Η μόνιμη αισιοδοξία του Γεραπετρίτη και η γκρίνια που αγγίζει τη mentalité των ΠαΣοΚων

Ο υπουργός Εξωτερικών είναι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, σε βαθμό τέτοιο που οι συνομιλητές του λένε ότι ακόμα και στο πιο δύσκολο σκηνικό να τον πετύχεις θα σου πει «όλα καλά θα πάνε, μην ανησυχείς». Την ίδια ώρα, η γκρίνια εγκαταστάθηκε στη Χαριλάου Τρικούπη και δεν λέει να φύγει

Η μόνιμη αισιοδοξία του Γεραπετρίτη και η γκρίνια που αγγίζει τη mentalité των ΠαΣοΚων

ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ

Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση οι υπουργοί, η κυβέρνηση και το δημόσιο γενικά να χρησιμοποιούν συμβούλους για την υποβοήθηση του έργου τους, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της πολιτικής τους. Κανείς, μέχρι να μάθει τι κοστίζει!

Από έκθεση που δημοσίευσαν το Vouliwatch και το Solomon, με την υποστήριξη του ιδρύματος Χάϊνριχ Μπελ, και που έφερε και στη Βουλή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μάθαμε πράγματα που ξεπερνούν την φαντασία μας.

Ο όρος «συμβουλοκρατία», μετάφραση του όρου consultocracy, έχει μελετηθεί αρκετά στο εξωτερικό. Στις δημοκρατίες μας όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της πολιτικής μεταφέρεται, με το αζημίωτο φυσικά, σε ιδιώτες. Οι κυβερνήσεις αναθέτουν σε ιδιώτες τόσο τον σχεδιασμό, όσο και την υλοποίηση της πολιτικής τους.

Στην πράξη ιδιώτες αναλαμβάνουν πλέον και την νομοπαρασκευαστική εργασία και, με την υποβάθμιση του ρόλου ειδικά της δικής μας Βουλής, αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά νομοθετούν.

Ο υπουργός αναθέτει σε «σύμβουλο» την κατάστρωση των διατάξεων προκειμένου να υλοποιηθεί μια πολιτική, που συχνά πάλι σύμβουλος την σχεδίασε. Και μετά πάει το νομοσχέδιο στη Βουλή όπου σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του το υπερψηφίζει ενθουσιωδώς. Ορισμένοι το ρίχνουν και μια ματιά, αλλά αυτοί είναι είδος υπό εξαφάνιση πια.

***

Αντιλαμβάνεστε ότι είναι σοβαρό θέμα Δημοκρατίας. Μειώνεται η δημοκρατική νομιμοποίηση, η λογοδοσία και η διαφάνεια. Αλλά είναι και σοβαρό θέμα κόστους και οφέλους. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν είναι τρομακτικά. Αυτή είναι η σωστή λέξη.

Επί ΣΥΡΙΖΑ το κόστος είχε υπερβεί τα 10 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Δεν τα λες λίγα χρήματα, αλλά, όπως μου είπε κι ο φίλος μου, οι άνθρωποι δεν είχαν κυβερνήσει ποτέ, κάποιον έπρεπε να πληρώσουμε να τους συμβουλεύει. Αλλά αυτό που συνέβη μετά, είναι ανεξήγητο.

Κανείς δεν περίμενε ότι το καταπληκτικό «επιτελικό» κράτος μας, με τόσα «άριστα» στελέχη, θα χρειαζόταν τόσες πολλές συμβουλές. Τα 10 έγιναν 20, την επόμενη χρονιά 100, μετά 200 και το 2024 και 2025 «σταθεροποιήθηκαν» στα 600. Εξακόσια εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ήτοι 1,63 εκατ. την ημέρα!

***

Είπαμε ότι είναι εύλογο να χρειάζονται συμβουλές οι πολιτικοί και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αρκετές από τις εταιρείες συμβούλων κάνουν καλά τη δουλειά τους. Αλλά όταν γίνεται τέτοιο πάρτι εκατομμυρίων, μπορεί κάποιος να στοιχηματίσει ότι υπάρχουν και πολλοί που δεν την κάνουν καλά.

Κι εκτός αυτού, μπορεί επίσης να στοιχηματίσει ότι η καλή δουλειά θα μπορούσε να γίνει και με λιγότερα. Ο λόγος; Να σας πω δυο μόνο πράγματα. Τα δύο τρίτα των συμβάσεων είναι με απευθείας ανάθεση. Και σχεδόν το 60% από αυτές πήγε σε δέκα μεγάλες εταιρείες, με το υπόλοιπο να το μοιράζονται πάνω από χίλιες διακόσιες «μικρές».

