Φανταστείτε μια αυτούσια κινηματογραφική αφήγηση μέσα σε έναν τρισδιάστατο εικαστικό χώρο, οι διαστάσεις του οποίου δεν ξεπερνούν τα 27 Χ 22 Χ 20 εκατοστά! Mια κινηματογραφική μινιατούρα ή, αν θέλετε, μια οθόνη κινηματογράφου απευθυνόμενη σε θεατές μεγέθους… μυρμηγκιών.
Αμέσως μπορείτε να φανταστείτε τη μικροσκοπική πρωτοτυπία της δουλειάς της Κλειώς Γκιζελή, η οποία, όπως όλα δείχνουν, εφέτος θα είναι ένα από τα πρόσωπα που θα συζητηθούν στο πλαίσιο του φεστιβάλ κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας: έξι κουτιά-κινητοσκόπια, συνθέσεις της Γκιζελή ειδικά για το φεστιβάλ, όπου θα προβάλλονται ταινίες κινουμένων σχεδίων που έχει δημιουργήσει η ίδια με την τεχνική του stop motion, και πέντε μικροεγκαταστάσεις που αυτή την εποχή εκτίθενται στο Λονδίνο και θα ταξιδέψουν στην Αθήνα ειδικά για το φεστιβάλ.
«Βρέθηκα στο εργαστήριό μου να φτιάχνω μικροκατασκευές, μικρές σκηνές δηλαδή, για λιλιπούτειους χαρακτήρες που πίστεψα πως υπάρχουν κι ας μην τους γνώρισα ποτέ και που η ζωή τους δεν έγινε ταινία» είπε στο «Βήμα» η Κλειώ Γκιζελή, η οποία ανέκαθεν γοητευόταν από τις ιστορίες, και δη τις κινηματογραφικές. Η ίδια μεγάλωσε εξάλλου σε ένα σπίτι όπου από το πρωί ως το βράδυ η οθόνη της τηλεόρασης πρόβαλλε βιντεοκασέτες στη διαπασών. Φανατικός συλλέκτης ταινιών ο πατέρας της, μονίμως ερωτευμένη με τον Γκρέγκορι Πεκ η μητέρα της. «Ξυπνούσα από την κραυγή του Τζόνι Βαϊσμίλερ και κοιμόμουν με την καθησυχαστική φωνή του Τζέιμς Στιούαρτ» θυμάται η Γκιζελή που έλιωσε την κασέτα του «Σιωπηλού μάρτυρα» του Αλφρεντ Χίτσκοκ, φοβήθηκε από τη «Λάμψη» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, είδε στα κρυφά –και με το ένα μάτι κλειστό –τη σκηνή της μπανιέρας στις «Διαβολογυναίκες» του Ανρί Ζορζ Κλουζό, άναψε τα «Φώτα της πόλης» του Τσάρλι Τσάπλιν για παρηγοριά και πήρε τον δρόμο για τη «Χαμένη λεωφόρο» του Ντέιβιντ Λιντς.
Η ανακάλυψη της Flowers Gallery
Γεννημένη στην Αθήνα το 1978, η Γκιζελή σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Τριαντάφυλλο Πατρασκίδη. Αποφοίτησε το 2002 και δύο χρόνια αργότερα συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στις Καλές Τέχνες στο Λονδίνο, στο Central Saint Martins College of Art and Design. Εναν χρόνο αργότερα αποφοίτησε και από εκεί, οπότε η τύχη τής χαμογέλασε σχετικά σύντομα. «Η Flowers Gallery πρωτοείδε τη δουλειά μου στο τέλος των μεταπτυχιακών μου σπουδών στο Saint Martins, στο πλαίσιο της έκθεσης αποφοίτων της σχολής (2004)» είπε.
Τι παρουσίαζε η έκθεση; Στον χώρο της σχολής η Γκιζελή είχε φτιάξει μια εγκατάσταση από μικροσκοπικά δωμάτια και animations, όλα μισοκρυμμένα μέσα σε τρύπες και σχισμές τοίχων. Η έκθεση προκάλεσε το ενδιαφέρον της Flowers Gallery, ιστορικής γκαλερί του Λονδίνου στην Κορκ Στριτ, όπου βρίσκονται πολλές γκαλερί. Το αστείο είναι ότι η Γκιζελή ούτε καν ήξερε τη Flowers, πρώτη σκέψη της ήταν ότι
«εκεί εκθέτουν λουλούδια και τοπία». Ενας συμφοιτητής της τής έκοψε τα φτερά λέγοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν θα νομιμοποιούνταν η συνεργασία της με τη Flowers, αφού η γκαλερί συνεργάζεται με μεγάλα ονόματα και μεγάλα έργα. Δεν συνέβη έτσι. Αντιθέτως, έδειξαν ενδιαφέρον για τα μικρά τρισδιάστατα περιβάλλοντα με τις βιντεοπροβολές και της ζήτησαν να συμμετάσχει σε ομαδική έκθεση, δύο μήνες μετά. «Με τον ευγενικό όρο να βρω έναν τρόπο να τα δείξουμε χωρίς να γεμίσουμε τρύπες τους τοίχους της γκαλερί» είπε η Γκιζελή.
