Συμβαίνει συχνά να αντιδρά κανείς στις αναποδιές με ένα αυθαίρετο ξέσπασμα στα… γαλλικά. Βρισιές που δεν απευθύνονται σε κάποιον συγκεκριμένα, περισσότερο στις γκαντεμιές της ίδιας της ζωής. Ας το παραδεχθούμε, ένα μεγαλόφωνο βρισίδι προσφέρει μια κάποια ανακούφιση. Μπορεί όμως να προσφέρει και μια βελτίωση των σωματικών επιδόσεων, επιβεβαιώνει νέα μελέτη. Οι βρισιές ίσως μας βοηθούν να ξεπερνούμε τις αναστολές μας και να καταβάλλουμε τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «American Psychologist».
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πως όταν οι άνθρωποι βρίζουν, οι επιδόσεις τους βελτιώνονται σε διάφορα είδη σωματικών προκλήσεων, όπως το να κάνουν πουσάπς ή να κρατούν το χέρι τους σε νερό με πάγο για όσο γίνεται περισσότερο. Το εύρημα έχει αναπαραχθεί πολλές φορές, όμως ο ψυχολογικός μηχανισμός του φαινομένου παραμένει ασαφής.
Αναζητώντας μια απάντηση, η νέα μελέτη κάλεσε 192 εθελοντές να επαναλαμβάνουν κάθε δύο δευτερόλεπτα είτε μια βρισιά της προτίμησής τους είτε μια ουδέτερη λέξη, την ώρα που έκαναν πουσάπς για όσο περισσότερο μπορούσαν. Επειτα από κάθε σετ, οι συμμετέχοντες απαντούσαν σε ερωτήσεις σχεδιασμένες να μετρούν ψυχικές καταστάσεις που συνδέονται με την άρση των αναστολών, όπως το πόσο θετικά ήταν τα συναισθήματά τους την ώρα της άσκησης, πόσο άβολο τους φαινόταν το πείραμα, πόσο συγκεντρωμένοι ήταν στην προσπάθεια και πόση αυτοπεποίθηση ένιωθαν. Το πείραμα έδειξε ότι, κατά μέσο όρο, οι εθελοντές που έβριζαν συνέχιζαν τα πουσάπς για σημαντικά περισσότερο χρόνο από όσους επαναλάμβαναν ουδέτερες λέξεις. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η διαφορά αυτή οφείλεται στην αύξηση της αυτοπεποίθησης και της συγκέντρωσης, σημαντικές παραμέτρους της άρσης αναστολών.
Οπως ανέφερε η ομάδα σε ανακοίνωσή της, «με το βρίσιμο αποτινάσσουμε τους κοινωνικούς περιορισμούς και επιτρέπουμε στον εαυτό μας να προσπαθήσει περισσότερο».
Η μελέτη, βέβαια, δεν εξέτασε τις συνέπειες της βωμολοχίας σε άλλες καταστάσεις. Οταν δεν πρόκειται για πουσάπς, αλλά για αλληλεπιδράσεις με άλλους ανθρώπους, η άρση αναστολών και των κοινωνικών περιορισμών γνωρίζουμε ότι μπορεί να έχει άσχημα αποτελέσματα.