Χρειάζεται κάτι άλλο για να αντιληφθούμε ότι η «αγορά» στον τομέα αυτό είναι στρεβλή, ότι η ανταγωνιστικότητα μειωμένη και η διαφάνεια περιορισμένη;

***

Όταν πρόσφατα μάθαμε τα ποσά που ξοδεύονται για την «κατάρτιση» είπαμε ότι πρέπει κάθε Έλληνας να έχει ένα διδακτορικό τουλάχιστον. Με 600 εκατ. τον χρόνο για συμβουλές στην κυβέρνηση πρέπει να έχουμε και τους πιο σοφούς υπουργούς του πλανήτη!

Και αν κάποιος φορολογούμενος αισθάνεται ότι τους έχουμε, μπορεί να είναι ευχαριστημένος για τον τρόπο με τον οποίο ξοδεύονται τα χρήματά του. Εγώ που λέω ότι δεν τους έχουμε, σκέφτομαι μήπως πρέπει να σταματήσουμε να τους πληρώνουμε, να κάνουμε από κει οικονομία τουλάχιστον.

Γιατί με δέκα «μεγάλους παίκτες» του ιδιωτικού τομέα να σχεδιάζουν πολιτική, να συντάσσουν τους νόμους για την εφαρμογή της και να την υλοποιούν, γεννάται ερώτημα για το τί κάνουν ακριβώς οι υπουργοί και οι στρατιές των συμβούλων που διατηρούν στον δημόσιο τομέα.

***

Θα δούμε debate Ντόρας – Σαμαρά;

Κυρώνεται σήμερα η ενεργειακή συμφωνία της Ελλάδας με την κοινοπραξία CHEVRON και HELLENiQ για την παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογοναθράκων νοτίως της Κρήτης και της Πελοποννήσου.

Το ΠαΣοΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΙΚΗ επιφυλάχθηκαν για την Ολομέλεια σχετικά με την στάση που θα τηρήσουν. Το ΚΚΕ, η ΝΕΑΡ και η Πλεύση Ελευθερίας καταψήφισαν, ενώ στο υπέρ της ΝΔ προσχώρησε και η Ελληνική Λύση.

Το ενδιαφέρον ωστόσο εστιάζεται στο εάν θα παραστεί και αν θα τοποθετηθεί ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έχει εκφράσει δημοσίως την διαφωνία του με όρους της συμφωνίας για τους οποίους διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις για δυνητική εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Αιτιάσεις τις οποίες το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει αφήσει αναπάντητες: ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μιλήσει για «επαγγελματίες ανησυχούντες» και ο άλλοτε συνεργάτης του Σαμαρά και νυν υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι «δεν υπάρχει τίποτα γκρίζο, δεν υπάρχει τίποτα μυστικό, δεν υπάρχει τίποτα επιλήψιμο ή επιζήμιο». Και επίσης ότι οι συμβάσεις μίσθωσης «δεν μπορούν να εκχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα γιατί από τη φύση τους δεν εκχωρούνται μέσω τέτοιων συμβάσεων».

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι ο Σαμαράς δεν μπορεί να μην λάβει τον λόγο για να υπερασπιστεί τις απόψεις του, το αντίθετο, σχολίαζαν στους διαδρόμους της Βουλής, θα ήταν σα να υπαναχωρεί από αυτές. Κάποιοι μάλιστα έλεγαν ότι εφόσον μιλήσει, θα υπάρξει απάντηση.

Από ποιον; Δεν απέκλειαν το καθήκον αυτό να το αναλάβει η πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, οπότε σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε ένα εξόχως ενδιαφέρον debate από δυο παλαιούς «γνώριμους» στα εσωκομματικά χαρακώματα…

***

 

«Ψήνεται» η ρύθμιση για τα social media των ανηλίκων

Για τα σύνθετα θέματα που αφορούν τον έλεγχο της χρήσης μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τους ανήλικους πληροφορούμαι ότι υπήρξε, χθες, Τετάρτη μία ακόμα σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό, προκειμένου να οριστικοποιηθούν οι διατάξεις και οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που έχει ήδη εξαγγελθεί.

Στη σύσκεψη μετείχαν οι υπουργοί Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου.

Πληροφορίες μου αναφέρουν πως πολλές και ακανθώδεις πτυχές για ενδεχόμενες απαγορεύσεις για τους ανήλικους σε σχέση με τη χρήση των κοινωνικών δικτύων είναι ακόμα στο τραπέζι και η οριστικοποίηση των διατάξεων θέλει ακόμα δουλειά.