Τα έργα που παρουσιάστηκαν στο τέλος του 2004 είχαν θερμή υποδοχή και έτσι ακολούθησαν ομαδικές εκθέσεις στη Flowers Gallery αλλά και σε art fairs στην Ευρώπη και στην Αμερική. London Art Fair, Art Fair Chicago, Ζυρίχη. Η συνεργασία επισημοποιήθηκε με την πρώτη ατομική έκθεσή της, «Small Acts», το 2007 και από τότε η Κλειώ Γκιζελή συνεργάζεται στενά με τη Flowers Gallery. Η τελευταία ατομική έκθεσή της πραγματοποιήθηκε το 2011, πάλι στη Flowers Gallery, με τίτλο «Subtly Into The Night». Τα τελευταία χρόνια μοίραζε τη ζωή της ανάμεσα στο Λονδίνο και στην Αθήνα, ενώ από το 2012 έχει εγκατασταθεί στην Αθήνα. Στο παρελθόν δούλεψε για τη δημιουργία storyboards στις ταινίες «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη και «Η χορωδία του Χαρίτωνα» του Γρηγόρη Καραντινάκη, ενώ το 2014 έκανε τα σκηνικά για την παράσταση «Αυτοβιογραφία της Μαρτινέγκου», σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου, στο Θέατρο Τέχνης. Εφέτος υπέγραψε τα σκηνικά και τα κοστούμια για τη «Γυναίκα από τα παλιά» του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, σε σκηνοθεσία Ελενας Καρακούλη.
Εχω ένα μυστικό… Η συνεργασία της Κλειώς Γκιζελή με το φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας γεννήθηκε όταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης είδε τη δουλειά της και εντυπωσιάστηκε από την εμμονή της καλλιτέχνιδος στις ενδελεχείς λεπτομέρειες. «Ηταν σαν ένα ζουμ ιν σε καθημερινές ιστορίες οι οποίες μου θύμισαν σκηνές από ταινίες του Ντέιβιντ Λιντς» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ανδρεαδάκης.
Καθ’ ότι εδώ και χρόνια σήμα κατατεθέν του φεστιβάλ είναι πάντα μια μυστική λέξη (ή έκφραση) κρυμμένη στην αφίσα του, ο διευθυντής του σκέφτηκε ότι η εφετινή μυστική λέξη θα μπορούσε να είναι το ίδιο το… «μυστικό». «Το μυστικό είναι κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί» είπε. «Και όμως η έννοια του μυστικού εμπεριέχει και τη λαχτάρα να το μοιραστείς, ενεργοποιείται μόνο τη στιγμή που κάποιος το κοινοποιεί σε κάποιον άλλον. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ένα μυστικό αρχίζει να υφίσταται και ταυτόχρονα να αυτοαναιρείται».
Και αυτό ακριβώς το στοιχείο του μυστικού το είδε στις μικροεγκαταστάσεις της Γκιζελή. Μινιατούρες που κάτι κρύβουν, κάτι που καλείσαι να ανακαλύψεις. Κάπως έτσι άρχισε η συνεργασία τους, οι ρίζες της οποίας βρίσκονται στο κινητοσκόπιο του Τόμας Εντισον. «Ηταν η πρώτη μηχανή προβολής κινούμενων εικόνων, ένα κλειστό κουτί με ένα ματάκι στο πάνω μέρος του μέσα από το οποίο ένας μόνο θεατής κάθε φορά έβλεπε μια μικρή ταινία. Ηταν κι αυτό ένα μυστικό έτοιμο να αποκαλυφθεί» λέει ο κ. Ανδρεαδάκης.
Στην πράξη τώρα θα τοποθετηθεί από ένα κινητοσκόπιο στους κινηματογράφους Οπερα, Δαναός και Ιντεάλ και τρία στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ολα τους έχουν διαστάσεις περίπου 27 Χ 22 Χ 20 και στο καθένα από αυτά έχει προσαρμοστεί ένα ματάκι (όπως αυτά που έχουν οι πόρτες διαμερισμάτων) μέσα από το οποίο ο θεατής θα μπορεί να παρακολουθεί ένα animation μικρού μήκους που προβάλλεται μέσα στο κουτί και να ακούει με ακουστικά τους ήχους και τη μουσική του. Και τέλος, τα πέντε έργα της καλλιτέχνιδος που έρχονται από το Λονδίνο θα εκτεθούν μέσα στο Μουσείο Κινηματογράφου της Ταινιοθήκης της Ελλάδας δίπλα στα αυθεντικά μηχανήματα των πιονιέρων του σινεμά.
INFO: Το 21ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας θα διεξαχθεί στις 23/9 ως τις 4/10 από τις αίθουσες Ιντεάλ, Δαναός, Οπερα και Ταινιοθήκη της Ελλάδος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
![Πλειστηριασμοί: Τι ακίνητα «χτύπησε» το e-σφυρί [πίνακες]](https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/01/15/pleistiriasmoi-90x90.webp)
