Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μπορούσε κανείς, αυτές τις μέρες, να βρεθεί μέσα στο μυαλό των ανώτερων και ανώτατων δικαστικών που χειρίστηκαν τη δυσώδη υπόθεση των υποκλοπών. Τι να σκέφτονται άραγε τώρα που στη δίκη ακούγονται πράγματα που δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι απλώς διέλαθαν της προσοχής τους; Εκεί που κάποιοι είδαν συμπτώσεις, άλλοι χαρτογράφησαν ένα τεράστιο σκάνδαλο.
Χαρακτηριστικά είναι όσα κατέθεσε προ ημερών η δημοσιογράφος Ελίζα Τριανταφύλλου, που μαζί με τον Τάσο Τέλλογλου σήκωσαν αυτή την υπόθεση στους ώμους τους από την πρώτη στιγμή. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, η ΕΥΠ απέκτησε το Predator έναντι 7 εκατομμυρίων ευρώ και το λειτουργούσε στο επονομαζόμενο Κέντρο Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτομίας στην Αγία Παρασκευή. Για κάθε δέκα (παράνομες) παρακολουθήσεις, η ταρίφα ήταν επιπλέον 150 χιλιάδες ευρώ. Τίποτε από αυτά δεν φαίνεται να κινητοποίησε επαρκώς το ενδιαφέρον της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Ούτε καν τα ονόματα των χειριστών του συστήματος, τα οποία είχαν κατατεθεί ενώπιόν της.
Πρωταγωνιστής του σκανδάλου, που έλυνε κι έδενε στο Μαξίμου, βρέθηκε ενώπιον του αντεισαγγελέα Ζήση και όσα είπε δεν ξεπερνούν ως κατάθεση τη μιάμιση σελίδα. «Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα, καλημέρα σας». Στελέχη της ΕΥΠ δεν χρειάστηκε καν να επικαλεστούν το απόρρητο. Αφού δεν τους έγιναν ούτε οι στοιχειωδώς αυτονόητες ερωτήσεις.
Μια προπληρωμένη κάρτα στο όνομα ενός κρεοπώλη στον Πειραιά βρισκόταν πίσω από τα μολυσμένα με Predator μηνύματα σε υπουργούς, βουλευτές και πρώην πρωθυπουργούς, αλλά αυτός δεν καλείται για εξηγήσεις. Ηταν, λέει, δύσκολο να εντοπιστεί. Οι δημοσιογράφοι πάντως τον βρήκαν χτυπώντας το κουδούνι του σπιτιού του.
Στο πλαίσιο της έρευνας, την οποία αιφνιδιαστικά ανέλαβε κορυφαίος δικαστικός λειτουργός μετά την αφαίρεση του φακέλου από τους εισαγγελείς που ετοίμαζαν διώξεις, έγινε δεκτός ακόμη και ο ισχυρισμός ότι άγνωστος χρησιμοποίησε την εν λόγω κάρτα χωρίς να διαθέτει το σχετικό pin. Δηλαδή κάποιος βρήκε την κάρτα, μάντεψε τον κωδικό και παγίδευσε πρώην πρωθυπουργό με παράνομο λογισμικό κατασκοπείας. Ασύλληπτα πράγματα. Και θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει δεκάδες ακόμη περιπτώσεις εξόφθαλμων – και ακριβώς γι’ αυτό ύποπτων – παραλείψεων.
Λέγεται ότι η κοινή γνώμη δεν ενδιαφέρεται για τις υποκλοπές. Μα η υπόθεση έχει πάψει καιρό τώρα να αφορά μόνο τις παράνομες παρακολουθήσεις. Το ακόμη μεγαλύτερο σκάνδαλο, πίσω από το ελληνικό Watergate, είναι η εξόφθαλμη μεθόδευση συγκάλυψής του, με εκτελεστική, δικαστική και νομοθετική εξουσία να εμφανίζονται – κατά τις μαρτυρίες, την έρευνα κι όσα κατατίθενται στη δίκη – να συνεργάζονται αγαστά προς αυτή την κατεύθυνση. Εδώ πια το θέμα δεν είναι ποιοι παρακολουθούσαν, αλλά ποιος έχει απομείνει να υπερασπίζεται την αλήθεια και τους θεσμούς όταν οι κατά τεκμήριο θεματοφύλακές τους μοιάζει να επιδιώκουν το ακριβώς αντίθετο. Ποιος δικαιούται να στέκει αδιάφορος μπροστά σε αυτό;
