Από τις Άλπεις έως τη Λαπωνία: Οι ωραιότερες λίμνες της Ευρώπης

Αν υπάρχει ένα είδος ευρωπαϊκού ταξιδιού που μοιάζει να συνδυάζει σχεδόν τα πάντα – όμορφη φύση, ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, μικρές πόλεις και γραφικά χωριά, καλό φαγητό και εκείνη τη σπάνια αίσθηση ότι ο χρόνος κινείται με πιο αργούς ρυθμούς –, αυτό είναι το ταξίδι στις λίμνες της Γηραιάς Ηπείρου.

Αλλες αλπικές με δραματικά τοπία, άλλες μεσογειακές και ρομαντικές, άλλες ομιχλώδεις και «άγριες» σαν παλιό σκανδιναβικό παραμύθι, όλες τους χαρίζουν απλόχερα την ιδιαίτερη ομορφιά τους. Και προβάλλουν ως ιδανικοί προορισμοί για όλες τις εποχές, ακόμα και για το καλοκαίρι, που εμείς οι Ελληνες έχουμε συνδυάσει με τα θαλάσσια μπάνια.

Αν η θάλασσα είναι εξωστρέφεια, άνεμος και ανοιχτός ορίζοντας, η λίμνη είναι συγκέντρωση, εσωτερικότητα, πρόσκληση σε μια διαφορετική εμπειρία.

Ετσι, τα καλοκαιρινά ταξίδια στις ευρωπαϊκές λίμνες δεν είναι απλώς μια εναλλακτική διαδρομή διακοπών. Είναι μια άλλη ανάγνωση του καλοκαιριού: πιο αργή, πιο στοχαστική, πλούσια σε εικόνες που θα μείνουν για πάντα στη μνήμη.

Ιταλία

Η λίμνη Κόμο δεν είναι απλώς η διασημότερη της Ιταλίας, αλλά μία από τις πιο δημοφιλείς λίμνες της Ευρώπης. Βίλες κρυμμένες μέσα σε καταπράσινους κήπους, χωριά που μοιάζουν με σκηνικά παλιάς ταινίας, οι Αλπεις που συναντούν θεαματικά το νερό, όλα αυτά συνθέτουν ένα τοπίο μοναδικής γοητείας. Στο νοτιοδυτικό άκρο του βρίσκεται η πόλη του Κόμο, με τον καθεδρικό της να δεσπόζει πάνω από τα σοκάκια.

Το τελεφερίκ (funicolare) που ανεβαίνει στο γραφικό Μπρουνάτε προσφέρει πανοραμική θέα στη λίμνη και στις γύρω Αλπεις. Λίγο πιο βόρεια, η Βαρένα μοιάζει με καρτ ποστάλ: πολύχρωμα σπίτια, στενά σκαλιά που κατεβαίνουν σχεδόν μέσα στη λίμνη και το επιβλητικό Castello di Vezio να επιβλέπει από ψηλά. Απέναντι, το Μπελάτζο – το «μαργαριτάρι της λίμνης» – θεωρείται ο πιο ρομαντικός προορισμός στην περιοχή.

Κάθε γωνιά του μοιάζει να έχει σχεδιαστεί για να φωτογραφίζεται. Στη δυτική πλευρά, το χωριό Τρεμετσίνα και το Λένο φιλοξενούν μερικά από τα πιο εμβληματικά αρχοντικά της περιοχής. Η Villa Carlotta ξεχωρίζει για τους βοτανικούς κήπους και τις λαμπρές αίθουσές της, ενώ λίγο πιο πέρα, πάνω σε μια μικρή χερσόνησο που εισχωρεί στο νερό, δεσπόζει η Villa del Balbianello – ένα από τα πιο κινηματογραφικά σκηνικά της Ιταλίας, γνωστό για τους καλά διαμορφωμένους κήπους του και την αίσθηση απομόνωσης που το κάνει να μοιάζει σχεδόν εξωπραγματικό.

Στη μέση της λίμνης, το νησάκι Ιζολα Κοματσίνα «ψιθυρίζει» τις δικές του ιστορίες: αρχαιολογικά κατάλοιπα εκκλησιών και μεσαιωνικών κτισμάτων και μια σπάνια αίσθηση σιωπής που σπάει μόνο από τις βάρκες που πλησιάζουν.

