Η πολυτάραχη Μεγάλη Εβδομάδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, δυστυχώς γι’ αυτή, δεν ολοκληρώνεται με καμία Ανάσταση. Ούτε μεταφορικά ούτε πραγματικά. Τα μικρά κέρδη που προσπορίστηκε με την έκρηξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή εξαιτίας της γρήγορης αντίδρασης με την αποστολή των φρεγατών και των πολεμικών αεροσκαφών προς προστασία της Κύπρου, εξανεμίστηκαν γρήγορα.
Τα κατάπιε διαμιάς η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που έφερε σε θέση κατηγορουμένου περί τα 20 νυν και πρώην μέλη της κυβέρνησης και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Ανεξάρτητα από τη βαρύτητα των κατηγοριών σε βάρος όλων αυτών, που έχει ομολογουμένως μια κλιμάκωση αρκετά σημαντική, η μεγαλύτερη ζημιά που υφίσταται η κυβέρνηση είναι εξαιτίας της διάχυτης πλέον εντύπωσης ότι το μεν σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι αποκλειστικά νεοδημοκρατικό σκάνδαλο, η δε διαφθορά είναι εγκατεστημένη στα σπλάχνα του κυβερνώντος κόμματος.
Ακόμη και αν αρκετοί εκ των κατηγορουμένων βουλευτών απαλλαγούν είτε πριν φτάσει η υπόθεσή τους στις δικαστικές αίθουσες είτε ακόμη και αν βρεθεί στο ακροατήριο, πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο ότι η ζημιά έχει γίνει, και είναι μεγάλη. Αρκεί να αναφερθεί ότι ακόμη και αυτή η τάξη των δημοσκόπων που θεωρούνται «Ηρακλείς του στέμματος», καθώς κάθε φορά σπεύδουν με την «επιστημοσύνη» που τους διακρίνει να ανορθώσουν ψυχολογικά τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς του, αυτή τη φορά απέφυγαν επιμελώς να δημοσιοποιήσουν μετρήσεις.
Οσοι δεν το αποπειράθηκαν εν τέλει, δεν κατάφεραν να αποκρύψουν την σε πρωτόγνωρα επίπεδα ζημιά που έχει υποστεί η κυβέρνηση – απώλειες της τάξεως των 2,5 μονάδων, ποσοστό που ισοδυναμεί με το 10% της τωρινής εκλογικής απήχησης της Νέας Δημοκρατίας. Απώλειες διόλου ευκαταφρόνητες αν σκεφτεί κανείς ότι η σύγκριση πραγματοποιείται σε σχέση με τις επιδόσεις του Μαρτίου.
Κι όλα αυτά, ενώ δεν έχει προσμετρηθεί το κόστος των επιπτώσεων του πολέμου στην καθημερινότητα των πολιτών. Με τα καύσιμα να έχουν πάρει την ανηφόρα, και τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης ότι θα επέβαλλε πλαφόν στα κέρδη των διυλιστηρίων και των πρατηριούχων να κερδίζουν άνετα τον τίτλο του «πιο σύντομου ανεκδότου» των ημερών, το αντίβαρο της εξαγγελίας του fuel pass αποδεικνύεται Βατερλό. Η διαδικασία χρειάστηκε να αλλάξει δραστικά, καθώς η πρώτη της εκδοχή όχι μόνο δεν απέδωσε, αλλά έδωσε επιπλέον την εντύπωση ότι οφειλόταν σε πλήρη αποτυχία των σχετικών δομών να δημιουργήσουν μια αξιόπιστη πλατφόρμα.
Φενάκη αποδείχθηκαν και οι δεσμεύσεις για συγκράτηση των τιμών, τουλάχιστον στα προ του πολέμου επίπεδα. Οι αυστηρές συστάσεις προς την εφοδιαστική αλυσίδα ουδέν απέδωσαν, και οι καταναλωτές το διαπίστωσαν στη φάση της προετοιμασίας του πασχαλιάτικου τραπεζιού.
Ωστόσο, ακόμη και αυτή η κατάσταση, δυνητικά θα μπορούσε να είναι διαχειριστική. Eχει συμβεί και άλλες φορές, η κυβέρνηση να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίση και με κατάλληλους χειρισμούς, και πάντοτε με τη βοήθεια του πανίσχυρου επικοινωνιακού μηχανισμού που διαθέτει, να αλλάζει την ατζέντα και να διαφεύγει. Oμως, αυτή η φορά, δεν έχει σχέση με ό,τι είχε να αντιμετωπίσει ο κ. Μητσοτάκης κατά το παρελθόν. Και μια σειρά σπασμωδικών προσωπικών κινήσεων παραλίγο να οδηγήσει τη χώρα σε ακραίες πολίτικες εξελίξεις. Η απαίτησή του από τους εμπλεκομένους βουλευτές και υπουργούς να παραιτηθούν και να παραδώσουν (κυρίως αυτό) τις βουλευτικές τους έδρες, δεν ξεσήκωσε απλά θύελλα αντιδράσεων. Απείλησε σοβαρά και τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, ακόμη δε και αυτή τη «δεδηλωμένη».
Βουλευτές που θεωρούν ότι δεν έπραξαν τίποτε το παράνομο, και εμφανίζονται βέβαιοι περί της απαλλαγής τους, ξεκαθάρισαν ότι αν το Μέγαρο Μαξίμου επιμείνει στην απαίτηση να παραιτηθούν, δεν πρόκειται να παραδώσουν την έδρα και θα επιλέξουν να παραμείνουν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι.
Η ένταση της αντίδρασης λειτούργησε αποτρεπτικά, και το Μέγαρο Μαξίμου ανέκρουσε πρύμναν, μη επιμένοντας στις παραιτήσεις των εμπλεκομένων βουλευτών. Αλλά είναι προφανές ότι αυτό προσιδιάζει με ασταθή ισορροπία η οποία με το παραμικρό μπορεί να ανατραπεί.
Για να ολοκληρωθεί η εικόνα της κατάστασης που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης, αναφέρεται απλά ότι κορυφαίοι υπουργοί, όπως ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας, απέφυγαν συστηματικά να στηρίξουν τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες περί ασυμβιβάστου μεταξύ του αξιώματος του υπουργού και της ιδιότητας του βουλευτή, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως πυροτέχνημα και εξακολουθούν να προκαλούν θυμηδία. Ειδικά, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις προ έξι μηνών ο Πρωθυπουργός είχε δηλώσει κάθετα αντίθετος με το «ασυμβίβαστο», διότι όπως έλεγε τότε υπεισέρχεται στον πυρήνα του πολιτεύματος της χώρας.
Τούτων δοθέντων υφέρπει και πάλι η συζήτηση για το ενδεχόμενο μιας πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, ως η μόνη διέξοδος για τη φυγή από τη ζοφερή πραγματικότητα. Αλλά με τα ποσοστά του κόμματος να κινούνται πλέον μία με δύο μονάδες πάνω από το 20%, κάτι τέτοιο θα έμοιαζε με αυτοχειρία, και προφανώς ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει εμφανίσει, έως τώρα τουλάχιστον, τέτοιες πολιτικές τάσεις…