***

Ο συνήθης αισιόδοξος Γεραπετρίτης

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης είναι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, σε βαθμό τέτοιο που οι συνομιλητές του λένε ότι ακόμα και στο πιο δύσκολο σκηνικό να τον πετύχεις θα σου πει «όλα καλά θα πάνε, μην ανησυχείς».

Δεν ξέρω, λοιπόν, αν η ατάκα του στο «Συνέδριο της Αλήθειας» πρέπει να ενταχθεί στη σφαίρα της ιδιοσυγκρασίας ή στην ανάλυση του εμπόλεμου της Μέσης Ανατολής.

«Αισθάνομαι ότι ίσως βρισκόμαστε σε μια φάση σχετικής αποκλιμάκωσης», είπε ο υπουργός Εξωτερικών αποτυπώνοντας πάντως τη γενικότερη ατμόσφαιρα, πριν τουλάχιστον οι εχθροπραξίες επεκταθούν και στα στενά του Ορμούζ.

Πρόσθεσε, δε, πως οι εχθροπραξίες δεν θα σταματήσουν από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά ότι «υπάρχει όλο και περισσότερο μια γενική κατανόηση ότι ο πόλεμος αυτός δεν θα έχει νικητές».

Τι λέει, δηλαδή, ο υπουργός; Ότι οι σύμμαχοι της χώρας, Αμερικανοί και Ισραηλινοί, δεν πρόκειται να επιτύχουν τους αντικειμενικούς στόχους τους (που πάντως και θολοί και διαφορετικοί μοιάζουν).

Χωρίς να θέλω να γίνω κακός, απλώς θυμίζω ότι η Αθήνα είχε συνταχθεί εξαρχής υπέρ της θέσης να καταστραφεί πλήρως το βαλλιστικό και πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, κάτι που αν πχ σταματήσει αύριο ο πόλεμος δεν θα έχει επιτευχθεί.

Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, φαντάζομαι έχετε ακούσει τις τελευταίες ώρες τον πρόεδρο Τραμπ να μετρά αντίστροφα προς τη νίκη…

Κοινώς, μπλέξαμε…

***

Η δύσκολη επιχείρηση του υπουργείου Εξωτερικών

Μπορεί να σας φανεί απίστευτο, αλλά είναι η πραγματικότητα: Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει αναλάβει πιο δαιδαλώδη και δυσχερή επιχείρηση από την ικανοποίηση των χιλιάδων αιτημάτων επαναπατρισμού των Ελλήνων που βρίσκονται στη Μέση Ανατολή.

Μιλάμε για εξωπραγματικούς αριθμούς, με δεδομένο ότι μόνο στα Εμιράτα ζουν ή… διακοπάρουν πάνω από 13.000 συμπατριώτες. Τα τηλέφωνα, λοιπόν, στις κατά τόπους πρεσβείες και στο Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων χτυπούν μονίμως και όλες αυτές τις μέρες όλοι οι υπάλληλοι και οι διπλωμάτες του υπουργείου είναι στο πόδι 24/7 (όλη μέρα, κάθε μέρα).

Αυτό, όμως, δεν είναι πρόβλημα, καθώς μιλάμε για στελέχη με υψηλότατο αίσθημα ευθύνης. Όταν δε η ίδια η Γενική Γραμματέας του υπουργείου πρέσβυς Βασιλική Αγγελάτου σχεδόν κοιμάται εκεί, αντιλαμβάνεστε το βαθμό ετοιμότητας.

Οι αναποφάσιστοι ταξιδιώτες και η «μάχη» για τα εύσημα

Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί εκ των Ελλήνων είναι εξαιρετικά αναποφάσιστοι και διστακτικοί. Κλείνουν θέσεις, αλλάζουν γνώμη, ρωτούν πότε θα γίνει η επόμενη πτήση και πάει λέγοντας.

Άρα επικρατεί ένα μικρό μπάχαλο, όχι στο Κέντρο, αλλά στη μεγάλη κοινότητα των Ελλήνων του Κόλπου. Φανταστείτε ότι ειδικές διευθετήσεις πρέπει να γίνουν με τις αεροπορικές εταιρείας ακόμα και για τα κατοικίδια!

Ποιος πιστώνεται τους επιτυχημένους επαναπατρισμούς; Στο υπουργείο δεν θέλουν να ακούν για εύσημα. Εκείνο όμως που έκανε εντύπωση είναι ότι η διαρροή χθες για την αναμενόμενη άφιξη δύο ακόμα πτήσεων (περίπου 800 άτομα) στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» βγήκε από το Μέγαρο Μαξίμου.