Η Γκάρντα, η μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, έχει τον δικό της χαρακτήρα: πιο ανοιχτή, πιο φωτεινή, σχεδόν μεσογειακή στο νότιο άκρο της και αλπική όσο ανεβαίνεις προς τον βορρά.

Στον νότο, το χωριό Σιρμιόνε μοιάζει να εισχωρεί θεατρικά μέσα στο νερό, πάνω σε μια στενή λωρίδα γης που καταλήγει στο Castello Scaligero di Sirmione, ένα εντυπωσιακό μεσαιωνικό κάστρο. Λίγο πιο πέρα βρίσκονται τα εξίσου εντυπωσιακά ερείπια του ρωμαϊκού συγκροτήματος που είναι γνωστό ως Grotte di Catullo. Στο Μαλτσεζίνε, το Castello Scaligero di Malcesine στέκεται πάνω στα βράχια, σαν να αιωρείται ανάμεσα σε νερό και βουνό.

Από εδώ ξεκινά και το τελεφερίκ προς το Μόντε Μπάλντο, τοπική ανάβαση με μεγάλη πανοραμική αξία, όπου μέσα σε λίγα λεπτά περνάς από το μεσογειακό τοπίο στην αλπική κορυφογραμμή. Στη βόρεια άκρη, η Ρίβα ντελ Γκάρντα αποκαλύπτει έναν πιο δραματικό, σχεδόν «φιορδικό» χαρακτήρα: βουνά με απότομες πλαγιές, αέρας πιο ψυχρός. Στη δυτική πλευρά, το χωριό Λιμόνε σουλ Γκάρντα γοητεύει με τα κίτρινα σπίτια του και τις περίφημες λεμονιές του.

Το νησάκι Ιζολα ντελ Γκάρντα με τη βίλα και τους κήπους του μοιάζει με μακέτα που επιπλέει. Στο νότιο κομμάτι, το Gardaland, ένα από τα μεγαλύτερα θεματικά πάρκα της Ιταλίας, προσθέτει μια πιο σύγχρονη, σχεδόν απρόσμενη διάσταση, θυμίζοντας ότι η λίμνη αυτή μπορεί να χωρέσει ταυτόχρονα την ηρεμία της φύσης και την ενέργεια της ψυχαγωγίας.

Οσο για τη λίμνη Ορτα, δείχνει σαν την πιο ήσυχη, σχεδόν εσωστρεφή συγγενή των μεγάλων ιταλικών λιμνών. Δεν έχει τη λάμψη της Κόμο, ούτε την έκταση της Γκάρντα· έχει όμως μια σπάνια αίσθηση αρμονίας, σαν το τοπίο να έχει αποφασίσει από μόνο του να μιλάει χαμηλόφωνα. Στην καρδιά της βρίσκεται το Ορτα Σαν Τζούλιο, ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό με πέτρινα σοκάκια, μπαλκόνια γεμάτα λουλούδια και μια πλατεία που μοιάζει περισσότερο με σκηνή θεάτρου παρά με δημόσιο χώρο. Από εδώ, η θέα προς τη λίμνη είναι απολαυστική.

Απέναντι, το νησάκι Ιζολα Σαν Τζούλιο έχει μοναστήρι και καθεδρικό ναό. Πάνω από τη λίμνη, σε έναν λόφο μέσα σε δάσος, το Sacro Monte di Orta – Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO – ολοκληρώνει την εικόνα με ένα σύνολο παρεκκλησίων αφιερωμένων στον Αγιο Φραγκίσκο της Ασίζης. Η Villa Crespi, αρχιτεκτονικό στολίδι αραβικής έμπνευσης στις όχθες της λίμνης, που σήμερα λειτουργεί ως ξενοδοχείο και εστιατόριο, προσθέτει μια ακόμη απρόσμενη εικόνα πολυτέλειας.

Γαλλία

Η λίμνη του Ανσί – μία από τις καθαρότερες της Ευρώπης – έχει νερό διάφανο που αντανακλά τις κορυφές των γύρω βουνών. Στη βόρεια άκρη της βρίσκεται η πόλη Ανσί, γνωστή και ως «Βενετία των Aλπεων».

