Μόλις 45 λεπτά διήρκεσε η ενημέρωση του Ντόναλντ Τραμπ από την ηγεσία του Πενταγώνου για τα στρατιωτικά σχέδια ενός «γρήγορου και ισχυρού» πλήγματος με το οποίο θα μπορούσαν να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Λίγο πριν από τη σύσκεψη, την περασμένη Πέμπτη, ο αμερικανός πρόεδρος δήλωνε ότι «ο ναυτικός αποκλεισμός είναι κατά κάποιον τρόπο πιο αποτελεσματικός από τις βόμβες» ενώ παρομοίαζε το Ιράν με ένα μπουκωμένο, παραφουσκωμένο «γουρούνι που πνίγεται».
Η προσβλητική για κάθε μουσουλμάνο παρομοίωση μάλλον δεν αρμόζει σε μια διαπραγμάτευση που θα είχε ως στόχο την εκτόνωση της κρίσης. Οπως ήταν αναμενόμενο ο Τραμπ, ηθελημένα ή άθελα, πυροδότησε νέο γύρο εκατέρωθεν απειλών ενώ στο Ισραήλ οι Ενοπλες Δυνάμεις τέθηκαν πάλι σε αυξημένη ετοιμότητα, για το ενδεχόμενο κλιμάκωσης των εχθροπραξιών στις αρχές της προσεχούς εβδομάδας.
Τι υποδηλώνει όμως η μικρή διάρκεια μιας τόσο κρίσιμης σύσκεψης στον Λευκό Οίκο; Είτε ότι είναι προαποφασισμένη η κλιμάκωση του πολέμου (που εισήλθε στον τρίτο μήνα) και δόθηκε τυπικά το πράσινο φως, είτε ότι ο πρόεδρος εξακολουθεί να διστάζει μπροστά στους κινδύνους μιας «περιορισμένης» χερσαίας επιχείρησης για την κατάληψη στρατηγικών τοποθεσιών στην ιρανική πλευρά των Στενών, όπως αναφέρουν αμερικανικά δημοσιεύματα.
Ο ίδιες πηγές επιμένουν ότι παραμένει στο τραπέζι μια επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων στις βομβαρδισμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ισφαχάν για την αρπαγή των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου.
Οι πύραυλοι Dark Eagle
Οι πληροφορίες ότι το Πεντάγωνο σχεδιάζει επίσης πλήγματα σε βάθος με υπερηχητικούς πυραύλους Dark Eagle, βεληνεκούς 2.000 χλμ. (παρότι το όπλο δεν έχει κηρυχθεί επισήμως πλήρως επιχειρησιακό), από τη μια ενισχύουν την απειλή και από την άλλη αποτελούν μια έμμεση παραδοχή ότι ο αμερικανικός στόλος παραμένει σε απόσταση ασφαλείας από τις ακτές του Ιράν για τον κίνδυνο αντιπλοϊκών πυραύλων οι οποίοι έμειναν ανέπαφοι από τους προηγούμενους βομβαρδισμούς.
Οι μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές του πετρελαίου Brent (την παραμονή της σύσκεψης εκτοξεύθηκαν σε υψηλό τετραετίας, στα 126 δολάρια το βαρέλι, για να υποχωρήσουν την επόμενη ημέρα στα 111 δολάρια) δεν είναι μόνο ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι. Αποτελούν τον καθρέφτη της αβεβαιότητας και των κινδύνων της περαιτέρω κλιμάκωσης, που συνοψίζονται ως «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» για όλους, τόσο στον ενεργειακό τομέα όσο και στον τομέα της αγροτικής παραγωγής (λιπάσματα).
Στον ασιατικό οικονομικό Τύπο δημοσιεύθηκαν πληροφορίες ότι η Κίνα αγοράζει μέσω τρίτων μεγαλύτερες ποσότητες αμερικανικού αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου, κάτι που δείχνει ότι το Πεκίνο άρχισε να νιώθει στο πετσί του τις συνέπειες από το μπλόκο του Τραμπ στο ιρανικό πετρέλαιο.
Η ηγεσία του καθεστώτος της Τεχεράνης, η οποία αναδείχθηκε μετά τον «αποκεφαλισμό» της προηγούμενης από τους βομβαρδισμούς, δεν φαίνεται διατεθειμένη να υποκύψει στις αμερικανικές και ισραηλινές αξιώσεις που θα έβαζαν τέλος στις πυρηνικές φιλοδοξίες του. Ο νέος αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, προέρχεται από τα σπλάχνα του καθεστώτος. Αναρριχήθηκε στις τάξεις του κατά τη δεκαετία του ’80, διετέλεσε επί μία δεκαετία διοικητής της επίλεκτης δύναμης Κουντς για τη διάδοση της ισλαμικής επανάστασης στο εξωτερικό, υπήρξε υπουργός Αμυνας επί προεδρίας Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ (συμβάλλοντας στην προώθηση του πυρηνικού προγράμματος) και υπουργός Εσωτερικών επί προεδρίας Ιμπραήμ Ραϊσί (καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων).
