Εχει ο καιρός γυρίσματα, δεν λέω, αλλά τούτη την εβδομάδα που πέρασε έκανε φούρλες σαν μερακλωμένος φουστανελοφόρος εύζωνας της Προεδρικής Φρουράς μπροστά σε ευειδείς τουρίστριες: την Τρίτη είχα πιάσει θέση κάτω από το κλιματιστικό, δεν κυκλοφόρησα καθόλου· την Τετάρτη βγήκα για μικροψώνια στην Κερκύρας και κόντεψα να πάω από πνιγμό, ημερολόγιό μου. Οχι στα ήρεμα νερά του Αρχιπελάγους μας αλλά από τον αέρα που ανέπνεα, πρέπει να ήταν φουλ στη σαχαρική σκόνη – τι χωρίζει τη γλύκα από την ασφυξία; Ενα κάππα όλο κι όλο, αυτό που θα έκανε σακχαρική τη σκόνη.
Την Παρασκευή, ως και η Προεδρία της Δημοκρατίας υποχρεώθηκε να αναπρογραμματίσει σε εσώκλειστο τον παραδοσιακό εορτασμό της επετείου της Μεταπολίτευσης αφού αναμένονταν βροχές ραγδαίες. Δεν αναμενόταν οπωσδήποτε η νέα ηγέτις του ΣΥΡΙΖΑ, η Ρένα Δούρου, η οποία δήλωσε πως δεν θα μετάσχει διότι η εκδήλωση «πόρρω απέχει από τον σκοπό του ουσιαστικού αναστοχασμού για τη δημοκρατία, …μετέχουν σε αυτήν νοσταλγοί της χούντας, εκπρόσωποι της Ακροδεξιάς και αναθεωρητές της σύγχρονης ιστορίας».
Δίνει μαθήματα δημοκρατίας στον άμαθο πρόεδρο Τασούλα η ξεσκολισμένη πρόεδρος Δούρου: έτσι ακριβώς ξεκίνησε και ο Αλέξης Τσίπρας την ανέντιμη πορεία του προς την εξουσία, αρνούμενος το 2011 να προσέλθει στη δεξίωση του Κάρολου Παπούλια, με τα γνωστά άθλια επιχειρήματα της εποχής εκείνης που θέλει τώρα να τα ξεχάσουμε – ακριβώς αυτό αποδεικνύει πόσο ανέντιμη ήταν εκείνη η πορεία.
Ασπίδες ή γιοφύρια;
Αν στοχεύει να διαδεχθεί στην άκρα Αριστερά τον πρώην πρόεδρό της, ούτε με κιάλι δεν θα δει το 3% ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά μπορεί να κάνει και αλλιώς όταν στην κομματική τρόικα της συριζαϊκής εξουσίας μετέχει ο ομνύων στο όνομα του Αρη Βελουχιώτη Παύλος Πολάκης; Προβλέπω «πολλές στραβές στη βάρδιά της» και θα βρει την ησυχία της τελικά: του χρόνου δεν θα είναι αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος, δεν θα την καλεί ο Πρόεδρος, θα ζει με τις αναμνήσεις της.
Ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Τασούλας θα τα βγάλει πέρα με τις φούρλες, καιρικές και πολιτικές, είμαι σίγουρος· για τον πρόεδρο της Δράκειας, τον καλό μας Θανάση Ρεντινιώτη, ανησυχώ μην του έρθει πάλι καμιά συμφορά, και εκείνου και σε μας: το χωριό έπαθε μεγάλες καταστροφές το 2023 με τον τρομερό «Δανιήλ» που πλημμύρισε τη Θεσσαλία. Ακόμη δεν έχουν όλες αποκατασταθεί και ο δρόμος που το συνδέει με Αγριά και Βόλο είναι πάντα προχειροφτιαγμένος και ευαίσθητος να φύγει προς τους γκρεμούς σε περίπτωση μεγάλης νεροποντής. Αλλά θα είμαστε τυχεροί, ελπίζω.
- Τι να σου κάνει όμως και το έρημο ελληνικό κράτος που το χρεωκόπησε το δίδυμο Καραμανλής – Παυλόπουλος, ολοκλήρωσε το έργο τους το δίδυμο Σαμαράς – Τσίπρας – που θέλει μάλιστα τώρα να επανεκλεγεί για να του δώσουν τη χαριστική βολή;
Τι να πρωτοκάμει; Προστατευτική «Ασπίδα του Αχιλλέα» πάνω από τη χώρα ή δρόμους και «γιοφύρια» για τα ορεινά χωριά, όπως υπόσχονταν τα παλιά καλά χρόνια οι έμπειροι πολιτευτές;
Είμαι ρητά υπέρ της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ημερολόγιό μου. Είναι καθαρά αμυντικό έργο που ρόλο θα έχει να αποκρούει βολίδες, δρόνους, πυραύλους και να σώζει ζωές, οπλιτών και πολιτών – ούτε καν αυτούς που θα τα ρίχνουν δεν θα σκοτώνει. Οταν θα τελειώνουν τα πολεμοφόδιά τους θα τελειώνει και ο πόλεμος χωρίς να έχει σκοτωθεί ούτε ένας άνθρωπος, στην ιδανική περίπτωση.