Κανάλια διασχίζουν το ιστορικό της κέντρο, μια γειτονιά από πέτρινα σπίτια µε πολύχρωµες προσόψεις. Το Palais de l’ ile στέκει πάνω στο κανάλι σαν μικρό μεσαιωνικό νησί-κάστρο και είναι ένα από τα πιο φωτογραφημένα σημεία της περιοχής, αν όχι ολόκληρης της Γαλλίας. Γύρω από τη λίμνη, μικρές παραλίμνιες κοινότητες όπως το Ταλουάρ-Μονμάν και το Μαντόν-Σαν-Μπερνάρ διατηρούν την ήρεμη, σχεδόν αριστοκρατική γοητεία τους.

Στο δεύτερο δεσπόζει το Château de Menthon-Saint-Bernard, ένα παραμυθένιο κάστρο που, σύμφωνα με μια δημοφιλή τοπική παράδοση, αποτέλεσε μία από τις πιθανές εμπνεύσεις για το κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης.

Στη δυτική πλευρά, τα βουνά ανεβαίνουν απότομα προς το Σεμνόζ. Το μπλε του νερού συναντά το πράσινο των δασών και το λευκό των κορυφών, σε μια σχεδόν γεωμετρική αρμονία. Λίγο πιο πέρα, η Pont des Amours – η «Γέφυρα των Ερώτων» – συνοψίζει ίσως καλύτερα από κάθε άλλο σημείο τον χαρακτήρα της λίμνης: έναν χαρακτήρα ρομαντικό, ήρεμο και απόλυτα δεμένο με το νερό. Η λίμνη του Ανσί είναι διαυγής και στη μορφή και στην αίσθηση, ένα τοπίο όπου όλα μοιάζουν ελαφρώς πιο φωτεινά, πιο τακτοποιημένα, σαν η φύση να έχει αποφασίσει να δείξει την πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή της.

Ελβετία και Αυστρία

Η λίμνη της Λουκέρνης είναι μία από τις πιο θεαματικές της Ευρώπης: μια υπερπαραγωγή από βραχίονες, κόλπους και στενά περάσματα, κοιλάδες, βουνά, ατμόπλοια και μικρές ελβετικές πόλεις. Δεν είναι μια ενιαία λίμνη με την κλασική έννοια, αλλά ένα υδάτινο σύμπλεγμα που μπαίνει βαθιά μέσα στις κοιλάδες, αλλάζοντας μορφή κάθε λίγα χιλιόμετρα.

Στην καρδιά της βρίσκεται η πόλη της Λουκέρνης, με τη διάσημη ξύλινη γέφυρα Kapellbrücke και τον Πύργο του Νερού. Από τη Λουκέρνη ξεκινούν οι δημοφιλείς κρουαζιέρες με τα ιστορικά ατμόπλοια. Η διαδρομή προς το Βίτσναου και το Βέγκις αποκαλύπτει μια πιο ήπια, μεσογειακή σχεδόν όψη της λίμνης, με κήπους και βίλες που κοιτούν προς τα χιονισμένα βουνά.

Λίγο ανατολικότερα από τις όχθες της βρίσκεται το Αλτντορφ, που συνδέεται ιστορικά με τον θρύλο του Γουλιέλμου Τέλλου. Πιο βαθιά στην περιοχή, οι απότομες πλαγιές δημιουργούν εκείνη την αίσθηση φιορδ που κάνει τη Λουκέρνη να ξεχωρίζει από τις μεγάλες λίμνες της Ιταλίας.

Το όρος Πιλάτους και το όρος Ρίγκι λειτουργούν ως φυσικά παρατηρητήρια, προσφέροντας πανοραμικές εικόνες. Με τελεφερίκ, οδοντωτούς σιδηροδρόμους και μονοπάτια πεζοπορίας, η εμπειρία δεν περιορίζεται στο νερό αλλά επεκτείνεται προς τις καταπράσινες κορυφές.

Η λίμνη της Γενεύης ή, αλλιώς, λίμνη Λεμάν, όπως την αποκαλούν οι Ελβετοί και οι Γάλλοι που μοιράζονται τις όχθες της, είναι μία από τις πιο κοσμοπολίτικες και ταυτόχρονα πιο δραματικές της Ευρώπης.