Στο ΥΠΕΞ αιφνιδιάστηκαν όταν έμαθαν ότι ο κεντρικός επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης ενημέρωνε ότι όποιος δημοσιογράφος και εικονολήπτης επιθυμεί δηλώσεις και πλάνα από τους επιστρέφοντες θα πρέπει να είναι την τάδε ώρα στην τάδε πύλη του αεροδρομίου.

Επικοινωνία, όχι αστεία…

***

Η γκρίνια αγγίζει τη mentalité των ΠαΣοΚων

Συνεχίζεται η γκρίνια στο εσωτερικό του ΠαΣοΚ που ξεκίνησε μετά την προσχώρηση του Θεοδόση Πελεγρίνη. Συνεργάτες μου, μου μεταφέρουν επίσης πως ακούγεται όλο και πιο έντονα το αίτημα κορυφαίων στελεχών για να μπουν κανόνες στη διαδικασία διεύρυνσης.

Όσον αφορά όμως τον πρώην πρύτανη του ΕΚΠΑ, αρκετοί είναι αυτοί που ανασύρουν στις συζητήσεις τους ιστορίες που τον συνδέουν με το «αντιμνημονιακό» μπλοκ και θυμούνται τη στάση του την περίοδο που το ΠαΣοΚ αιμορροούσε στελεχιακά.

Βλέπετε αυτές οι συζητήσεις αγγίζουν ευαίσθητες χορδές στη mentalité των ΠαΣοΚων, καθώς επαναφέρουν διαρκώς την αγαπημένη τους συζήτηση που δεν είναι άλλη από το «ποιος έμεινε στα δύσκολα και ποιος είναι περισσότερο ΠαΣοΚ».

H ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, ωστόσο, φαίνεται πως είναι διατεθειμένη να μην αφήσει την κατάσταση να επιστρέψει σε εκείνες τις εποχές. «Κοιτάζει μπροστά» μου λένε οι ίδιες πηγές και τονίζουν πως η διεύρυνση θα προχωρήσει, καθώς «είναι στρατηγική επιλογή του ΠαΣοΚ».

Σε αυτό το κλίμα θα γίνει η ψηφοφορία την Κυριακή για την ανάδειξη συνέδρων. Και μένει αν δούμε τι θα πει η βάση του κόμματος για όλα αυτά. «Κυριακή κοντή γιορτή» που λέει και ο κυρίαρχος λαός ο οποίος θα έχει μία καλή αφορμή για να στείλει το μήνυμα του.

ΠΑΣΟΚ

***

Οι «νουθεσίες» Τασούλα σε Μητσοτάκη

Στις 12 παρά πέντε λεπτά ακούστηκε στο ισόγειο του Προεδρικού Μεγάρου ένα κουδουνάκι, το οποίο ειδοποιεί ότι ολοκληρώθηκε η συνάντηση με τον επίσημο προσκεκλημένο του Κωνσταντίνου Τασούλα.

Τότε,  άνοιξε η βαριά πόρτα του ιδιαίτερου γραφείου και αποχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την κεντρική πύλη στην Ηρώδου Αττικού. Η κατ’ ιδίαν συνάντηση τους διήρκησε κάτι λιγότερο από μια ώρα και από ότι φαίνεται είχαν πολλά να πουν.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός επικεντρώθηκαν στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής αλλά με επίκεντρο τις επιπτώσεις του πολέμου στην αγορά καθώς και το ενδεχόμενο να υπάρξουν φαινόμενα αισχροκέρδειας.

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας, έδωσε τη συμβουλή του λέγοντας μια φράση στον Κυριάκο Μητσοτάκη: «όπως στην άμυνα, έτσι και στην επίθεση».  Επρόκειτο για «προεδρική προτροπή» αφού η «επίθεση» αφορά την αντιμετώπιση των πιθανών φαινομένων αισχροκέρδειας που μπορεί να εμφανιστούν στην αγορά. Η «άμυνα» είναι φυσικά η ακαριαία αποστολή αεροσκαφών και φρεγατών στην Κύπρο.

Με απλά λόγια, η εκτίμηση του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ότι η αναχαίτιση της αισχροκέρδειας πρέπει να είναι τόσο ακαριαία όσο είναι και η προβολή της εθνικής αμυντικής ισχύος.

