Πολύ θετικό είναι το ότι ο Αλέξης Τσίπρας προτίμησε να μετάσχει στην κεκλεισμένων των θυρών διεθνή ζύμωση του Οίκου Αμπροζέτι στη Λίμνη Κόμο της Ιταλίας αντί να πάρει μέρος στην καθιερωμένη διαδήλωση των εργαζομένων στην ΔΕΘ – κι ας φωνάζει ο Παναγιώτης Λαφανάζης και οι άλλοι της αριστερής πτέρυγας του κόμματός του. Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι περισσότερο πεζοδρόμιο και άλλη μία δόση ακτιβισμού.
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – το οποίο κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι σε μια από τις επόμενες εκλογές θα είναι κυβέρνηση- χρειάζεται επειγόντως εμβάθυνση στα πολύπλοκα ζητήματα τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης και μεγαλύτερη κατανόηση των σύνθετων λύσεων πίσω από κάθε πρόβλημα.
Και η συνάντηση του Κόμο -παρά τα όσα εντυπωσιοθυρικά είπε ο κ.Τσίπρας περί «καταστρόικας»
– είναι βέβαιο ότι τον έφερε σε στενότερη επαφή με την διεθνή πραγματικότητα και του έδειξε πιο καθαρά πώς σκέφτονται οι άνθρωποι που κυβερνούν την Ευρώπη. Θυμίζω ότι οι συναντήσεις του κ.Τσίπρα στο ΔΝΤ προ ετών, με τον κ.Σόιμπλε κι άλλους ευρωπαίους αξιωματούχους στη συνέχεια είχαν ευεργετικές συνέπειες στον ΣΥΡΙΖΑ -ήταν αυτές που έφεραν τη στροφή της ηγεσίας σε ρεαλιστικότερες θέσεις στο Τέξας: από «το ευρώ δεν είναι φετίχ» στο «η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είναι μονόδρομος».
Διότι εάν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση μπορεί π.χ. στο θέμα του ΝΑΤΟ εύκολα να κάνει μία πανηγυρική κυβίστηση και να πάρει την ακριβώς αντίθετη –υπέρ της ατλαντικής συμμαχίας –θέση. Θα στεναχωρηθεί ίσως ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Θ. Δρίτσας και ο υπεύθυνος για την εξωτερική πολιτική του κόμματος Κ. Ήσυχος αλλά δε χάλασε κι ο κόσμος.
Στα θέματα ,όμως, της οικονομίας στα οποία έχει βασίσει την αντιπολιτευτική του πολεμική ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανές ότι δεν θα μπορεί να κάνει στροφή 180 μοιρών γιατί ,όπως πολύ εύστοχα είχε επισημάνει πριν δυο χρόνια ο Κον Μπεντίτ τασσόμενος κατά του λαϊκισμού της Αριστεράς , θα βγει ο κόσμος στους δρόμους .
Δεν μπορείς να υπόσχεσαι ότι θα επαναφέρεις στις θέσεις τους όσους δημόσιους υπαλλήλους απολύθηκαν , ότι θα επιστρέψεις την 13η και 14η σύνταξη στους συνταξιούχους, και ότι θα πάψεις να πληρώνεις τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας εάν οι Ευρωπαίοι δεν κουρέψουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους σου και στο τέλος να μην κάνεις τίποτα από αυτά γιατί δεν θα έχεις τα χρήματα ή τις εναλλακτικές στρατηγικές στήριξης της χώρας για να πραγματοποιήσεις της υποσχέσεις σου.
Αρα ήταν, πιστεύω, επωφελές για τον κ. Τσίπρα – πριν μιλήσει στη ΔΕΘ το επόμενο Σαββατοκύριακο -να πάρει από πρώτο χέρι μια γεύση του τι λένε ο Μόντι , ο Μπαρόζο ,ο Τρισέ, ο Ρουμπινί ,ο Αλμούνια και όλοι οι άλλοι της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας που μετείχαν στην συνάντηση της Λίμνης Κόμο . Μπορεί τώρα με μεγαλύτερη κατανόηση των προβλημάτων να ζυγίσει πολιτικά των όσων κατά καιρούς έχει υποσχεθεί το κόμμα για να αποφασίσει ποιες από τις υποσχέσεις αυτές θα επαναλάβει και ποιες θα ξεχάσει στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη.
Τέλος ήταν σημαντικό και για τις σχέσεις της χώρας το ότι είδαν τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ελλάδας να βγαίνει από το κομματικό του καβούκι και να μετέχει σε ένα διεθνές φόρουμ. Αλλωστε ,όπως είναι γνωστό, η Ευρώπη είναι δύναμη ενσωμάτωσης. Υπήρξαν πολλοί στις Βρυξέλλες που είχαν δει εγκαίρως ότι ο κ.Τσίπρας θέλει το χρόνο του για ενσωματωθεί στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Αυτοί τώρα δικαιώνονται…