Ενα υδάτινο σύνορο που ενώνει κόσμους: την ελβετική ακρίβεια με τη γαλλική ανεμελιά· τις Αλπεις με τους λοφώδεις αμπελώνες του Βο, τη Γενεύη της διπλωματίας και τη ρομαντική Λωζάννη. Η Γενεύη βρίσκεται στη δυτική της άκρη, με το εμβληματικό Jet d’Eau να εκτοξεύει το νερό του σαν υδάτινο μανιφέστο στο κέντρο της λίμνης. Στη βόρεια όχθη, η Λωζάννη είναι χτισμένη αμφιθεατρικά και φιλοξενεί τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Λίγο ανατολικότερα, το Μοντρέ κάθε καλοκαίρι γεμίζει μουσική χάρη στο Montreux Jazz Festival, που έχει μετατρέψει την πόλη σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς. Χτισμένο σε βράχο πάνω από το νερό, σχεδόν σαν να επιπλέει μέσα στην ιστορία, δεσπόζει το Château de Chillon, ένα από τα πιο εμβληματικά κάστρα της Ελβετίας. Και στις πλαγιές ανάμεσα στο Μοντρέ και τη Λωζάννη απλώνονται οι αναβαθμίδες των Lavaux Vineyard Terraces (Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO), καθώς η περιοχή παράγει εξαιρετικό κρασί.

Με όνειρο μοιάζει και η λίμνη του Χάλστατ, του ειδυλλιακού χωριού που είναι χτισμένο σε μια στενή λωρίδα ανάμεσα στο νερό και τις πλαγιές. Ξύλινα σπίτια, σοκάκια που ανεβαίνουν απότομα προς το βουνό, η μυρωδιά της πρόσφατης βροχής… Και πάνω από το χωριό, η θέα από την πλατφόρμα παρατήρησης Hallstatt Skywalk αποκαλύπτει την περιοχή σε όλο της το μεγαλείο.

Λίγο βαθύτερα στο βουνό, το Salzwelten Hallstatt – τα αρχαία αλατωρυχεία – αφηγείται την παμπάλαια ιστορία του. Απέναντι από το Χάλστατ, στο ήρεμο Ομπερτράουν, η πρόσβαση προς το ορεινό σύμπλεγμα του Νταχστάιν Κριπενστάιν ανοίγει μια εντελώς διαφορετική προοπτική, με αλπικά τοπία, σπήλαια πάγου και πανοραμικές διαδρομές.

Η λίμνη Βόλφγκανγκ διατηρεί έντονα παραδοσιακό αυστριακό χρώμα χάρη στα ξύλινα σαλέ της, στα πράσινα νερά της και σε μικρά χωριά, όπως το Σανκτ Βόλφγκανγκ, που μοιάζουν να έχουν μείνει ανέπαφα από τον χρόνο.

Η εμβληματική εκκλησία Pfarrkirche St Wolfgang είναι γνωστή για το περίφημο γοτθικό τέμπλο της, έργο του τιρολέζικης καταγωγής ζωγράφου και ξυλογλύπτη του 15ου αιώνα Μίχαελ Πάχερ. Στην απέναντι όχθη, το Σανκτ Γκίλγκεν προσφέρει υπέροχες παραλίμνιες βόλτες και θέα που ανοίγεται προς τις αλπικές κορυφές. Από το Σανκτ Βόλφγκανγκ, ο ιστορικός οδοντωτός σιδηρόδρομος Schafbergbahn ανεβαίνει προς την κορυφή του Σάφμπεργκ αποκαλύπτοντας μία από τις πιο θεαματικές θέες της Αυστρίας.

Σε μικρή απόσταση από τη λίμνη, η Μπαντ Ισλ προσθέτει μια διακριτική αίσθηση παλιάς αυστριακής αυτοκρατορικής κομψότητας, καθώς υπήρξε παραθεριστικός προορισμός των Αψβούργων.

Σλοβενία και Βαλκάνια

Το μικρό νησί με την εκκλησία στο κέντρο της λίμνης Μπλεντ έχει γίνει σχεδόν σύμβολο της Σλοβενίας. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν 99 πέτρινα σκαλοπάτια για να φτάσουν στην Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και να χτυπήσουν την καμπάνα της, που, σύμφωνα με την παράδοση, υπόσχεται τύχη και την πραγματοποίηση των ευχών τους.

Πάνω από τη λίμνη, σκαρφαλωμένο σε έναν απότομο βράχο, βρίσκεται το κάστρο Μπλεντ, ένα από τα παλαιότερα κάστρα της Σλοβενίας, που λειτουργεί σαν φυσικό σημείο παρατήρησης αλλά και ως ιστορική υπενθύμιση της στρατηγικής σημασίας της περιοχής. Στην άκρη της λίμνης, ο παραλιακός περίπατος είναι ειδυλλιακός: καθαρό νερό, μικρές προβλήτες, cafés με όμορφη θέα.