Ο Μπούφος μετράει
Οι αριθμοί είναι συντριπτικοί, είπε ο Μπούφος που τον τελευταίο καιρό έχει αφήσει τη νοοφελή μελέτη τού Αριστοτέλη και έχει αναλάβει το πένθιμο καθήκον της καταμέτρησης πολεμικών απωλειών: στον τετραετή συν μισό χρόνο πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας οι συνολικές απώλειες (νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι) και των δύο αντιπάλων είναι 2.000.000 – ναι, δύο εκατομμύρια πολεμιστές! Ητοι 1.200 την ημέρα – πραγματικό σφαγείο, σαν αυτά των Α’ και Β’ Παγκοσμίων Πολέμων του 20ού αιώνα. Στις 122 ημέρες πολέμου ΗΠΑ – Ιράν – Ισραήλ του 2025-26, πριν ξαναρχίσει φέτος τον Ιούλιο, οι στρατιωτικές απώλειες και των τριών στρατών ήσαν κάπου 25.000, «μόνο» 200 την ημέρα!
Διότι Αμερικανοί και Ισραηλινοί δεν τολμούν να κάνουν εισβολή και χερσαίο πόλεμο στο Ιράν, όπως το τόλμησε η Ρωσία στην Ουκρανία. Ιδιαίτερα για τις ΗΠΑ το πολιτικό κόστος θα ήταν ασήκωτο, και ας είναι επαγγελματικός ο στρατός: εδώ σε μας «εξαφανίστηκαν» οι υποψήφιοι για τις στρατιωτικές σχολές μετά την ελληνοτουρκική κρίση του 2020 – ποιοι θα πήγαιναν να καταταγούν επαγγελματίες στις ΗΠΑ, αν κατέφθαναν καθημερινά εκεί σημαιοστολισμένα φέρετρα;
- Αλλωστε η υποχρεωτική θητεία καταργήθηκε εκεί το 1973 ακριβώς επειδή οι τότε νεαροί μπούμερ φοιτητές δεν ήθελαν να πολεμήσουν στις ζούγκλες του Βιετνάμ – γιατί να θέλουν οι επαγγελματίες να πολεμήσουν στα βουνά της Περσίας και στη Γεδρωσία που διέλυσε ακόμα και τον μακεδονικό στρατό;
Το potlatch της σωτηρίας
Το σχέδιο του Μπούφου είναι διαβολικά αντιπολεμικό, θα εξαφανίσει το επάγγελμα του πολεμιστή: για την ώρα, δρόνους και πυραύλους τούς χειρίζονται άνθρωποι· όμως η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και παρόμοια συστήματα είναι αυτόματα: μόλις «αισθανθούν» να πλησιάζει βλήμα, εκτοξεύουν βλήμα να το ανατινάξουν. Σιγά-σιγά, όλα θα γίνουν αυτόματα: προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης θα εκτοξεύουν βλήματα που θα καταστρέφουν άλλα βλήματα, θα χειρίζονται δρόνους και ρομπότ που θα εξοντώνουν άλλους δρόνους και άλλα ρομπότ!
Θα είναι σαν τα εξελιγμένα πότλατς που είχαν οι Κουακιούτλ και οι άλλες παραθαλάσσιες φυλές του Καναδά. Εκεί, παραδοσιακά, τα ζητήματα ηγεσίας και κυριαρχίας δεν λύνονταν με πολέμους και επαναστάσεις, οι διεκδικητές ανταγωνίζονταν σε καταστροφή πλούτου: χάλκινες ασπίδες, πλοιάρια, ζεστές κουβέρτες ευρωπαϊκές, τέτοια πράγματα – αλλά και σε ανθρωποθυσίες. Οι πλουσιότεροι είχαν αγορασμένους δούλους, το ακριβότερο περιουσιακό στοιχείο στην περιοχή. Υπήρχαν κάτι ειδικά ρόπαλα – σαν εκλεπτυσμένες κρητικές κατσούνες – με τα οποία τους εκτελούσαν χτυπώντας τους κατακέφαλα, τους δυστυχείς ανυπεράσπιστους δούλους.
Οταν οι δούλοι και οι θανατώσεις τους απαγορεύτηκαν από τους βάρβαρους Ευρωπαίους που πουθενά δεν σέβονταν τους ντόπιους πολιτισμούς – ούτε καν αυτούς που από παραγωγικό ζήλο έκαναν ασβέστη τα αρχαία μάρμαρα – τα πότλατς εξελίχθηκαν σε καταστροφή μόνο υλικού πλούτου! Στα καθ’ ημάς, ο καταστρεφόμενος πλούτος θα είναι τα οπλικά συστήματα των αντιπάλων, άντε και οι ειρηνικές υποδομές τους. Οι ανθρωποθυσίες εξ επαγγέλματος ή εκ στρατολογίας πολεμιστών θα εκλείψουν.
Τι καλύτερο μπορεί να περιμένει η ανθρωπότητα; Μόνο την αθανασία;
- Ημερολόγιό μου, κλείνω και σε κλειδώνω στο ψυγείο, να διατηρηθείς καλά, να ευδοκιμήσεις και να αντέξεις πιθανούς θερινούς καύσωνες και αναπόφευκτες φθινοπωρινές πολυλογίες.
Να είσαι καλά, θα τα πούμε ξανά τη δεύτερη Κυριακή μετά τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, δηλαδή στις 23 Αυγούστου. Ομορφο καλοκαίρι να έχουμε και καλές διακοπές να κάνουμε!
