φαρμακο | 30/01/2012 15:59
    συμφωνω απολυτως. και προπερσυ ειχαμε αστεγους. και τη τελευταια δεκαετια ειχαμε αστεγους. και τοτε πεινουσαν. και τοτε χιονιζε. αλλα θεμα (φαρμακο) οι αστεγοι εγιναν τωρα μεσα στη κριση . αφ ενος γιατι η κριση λειτουργει ως άλλοθι για τους κυβερνωντες, αφ ετερου γιατι το ΄φαρμακο΄αστεγοι λειτουργει ως παυσιπονο-χαλαρωτικο για τους πολιτες. το ισχυροτερο οπλο του καπιταλισμου ειναι η ικανοτητα αφομοιωσης του περιβαλλοντος , ωσαν χαμαιλεων.
    katerina,7 K
    απάντηση90
     
     
    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠO ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ | 29/01/2012 19:16
    Να γιατί όλοι οι εργαζόμενοι και οι μεσαίες τάξεις θα πρέπει να αγωνιστούν βγαίνοντας στους δρόμους, ενάντια στην κυριαρχία των αγορών, και να βροντοφωνάξουν .¨"Οι άνθρωποι είναι πάνω από τα κέρδη." "Ανάπτυξη τώρα." "Κάτω τα χέρια από το κράτος πρόνοιας." "Δημοκρατία,ελευθερία, τήρηση του Συντάγματος."
    ΜΑΝΟΥΣΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
    απάντηση83
     
     
    άλλες δράσεις του φαρμάκου | 29/01/2012 19:07
    πολύ καίριο το άρθρο σας όμως ο άστεγος μπορεί να γίνει φάρμακο και αλλιώς. αρκεί να προχωρήσουμε λίγο παραπάνω τις 4 σκέψεις: 1.αφού λοιπόν δεν είμαι εγώ αυτός που έχει χαρτόκουτο για σπίτι, εκτιμώ το σπίτι μου και αυτά που έχω , παύω να γκρινιάζω και δοξάζω τον θεό ή τη μοίρα μου, μαθαίνω να αγαπώ τη ζωή. 2. Αφού λοιπόν διαπιστώνω ότ είμαι ευαίσθητος, κουνώ το χέρι μου και κάνω την ευαισθησία πράξη. Μοιράζομαι ότι μπορω να μοιραστώ με αυτόν που έχει ανάγκη. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αισθάνεται βαθειά, υπαρξιακή χαρά όταν προσφέρει. 3 αντικρύζοντας το έσχατό της μοίρας μου, προσπαθώ να το ξορκίσω με την πράξη. προσφέρω για να φύγει από την πόρτα μου, αν είναι δυνατό, ή έστω να βελτιώσω αυτό το έσχατο. Είναι μεγάλη η χαρά του να αισθάνεται κανείς ότι ελέγχει τη μοίρα του και τη μοίρα της κοινωνίας, με θετικό τρόπο 4. εθίζομαι μπορεί να μην σημαίνει μόνο ότι έγινα αναίσθητος, αλλά και ότι δεν φοβάμαι, τον ξένο, ότι έγινε η συντοφιά μου, ότι οι μοίρες μας κάπου συναντιούνται. ότι κάτι μου έμαθε αυτός ογια τη ζωή και για την αν΄γκη μου να προσφέρω
    mini
    απάντηση134
     
     
    Η άλλη πλευρά των σκέψεών μας | 29/01/2012 18:44
    Πολλά like για την πλευρά που παρουσιάζετε στο άρθρο σας κυρία Τσαλίκογλου...για την σκοτεινή πλευρά των σκέψεών μας που οι περισσότεροι αφήνουμε στην άκρη, σαν να μην περνούν από το μυαλό μας... ΗΣΥΧΑΖΕΙ ΕΞΙΛΕΩΝΕΙ ΞΟΡΚΙΖΕΙ ΕΘΙΖΕΙ Από τα τελευταία που θα έπρεπε να μας κάνει το φαινόμενο των αστέγων, άλλωστε πάντα η όψη των φαρμάκων ήταν διπλή... δυστυχώς σε αυτή τη περίπτωση καταστέλλεται η ανθρωπιά μας...
    Α
    απάντηση41
     
     
    Δε φευγει η εξαθλιωση με ευχες | 29/01/2012 18:14
    δουλευταραδες υπευθυνοι τους εξαπατησαν και βρεθηκαν στο δρομο, δεν καναμε την Hausaufgabe μας και μας τιμωρουν, οσο ακομα θα εχουμε κεραμιδι πανω απο το κεφαλι μας και φαι να φαμε, θα φωναζουμε ενα ΜΠΡΑΒΟ Κα Τσαλικογλου.
    LENA
    απάντηση60