Λίγο πιο πέρα, το φαράγγι Βίντγκαρ προσθέτει μια πιο άγρια, σχεδόν κινηματογραφική διάσταση στο τοπίο. Ξύλινες γέφυρες πάνω από τιρκουάζ νερά, καταρράκτες και στενά περάσματα δημιουργούν μια ανεπανάληπτη εμπειρία.

Η λίμνη Μπόχιντζ, πάλι, είναι λιγότερο τουριστική και πιο άγρια από εκείνη του Μπλεντ. Για πολλούς, όμως, είναι ακόμη ομορφότερη. Περιλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο Triglav, το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο της χώρας. Στο ανατολικό άκρο της βρίσκεται το χωριό Ρίπτσεβ Λαζ, με την εμβληματική εκκλησία του Ιωάννη Βαπτιστή. Το τελεφερίκ του Vogel Ski Resort ανεβαίνει στις πλαγιές πάνω από τη λίμνη, αποκαλύπτοντας εντυπωσιακές πανοραμικές εικόνες των Ιουλιανών Αλπεων.

Στη δυτική πλευρά της, στον καταρράκτη Σάβιτσα, το νερό πέφτει με δύναμη από τα βράχια μέσα σε ένα στενό φαράγγι, θυμίζοντας ότι η λίμνη δεν είναι απομονωμένη εικόνα, αλλά μέρος ενός ευρύτερου φυσικού συστήματος που συνεχώς κινείται και μεταμορφώνεται. Είναι η επιτομή της σλοβενικής φύσης – ένας τόπος όπου η σιωπή δεν είναι κενό, αλλά περιεχόμενο.

Οσο για τη λίμνη Οχρίδα, φυσικό σύνορο με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία, χάρη στις βυζαντινές και μεταβυζαντινές πέτρινες εκκλησίες της προσελκύει πλήθος τουριστών. Στην καρδιά της βρίσκεται η γραφική πόλη της Οχρίδας με τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια της και τις παλιές κατοικίες οθωμανικής και βαλκανικής αρχιτεκτονικής.

Πάνω από την πόλη δεσπόζει το Φρούριο του Σαμουήλ. Σε μια άκρη της, πάνω στην όχθη, ο Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στο Κάνεο είναι ίσως η πιο φωτογραφημένη εικόνα της λίμνης. Νοτιότερα, η Μονή του Οσίου Ναούμ σηματοδοτεί μια πιο ήσυχη, σχεδόν μυσταγωγική πλευρά της Οχρίδας. Εκεί βρίσκονται και οι πηγές του ποταμού Μαύρου Δρίνου, κρυστάλλινα νερά που αναβλύζουν μέσα σε ένα περιβάλλον απόλυτης γαλήνης. Η περιοχή της Οχρίδας και η λίμνη περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Σκανδιναβία

Ενας λαβύρινθος από νερό και νησιά, αυτό είναι η λίμνη Σάιμα στη Φινλανδία. Πρόκειται για ένα υδάτινο σύμπαν, γεμάτο στενά περάσματα, κόλπους και χιλιάδες νησιά. Γύρω από το νερό απλώνεται η περιοχή του Saimaa Geopark, με τις δασωμένες νησίδες και τις βραχώδεις ακτές. Μικρές πόλεις όπως οι Σαβονλίνα και Λαπένραντα λειτουργούν ως ήσυχες αφετηρίες για εξερεύνηση.

Η πρώτη είναι διάσημη για το μεσαιωνικό κάστρο της, όπου κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται φεστιβάλ όπερας. Διάσημες είναι και οι φινλανδικές σάουνες δίπλα στο νερό, μοναδική τουριστική εμπειρία για τον επισκέπτη, τρόπος ζωής για τον ντόπιο.

Η λίµνη Ιναρι είναι µία από τις σηµαντικότερες και βορειότερες λίµνες της Φινλανδίας: νερό, βράχοι, δάση και ένας ορίζοντας που τον χειμώνα χάνεται μέσα στην πολική νύχτα. Ο οικισμός του Ιναρι είναι το κέντρο της Σάμι κουλτούρας στη φινλανδική Λαπωνία.

