Μια δημόσια διαπραγμάτευση βρίσκεται παράλληλα σε εξέλιξη μαζί με τις συναντήσεις που έχει ήδη ο υπουργός Οικονομικών και αυτές που θα ακολουθήσουν αύριο και μεθαύριο στο Παρίσι, τη Ρώμη και τις Βρυξέλλες από τον κ.Τσίπρα.
Είναι προφανές ότι η στάση της Ευρώπης δεν μπορεί να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Ωστόσο είναι επίσης φανερό ότι η αλλαγή πολιτικής που διεκδικεί η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοηθεί. Είναι χαρακτηριστική από αυτήν πλευρά η παρέμβαση του αμερικανού προέδρου κ. Ομπάμα που εξέφρασε με σαφήνεια ότι η πολιτική της λιτότητας έχει εξαντλήσει τα όρια της.
Οι επόμενες μέρες και οι επαφές που θα γίνουν θα είναι καθοριστικές για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων, αλλά και για τη διαμόρφωση των αποφάσεων που θα διαμορφωθούν στη Σύνοδο Κορυφής και στη συνεδρίαση του Eurogroup. Ήδη η γερμανική πλευρά, παρά τη δημόσια επιμονή στην τήρηση του υφιστάμενου προγράμματος και την εφαρμογή των δεσμεύσεων που έχουμε αναλάβει, αφήνει ένα μικρό έστω παράθυρο, διαλόγου. Αλλά και από την πλευρά της κυβέρνησης έχουν πέσει αρκετά οι τόνοι για την πολιτική της Γερμανίας και τη στάση της κυρίας Μέρκελ.
Το δημόσιο μπρά-ντε-φέρ που παρακολουθούμε, δεν είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να εκτιμήσουμε την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης.Υπόγειες και παρασκηνιακές διεργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, συμμαχίες αναζητούνται και αναδιατάσσονται.
Είναι αυτονόητο ότι αυτή η διαδικασία και επίπονη θα είναι με πολλά σκαμπανεβάσματα. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, σχέδιο και εκτίμηση των συσχετισμών από την ελληνική πλευρά, για να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.Και βέβαια δεν χρειάζονται ούτε προκλήσεις, ούτε υπεροψία απέναντι στις δυνατότητες μας ,αλλά αξιοποίηση όλων των επιχειρημάτων και των συμμάχων που διαθέτουμε.
Η Ελλάδα χρειάζεται πράγματι μια νέα συμφωνία με την Ευρώπη που θα της επιτρέπει να ανασάνει,αλλά δεν έχει και το περιθώριο να την απεμπολήσει.