Ο 68χρονος Βαχιντί διορίστηκε υπαρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο από τον τότε αγιατολάχ Χαμενεΐ. Το αραβικό δίκτυο Al Jazeera ανέδειξε ακόμα ένα ενδιαφέρον στοιχείο της καριέρας του Βαχιντί, υποστηρίζοντας ότι είναι παλαιός γνώριμος των ΗΠΑ καθώς είχε παίξει ρόλο στο πολύκροτο σκάνδαλο Irangate (πώληση αμερικανικών πυραύλων στο Ιράν μέσω Ισραήλ για τη χρηματοδότηση των ανταρτών Κόντρας στη Νικαράγουα το 1985 επί προεδρίας Ρίγκαν). Σε βάρος του Βαχιντί είχε εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη βομβιστική επίθεση το 1994 σε κέντρο της εβραϊκής κοινότητας του Μπουένος Αϊρες με 85 νεκρούς και 300 τραυματίες. Σύμφωνα με δυτικά ΜΜΕ, ο Βαχιντί ηγείται των «σκληροπυρηνικών» στην αντιπαράθεση με τους «πραγματιστές» που επιδιώκουν έναν συμβιβασμό με τις ΗΠΑ, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγκτσί, που βρίσκεται σε «δυσμένεια».
Την ίδια ώρα ο πληθωρισμός τρέχει με ρυθμούς πάνω από 50% και οι τιμές των τροφίμων έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μέσα έναν χρόνο, εξανεμίζοντας τις αυξήσεις μισθών που είχε ανακοινώσει πέρυσι το καθεστώς. Η επίσημη ισοτιμία του δολαρίου με το ιρανικό ριάλ είναι 1 προς 42.000 αλλά στην πραγματικότητα 1 προς 1.300.000, επισημαίνουν αναλυτές. Κάθε ημέρα που περνά, ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ στερεί από τα ταμεία του Ιράν εκατομμύρια δολάρια. Οι φάλαγγες των βυτιοφόρων που περνούν από τα σύνορα δεν μπορούν να συγκριθούν με τα δεξαμενόπλοια που παραμένουν δεμένα στον Κόλπο.
Μια μεγάλη ανατροπή
Μια από τις σημαντικότερες ανατροπές που έφερε αυτός ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αφορά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την αραβική μοναρχία που βρέθηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στο στόχαστρο του Ιράν και έκανε αποφασιστικά βήματα σε δύο επίπεδα. Η αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ, σηματοδοτεί τη χειραφέτηση της χώρας από τις ποσοστώσεις στις εξαγωγές πετρελαίου καθώς και τη ρήξη με τη γειτονική Σαουδική Αραβία. Το δεύτερο επίπεδο είναι η εμβάθυνση της συνεργασίας με το Ισραήλ, που αποκαλύφθηκε με διαδοχικά δημοσιεύματα μέσα σε μια εβδομάδα.
Πρώτα ο αμερικανικός ιστότοπος Axios αποκάλυψε ότι «στις αρχές του πολέμου» το Ισραήλ συνέδραμε τα ΗΑΕ με μια συστοιχία του αντιπυραυλικού συστήματος Iron Dome μαζί με τους ισραηλινούς χειριστές. Κατόπιν, οι «Financial Times» έγραψαν ότι στην ισραηλινή βοήθεια συμπεριλαμβανόταν μια εκδοχή του Laser Beam που καταρρίπτει στόχους με ακτίνες λέιζερ, με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και πολύ μικρότερο κόστος από τα συμβατικά συστήματα που χρησιμοποιούν πανάκριβους πυραύλους. Εφόσον επιβεβαιωθεί το δημοσίευμα θα είναι η πρώτη φορά που το Laser Beam δοκιμάστηκε σε συνθήκες πραγματικής μάχης, εκτός εάν χρησιμοποιήθηκε και στο Ισραήλ, χωρίς αυτό να αποκαλυφθεί.
Η ισραηλινή στρατιωτική συνδρομή σε μια αραβική χώρα, με εξελιγμένα συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό, δεν έχει προηγούμενο και φανερώνει μέχρι πού είναι διατεθειμένο να φτάσει το εβραϊκό κράτος ώστε να απαλλαγεί από την ιρανική απειλή, συμβάλλοντας παράλληλα στο σχέδιο του Τραμπ για μια «νέα Μέση Ανατολή».