***

Η «task force» της Κωνσταντοπούλου

Για τη διεξαγωγή της μεγάλης δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη με κατηγορούμενους 36 μη πολιτικά πρόσωπα θα σας ενημερώσω προσεχώς, καθώς η έναρξη της έχει οριστεί για τις 23 Μαρτίου.

Ωστόσο, πληροφορούμαι, πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου που θα μετέχει στη δίκη ως συνήγορος του Πάνου Ρούτσι, έχει ήδη οργανώσει την παρουσία της, συνεργαζόμενη και με άλλες δικηγόρους που εκπροσωπούν άλλους συγγενείς θυμάτων.

Η παρουσία της ομάδας της αναμένεται να είναι δυναμική, καθώς η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας στα δικαστήρια πάντα εμφανίζεται επίμονη και σκληρή στην υπεράσπιση των θέσεων της.

Πολλοί μάλιστα από συνηγόρους συγγενών θυμάτων των Τεμπών, εκτιμούν πως από την πλευρά της θα κατατεθούν τόσες ενστάσεις, όσες προβλέπει η ποινική νομοθεσία!

Άρα ουσιαστικά η δίκη θα αρχίσει μετά από πολύ πολύ καιρό…

***

Η προβληματική αεράμυνα των Τούρκων

Για την προβληματική αεράμυνα των Τούρκων και τη σπουδή του ΝΑΤΟ να… μπαλώσει τα κενά σας ενημέρωσα χθες. Σημειώστε ότι την Κυριακή θα διαβάσετε στο «Βήμα» περισσότερες λεπτομέρειες για το εν λόγω ζήτημα.

Από εδώ απλώς να σας ενημερώσω ότι σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό Τύπο, μετά τα F-16, τα drones Akinci και Bayraktar, η Άγκυρα αναπτύσσει στα Κατεχόμενα το τουρκικής κατασκευής σύστημα αεράμυνας HİSAR.

Μάλιστα, στα δημοσιεύματα υπενθυμίζεται ότι στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν 40.000 στρατιώτες (λες και αυτό μπορεί κανείς να το ξεχάσει) και πως αν χρειαστεί το Υπουργείο Άμυνας θα λάβει κι άλλα μέτρα.

Αν πάντως κανείς κρίνει από τη βιασύνη του ΝΑΤΟ να καλύψει τον τουρκικό εναέριο χώρο, μάλλον οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει ευλογούν τις ελληνικές και τις έτερες συμμαχικές δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στα ανοικτά της μεγαλονήσου.

***

Τα δεμένα χέρια της αυτοδιοίκησης

Και μιας και χθες σας έλεγα για τους δήμους, η αναμόρφωση των οποίων δεν βρίσκεται ακριβώς στις συνταγματικές προθέσεις της κυβέρνησης –αφού το «επιτελικό κράτος» δουλεύει ασταμάτητα για λογαριασμό τους–, η συζήτηση που διεξήχθη στο δημαρχιακό Μέγαρο της Αθήνας ανέδειξε πολλά από τα κακώς κείμενα.

Στο τραπέζι της συζήτησης αποκαλύφθηκε πως το manual των δήμων είναι, στην καλύτερη περίπτωση, κουτσουρεμένο, με τη βούλα πλέον και των ευρωπαϊκών εκθέσεων. Μειωμένη θεσμική αυτονομία, ασάφεια στην κατανομή των αρμοδιοτήτων, ανεπαρκής στελέχωση και μια οικονομική εξάρτηση που περιορίζει δραματικά τα περιθώρια κινήσεων, συνθέτουν το σκηνικό μιας διοικητικής ασφυξίας.

Θα μου πείτε, είναι πράγματα γνωστά για τους πολίτες που συναλλάσσονται καθημερινά με τις υπηρεσίες, αλλά, όπως και να το κάνεις, το να τα ακούς πλέον να καταγράφονται επίσημα από τους ίδιους τους αυτοδιοικητικούς, πάει πολύ.

Με τους ειδικούς και τους αιρετούς να «ξεσκονίζουν» την πραγματικότητα, η απόσταση από την ευρωπαϊκή κανονικότητα γίνεται πλέον παραπάνω από εμφανής: όσο το κέντρο επιμένει να κρατά τα κλειδιά της αποκέντρωσης υπό στενή επιτήρηση, οι δήμοι θα παραμένουν το «στρατηγείο» των προβλημάτων, έχοντας όμως τα χέρια δεμένα για να δώσουν τις λύσεις.

Ακολούθησε το Βήμα στο Google news και μάθε όλες τις τελευταίες ειδήσεις.
Exit mobile version