Η αποτυχία επικράτησης των ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν αρχίζει να γίνεται ανησυχητική – για αυτούς

Τα πράγματα για τις ΗΠΑ και τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν πάνε καθόλου καλά στο Ιράν. Η αναφορά γίνεται για την δυνατότητα υπέρπτησης της χώρας (μιας και η αντιαεροπορική ομπρέλα του Ιράν ήταν από τα πρώτα συστήματα που καταστράφηκαν).

Το ζήτημα είναι πως επιβεβαιώνονται ειδικοί όπως ο Μπάστιαν Γκίγκριτς του IISS ο οποίος στην συνέντευξη του στο «Β» στις 15/3 ανέφερε πως «το Ιράν … δεν έχει κάνει ακόμη εκτεταμένη χρήση του αποθέματος πυραύλων cruise ούτε ορισμένων από τις ασύμμετρες δυνατότητές του και εξακολουθεί να διαθέτει επιλογές για κλιμάκωση».

Ταυτόχρονα στο χθεσινό, Κυριακάτικο «Β» καταγράφεται πως «αναλυτές συμφωνούν πάντως πως το Ιράν έχει δυνατότητες που ακόμη δεν έχει χρησιμοποιήσει. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι εκτιμήσεις του αμερικανικού Πενταγώνου» αλλά και ο γράφον ανέφερε πως πολλά από τα ασύμμετρα όπλα όπως τα ταχέα σκάφη με δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί.

Την πρώτη εβδομάδα του πολέμου – και σίγουρα τις πρώτες τέσσερις ημέρες – μόνο η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ χρησιμοποίησε περί τα 1.000 stand-off όπλα (ώστε να αποφύγει να μπει στον εναέριο χώρο του Ιράν και μέχρι οι αποστολές καταστολής αεράμυνας (SEAD) να είχαν αποτέλεσμα, ώστε μετά να μπορούν άνετα να μπαίνουν εντός Ιράν και να χρησιμοποιούν βόμβες καθοδηγούμενες με GPS).

Αυτό το απόθεμα φέρνει σε συνδυασμό με δημόσιες δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων – σε δύσκολη θέση τις ΗΠΑ αν αποφασίσουν να εμπλακούν και σε δεύτερο πεδίο επιχειρήσεων (AO).

Που βρίσκεται η αεράμυνα ΗΠΑ/Ισραήλ;

Την ίδια στιγμή, εντύπωση προκαλεί πως η ισραηλινή αεράμυνα έχει τις τελευταίες 3 ημέρες αποτύχει να καταρρίψει ιρανικούς πυραύλους, με φωτογραφίες από την Ντιμόνα (περιοχή όπου βρίσκεται ο «φερόμενος» πυρηνικός αντιδραστήρας της χώρας) αλλά και την βάση Νεβατίμ η οποία φιλοξενεί τις μοίρες 116, 117 και 140 με αεροσκάφη F-35.

Είτε επειδή το Ισραήλ κάνει επιλεκτική χρήση των αντιαεροπορικών πυραύλων λόγω ελλείψεων είτε για άλλους λόγους, η εικόνα  να πλήττονται περιοχές εντός Ισραήλ (παρά τις διαβεβαιώσεις πως το 92% των ιρανικών επιθέσεων έχουν αποτραπεί) δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.

Η χθεσινή (Κυριακή 22 Μαρτίου) δήλωση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου πως οι χώρες της Ευρώπης πρέπει να μπουν στον πόλεμο γιατί οι Ιρανικοί πύραυλοι φαίνεται να έχουν εμβέλεια μέχρι το Λονδίνο, επίσης δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Αν το Ισραήλ είναι τόσο ισχυρό απέναντι στο Ιράν και οι ΗΠΑ έχουν «καταστρέψει τα πάντα»  – αγαπημένη φράση του προέδρου Τραμπ και του υπουργού Άμυνας Χέγκσεθ, τότε γιατί να εμπλακεί η Ευρώπη;

Το Ορμούζ ακόμα απροσπέλαστο

Περαιτέρω, εδώ και ημέρες ο γράφον είχε αναφέρει πως το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ δεν έχει καταφέρει να βρει τρόπο να εξουδετερώσει πλήρως τις παράκτιες συστοιχίες αντιπλοϊκών και βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν πλησίον του Μπανταρ Αμπάς και η αποτυχία αυτή είναι εμφανής από την συνεχή αναφορά για ανάγκη επιχειρήσεων στην νοτιοανατολική ακτή του Ιράν.

Η δήλωση του προέδρου Τραμπ – τουλάχιστον αυτή που μέχρι τώρα ισχύει γιατί αλλάζει κάθε λίγες ώρες – είναι πως το Ιράν είναι κατεστραμμένο. Δεν θα βρει αντιρρησίες σε αυτή την οπτική αλλά τι ακριβώς έχει καταστραφεί; Γιατί αν εννοούμε κτίρια και δευτερεύουσες εγκαταστάσεις, τότε η δήλωση είναι κενή περιεχομένου.

Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν πραγματικά καταφέρει να πλήξουν άνω του 95% (όπως ισχυρίζονται) των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν, τότε δεν θα βλέπαμε τις εικόνες με τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου να επισκέπτεται πληγέντες περιοχές – τόσο στρατιωτικές όσο και πολιτικές με αμάχους.

Τα σημάδια της «αποτυχίας»

Τέλος, να σημειωθεί πως όλοι οι βασικοί στρατηγικοί στόχοι της συμμαχίας ΗΠΑ/Ισραήλ έχουν αποτύχει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό:

Πρώτον, το πυρηνικό υλικό βρίσκεται ακόμα σε Ιρανικά χέρια

Δεύτερον, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να επικηρύξουν ηγετικά στελέχη, καίρια στελέχη, των ενόπλων δυνάμεων και των Φρουρών της Επανάστασης αλλά και τον ανώτατο ηγέτη, με 10 εκατομμύρια δολάρια – άρα για ποια ακέφαλη ηγεσία μιλάμε;

Ορθά αναφέρεται πως ο φερόμενος ως εκλεγμένος ανώτατος ηγέτης Μοζταμπά Χαμενεϊ είναι – πιθανότατα – ζωντανός αλλά με αμφιβολίες για τον βαθμό επιρροής που έχει. Και αυτό γιατί όλες οι προαναφερθείσες πυραυλικές επιθέσεις έγιναν στοχευμένα και αυτό προϋποθέτει διοικητές με πείρα. Ας μην ξεχνάμε πως κατά την κρίση των πυραύλων της Κούβας ο τότε Γ.Γ. της Σοβιετικής Ένωσης Χρουστσόφ για ένα διάστημα ήταν υπό τον έλεγχο πιο σκληροπυρηνικών στελεχών εντός του Politburo.

Τρίτον, το Στενό του Ορμούζ είναι ακόμα κλειστό και θα παραμείνει κλειστό μέχρι να γίνουν αποναρκοθετήσεις ή/και αποβατικές επιχειρήσεις Αμερικανών πεζοναυτών. Το Αμερικάνικο CBS News δίνει μεγάλες πιθανότητες στο δεύτερο ενδεχόμενο και ήδη το πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων USS Tripoli (LHA-7) κινείται προς την περιοχή αναμένοντας από την Καλιφόρνια το USS Boxer (LHD-4).

Το πρόβλημα είναι πως αν αυτή η κίνηση δεν αποτελεί gunboat diplomacy όπως λέμε στις διεθνείς σχέσεις, τότε είναι περισσότερο από βέβαιο πως τυχόν προσπάθεια απόβασης προσωπικού – προτού καταστραφούν τα συστήματα που θα αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο – θα είναι αποτυχία τεραστίων πολιτικών και στρατιωτικών διαστάσεων.

Όταν αντιτορπιλικά και άλλα πλοία των ΗΠΑ δεν έχουν ακόμα μπει στο Στενό, πως θα υποστηριχθεί μια αμφίβια επιχείρηση; Μια ιδέα, η οποία αναφέρθηκε από επιτελείς του αμερικανικού πενταγώνου, είναι να γίνει ρίψη αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας και συγκεκριμένα της 82ης.

Αλλά αυτό προϋποθέτει να έχουν προηγηθεί πλήγματα εναντίων των αμυντικών προχωμάτων του Ιράν το οποίο με την σειρά του προϋποθέτει εμπλοκή των αμερικανικών πολεμικών πλοίων το οποίο μέχρι τώρα έχει γίνει – σε συνδυασμό με πλήγματα από αέρος – αλλά χωρίς αυτό που αποκαλούμε «decisive result» ήτοι χωρίς να βλέπουμε ένα αποτέλεσμα που να είναι εμφατικά τελικό.

Αρα το Ιράν απέχει πολύ από το να έχει «πεθάνει», σύμφωνα με τον πρόεδρο Τραμπ

Όλα στον «αέρα»

Με άλλα λόγια, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ – όπως προέβλεπαν πολλοί ευρωπαίοι και στο «Β» – έχουν ξεκινήσει έναν πόλεμο χωρίς να υπάρχει φως στο τούνελ, χωρίς να υπάρχει στρατηγική απεμπλοκής, με ένα Ιράν να έχει ακόμα ικανούς διοικητές, αποθέματα πυραύλων και το σημαντικότερο; Τα 400+ κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου (στο 60% περίπου) ακόμα υπό τον έλεγχο του.

Όπως λένε και στις ΗΠΑ: ψsomething’s gotta give» η αλλιώς πρέπει άμεσα να γίνει κάτι, οτιδήποτε που είτε θα φέρει την τελική νίκη είτε θα αναγκάσει τις δύο χώρες σε έναν επώδυνο συμβιβασμό.