Οι δημοσκοπήσεις αμέσως μετά την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα έδειξαν αυτό που περίμεναν οι περισσότεροι και εύχονται αρκετοί, αλλά λιγότεροι: Οτι ο πρώην πρωθυπουργός έχει ακόμη ένα πολιτικό κεφάλαιο, όχι τόσο λαμπερό όσο ο ανερχόμενος σαραντάρης, αλλά πιθανότατα πιο βαρύ, ως ο ώριμος πενηντάρης. Η κοινή γνώμη όμως που καταγράφεται από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων είναι μία και ούτε καν ολόκληρη όψη του φεγγαριού. Οντως, το ΠαΣοΚ του Νίκου Ανδρουλάκη ξαναπήρε την κατηφόρα και η ζωή στη Χαριλάου Τρικούπη προκαλεί ενσυναίσθηση. Τόσο πάνω και κυρίως κάτω, δεν αντέχεται 30 χρόνια μετά τον θάνατο του ιδρυτή. Αλλά φαντάζομαι το περιβόητο Πολιτικό Συμβούλιο θα δώσει τις λύσεις, μέσα από σύμπνοια απόψεων και κοινή συλλογική – κι όχι ατομική – στρατηγική.
Ωστόσο, η πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στη δημοσκόπηση της Metron Analysis δεν είναι ποιος πρώτος και ποιος δεύτερος (ή τριτοτέταρτος). Είναι το 13,1% της αδιευκρίνιστης ψήφου. Αυτό το ποσοστό δεν ανήκει σε κανέναν, δεν συνομιλεί με κανέναν και για την ώρα δεν φαίνεται να πείθεται και από κανέναν. Είναι ένα σημαντικά μεγάλο ποσοστό που αποτυπώνει ανθρώπους που έχουν ήδη αποφασίσει πως δεν ξέρουν ακόμα τι θα πράξουν όταν έρθει η ύστατη ώρα στο παραβάν. Και εκεί βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα για όλα τα κόμματα, παλιά, νέα, αριστερά και δεξιά, συστημικά και αντισυστημικά. Πόση αξία έχει πραγματικά για τον Τσίπρα να πείσει μόνο τους παλιούς συριζαίους που δεν είχαν πού να πάνε ούτως ή άλλως; Πόσο μακριά ή ψηλά μπορεί να φτάσει ο Ανδρουλάκης μαζεύοντας τους δυσαρεστημένους κεντρώους της ΝΔ; Και γιατί να καταφέρει την αυτοδυναμία η ΝΔ επειδή έβαλε τον Κυρανάκη γραμματέα, ψαρεύοντας ψίχουλα στα βαθιά δεξιά;
Από καμία πλευρά, για την ώρα, δεν φαίνεται πώς θα πειστεί ο αδιευκρίνιστος ψηφοφόρος να πάει προς ένα κόμμα, γιατί επί της ουσίας αυτός ο τύπος ψηφοφόρου δεν νιώθει καμία νοσταλγία για τα χρόνια του ΠαΣοΚ που δεν έζησε, ούτε βλέπει στον Αλέξη Τσίπρα τον μεσσιανικό ηγέτη που πιστεύει ότι θα μας βγάλει από το σκοτάδι. Και σίγουρα βρίσκεται σε αυτή την αδιευκρίνιστη προεκλογική έρημο επειδή δεν πιστεύει ότι μια τρίτη θητεία κυβέρνησης ΝΔ θα δώσει στη χώρα όσα δεν έδωσαν οι δύο προηγούμενες. Την ίδια στιγμή ο «Κανένας» παραμένει σταθερά στο 27% στο ερώτημα για τον κατάλληλο πρωθυπουργό, πλαισιώνοντας τον Μητσοτάκη σαν να κατεβαίνουν μαζί στις εκλογές. Και το μελλοντικό κοινοβούλιο, με εννιά κόμματα και καμία σαφή αριθμητική για κυβέρνηση συνεργασίας, παραμένει εξίσου αδιευκρίνιστο και άκρως επικίνδυνο για τη χώρα. Ας μη βιαζόμαστε λοιπόν επειδή πέντε δημοσκοπήσεις έδειξαν το αναμενόμενο. Ας περιμένουμε μέχρι κάποιο από τα πέντε κόμματα κάνει κάτι μη αναμενόμενο: Πείσει όσους δύσκολα πια πείθονται.