Πληροφορίες για τον ιδιαίτερο αυτόν πολιτισµό ο επισκέπτης µπορεί να πάρει στο S mi Museum Siida. Λίγο πιο νότια, το Urho Kekkonen National Park απλώνεται σαν ατελείωτη ζώνη άγριας φύσης που λειτουργεί σαν φυσική προέκταση της λίμνης: ένας κόσμος όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι ελάχιστη και η σιωπή σχεδόν απόλυτη.

Το καλοκαίρι, το φως δεν δύει πραγματικά· απλώς αλλάζει μορφή, δημιουργώντας εκείνες τις ατελείωτες ημέρες που κάνουν τη λίμνη να μοιάζει αιώνια ξύπνια. Και τον χειμώνα, η Ιναρι μεταμορφώνεται σε παγωμένο τοπίο, όπου το χιόνι και ο πάγος σβήνουν τα όρια ανάμεσα σε στεριά και νερό.

Από τις λίμνες της Φινλανδίας, στη μεγαλύτερη σε επιφάνεια λίμνη της Νορβηγίας, τη Μιόσα, που είναι ιδανική για όσους δεν προτιμούν τα παράκτια φιορδ. Η Μιόσα απλώνεται ανάμεσα σε λόφους, δάση και καλλιεργημένες εκτάσεις, δημιουργώντας ένα τοπίο ήπιο. Στο βορειοδυτικό τμήμα της βρίσκεται η πόλη Λίλχαμερ, γνωστή από τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994.

Πιο νότια, η πόλη Χαμρ είναι υπερήφανη για τα προστατευμένα κάτω από μια εντυπωσιακή κατασκευή από γυαλί και ατσάλι ερείπια του παλαιού καθεδρικού της. Κατά μήκος της ακτής υπάρχουν μικρότεροι οικισμοί.

Σκωτία και Ιρλανδία

Ομίχλες, κάστρα, κοπάδια προβάτων που δεν φοβούνται τη βροχή και pubs με τζάκια. Βρισκόμαστε στη Σκωτία, για την ακρίβεια στη μεγαλύτερη λίμνη της, τη Λόμοντ. Γύρω της απλώνεται το Εθνικό Πάρκο Trossachs, μια τεράστια περιοχή όπου οι λόφοι χαμηλώνουν απαλά πριν ξαφνικά υψωθούν σε βουνά που βυθίζονται μέσα στην ομίχλη.

Εδώ το τοπίο δεν είναι ποτέ σταθερό: το φως, η βροχή και ο άνεμος ανακατασκευάζουν συνεχώς την εικόνα, σαν σκηνικό που δεν έχει αποφασίσει την τελική του μορφή. Στη δυτική όχθη, το χωριό Λας μοιάζει να έχει μείνει ανέπαφο μέσα στον χρόνο, με πέτρινα σπιτάκια και λουλούδια στα παράθυρα.

Πιο νότια, το Μπάλοχ λειτουργεί σαν πύλη προς τη λίμνη. Από εδώ ξεκινούν και οι κρουαζιέρες που περνούν και από το Ιντσμουριν, το μεγαλύτερο νησί γλυκού νερού του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην ανατολική πλευρά, οι λόφοι ανεβαίνουν προς το επιβλητικό Μπεν Λόμοντ, που προσφέρει ευρύ ορίζοντα.

Οι λίμνες του Κιλάρνεϊ βρίσκονται στη νοτιοδυτική Ιρλανδία, στην κομητεία Κέρι, και αποτελούν την καρδιά του πανέμορφου Εθνικού Πάρκου Killarney. Είναι τρεις στον αριθμό και περιβάλλονται από επιβλητικά βουνά και πυκνά, ομιχλώδη δάση. Στις όχθες της Μεγάλης Λίμνης (Lough Leane) δεσπόζει το Ross Castle του 15ου αιώνα, ενώ στη μέση της βρίσκεται ένα νησί με ερείπια μοναστηριού του 6ου αιώνα.

Η Μέση Λίμνη (Muckross Lake) είναι η πιο βαθιά, ενώ η Ανω Λίμνη (Upper Lake) είναι η μικρότερη από τις τρεις, αλλά με το πιο άγριο τοπίο. Η περιοχή είναι ιδανική για πεζοπορίες, ποδηλασία και μικρές κρουαζιέρες στα νερά των λιμνών – όταν το επιτρέπει ο συχνά απρόβλεπτος καιρός της Ιρλανδίας.