Το κατάλαβα διαβάζοντας εχθές τον Μιχάλη Μητσό στα “Νέα” ότι η ΣΤΑΣΥ (όχι Στάζι) αρνήθηκε για πρώτη φορά, τα τελευταία δέκα χρόνια, να προβάλει τη διαφημιστική καμπάνια του Athens Pride στους σταθμούς του μετρό.
Κατάλαβα ότι ο Μητσοτάκης μετάνιωσε για το νομοσχέδιο. ‘Εβαλε τον Πλεύρη στο Μετανάστευσης, τον Γεωργιάδη στο Υγείας, την Σακελλαροπούλου στο σπίτι της, τον Σαμαρά απέναντί του.
Και τον Τσαρούχη κατάλαβε. Το περιβόητο “Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις”, το ασπάσθηκε δηλώνοντας κεντρώος, δηλαδή ό,τι δεν είναι. Έκρυψε έτσι, την πραγματική του ταυτότητα: “τη λύσσα του για υπεροχή”.
Αυτό έλεγε ο Τσαρούχης στον Γιώργο Πηλιχό (“Τα Νέα”, 28.11.78):
” Υπάρχουν μικροί και ηλίθιοι σε όλες τις σεξουαλικές τάσεις. Ειδικά η ελληνική κοινωνία, αλλά και κάθε ανθρώπινη κοινωνία, ψάχνει για ελαττώματα ή για αδυναμίες του άλλου για να θρέψει τη λύσσα της για υπεροχή”.
Έλεγε όμως, και κάτι που ταιριάζει με όλους τους λυσσασμένους των ημερών. Το αντιγράφω:
“Οι πιό τραγικοί τύποι είναι αυτοί που προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους και τους άλλους ότι δεν είναι ομοφυλόφιλοι. Αυτοί επιτίθενται με σκληρότητα στους ομοφυλόφιλους, που δεν το κρύβουν: “Αυτός είναι, σκοτώστε τον! Εγώ δεν είμαι!…”
ΥΓ.
Τον Ζακ Κωστόπουλο σκότωσαν σαράντα χρόνια μετά.
