Η επιστροφή της Ελλάδας-Αγγελίνας Παύλου στην Αθήνα αυτές τις ημέρες θα μπορούσε να είναι η σύνοψη της καλλιτεχνικής της ταυτότητας. Μέσα στην ίδια εβδομάδα, η πιανίστρια περνά από το ανοιχτό και εξωστρεφές περιβάλλον του Piano City Athens στη στιβαρότητα της Αίθουσας Φίλιππος Νάκας, ισορροπώντας ανάμεσα στη ζωντανή φεστιβαλική ενέργεια και την αυστηρή παράδοση της μουσικής δωματίου.
Η πρώτη στάση, την Τρίτη 12 Μαΐου, έχει πιο αστικό και εξωστρεφή χαρακτήρα. Στο πλαίσιο της ενότητας «Rising Stars» του Piano City Athens το αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Γκαίτε στην οδό Ομήρου φιλοξενεί τη σύμπραξή της με τον πιανίστα Χρήστο Φούντο σε έργα Στραβίνσκι, Ραχμάνινοφ, Μπρίτεν και Σοστακόβιτς.
Δεν πρόκειται για μια συγκυριακή συνεργασία. Οι δύο μουσικοί αποτελούν ένα γνώριμο πιανιστικό ντουέτο, έχοντας ήδη δοκιμάσει τη χημεία τους σε ρεπερτόριο για έργα για τέσσερα χέρια σε συναυλίες στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες αίθουσες στην Ευρώπη.
Λίγες ημέρες αργότερα, το Σάββατο 16 Μαΐου, το σκηνικό αλλάζει. Η Παύλου μεταφέρεται στο πιο παραδοσιακό για τον κλασικό ήχο περιβάλλον της Αίθουσας Συναυλιών Φίλιππος Νάκας.
Εκεί, στο πλαίσιο του ιστορικού 37ου κύκλου «Οι Νέοι για τους Νέους» –ενός θεσμού που διαχρονικά λειτουργεί ως βαρόμετρο για τα ανερχόμενα ταλέντα της εγχώριας κλασικής σκηνής– θα συνοδεύσει τη βιολονίστα Θεοδώρα Παπανικολάου σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα με έργα των Γιοχάνες Μπραμς και Κάρολ Σιμανόφσκι.
Η μετάβαση αυτή λειτουργεί ως ένας καθρέφτης της μέχρι τώρα πορείας της καλλιτέχνη.
Γεννημένη στην Ξάνθη το 1995, η Παύλου ακολούθησε ακαδημαϊκή διαδρομή προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι σπουδές της στο Trinity Laban Conservatoire του Λονδίνου και στη συνέχεια το Artist’s Diploma του Royal Northern College of Music στο Μάντσεστερ –ως υπότροφος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος– διαμόρφωσαν τον πυρήνα της καλλιτεχνικής της ταυτότητας.
Σήμερα, ωστόσο, το επίκεντρο της καλλιτεχνικής δραστηριότητάς της είναι τοποθετημένο στην Κεντρική Ευρώπη. Η Παύλου μοιράζει τον επαγγελματικό της χρόνο ανάμεσα στην Ελβετία –όπου διδάσκει στο Musik School of Viamala– και τη Βιέννη, ενώ έχει ήδη εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες, όπως το εμβληματικό Musikverein.
Εκείνο, πάντως, που παρουσιάζει ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο καλλιτεχνικό της προφίλ είναι η συνειδητή επιλογή της να μην περιχαρακώνεται στο ασφαλές και καθιερωμένο κλασικό ρεπερτόριο.
Διατηρεί ενεργό διάλογο με τη σύγχρονη δημιουργία, συνεργαζόμενη σταθερά με νέους συνθέτες –ανάμεσά τους η Ελληνίδα Αθανασία Κοντού και ο Αυστριακός Philipp-Manuel Gutmann– αναλαμβάνοντας συχνά τις πρώτες παγκόσμιες εκτελέσεις των έργων τους.
Οι δύο συναυλίες της στην Αθήνα –αμφότερες με ελεύθερη είσοδο– λειτουργούν τελικά συμπληρωματικά. Από την ανοιχτή συνθήκη ενός αστικού φεστιβάλ μέχρι την πειθαρχία της κλασικής αίθουσας μουσικής, σκιαγραφούν το πορτρέτο μιας μουσικού που εξελίσσεται σταθερά, μακριά από τον εγχώριο θόρυβο και στην καρδιά του απαιτητικού περιβάλλοντος της κεντροευρωπαϊκής κλασικής σκηνής.
