Η «Αφροδίτη με τη γούνα», κινηματογραφική διασκευή του θεατρικού έργου του Ντέιβιντ Αϊβς, εμπνευσμένου με τη σειρά του από το μυθιστόρημα του Λεοπόλδου φον Ζάχερ-Μάζοχ, είναι ασφαλώς η ταινία της εβδομάδας. Αγέραστος και ακούραστος στα 80 του, ο Ρόμαν Πολάνσκι στήνει ένα παιχνίδι εναλλαγής ρόλων εξουσιαστή – εξουσιαζομένου με άξονα τη γνωριμία μιας ηθοποιού που θέλει πάση θυσία να πρωταγωνιστήσει στο θεατρικό έργο που πρόκειται να σκηνοθετήσει ένας σκηνοθέτης.
Την ηθοποιό υποδύεται η Εμανουέλ Σενιέ, πραγματική σύντροφος του Πολάνσκι, ενώ τον σκηνοθέτη του θεατρικού στην ταινία (που δεν είναι κανένα άλλο από την ίδια την «Αφροδίτη με τη γούνα») υποδύεται ο Ματιέ Αμαλρίκ, φτυστός ο… Ρόμαν Πολάνσκι στα νιάτα του. Η ζωή αναμειγνύεται λοιπόν με την Τέχνη και ο παμπόνηρος πολωνός δημιουργός κάνει για μια ακόμη φορά το κέφι του κοιτάζοντας στον καθρέφτη τον εαυτό του και κλείνοντάς μας το μάτι.
Δύο νέες ελληνικές ταινίες από την Πέμπτη, η μία ιδιαίτερα επίκαιρη, η άλλη φαντασίας. Στον «Εχθρό μου», ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, έμπειρος σκηνοθέτης επιτυχιών όπως ο «Ξαφνικός έρωτας» και το «Αντε γεια», αφουγκράζεται ένα μέρος από τον εφιάλτη της σύγχρονης αθηναϊκής πραγματικότητας μέσα από την ιστορία ενός αριστερών πεποιθήσεων γεωπόνου (Μανώλης Μαυροματάκης) ο οποίος μετά την εφιαλτική επίθεση αγνώστων ληστών μέσα στο ίδιο του το σπίτι αλλά και τον βιασμό της κόρης του αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι πια ο ίδιος άνθρωπος. Η εκδίκηση θα του γίνει έμμονη ιδέα και η κάθαρση θα έρθει αργά αλλά κλιμακωτά σε μια ταινία που ξεχωρίζει για το ολοκληρωμένο σενάριό της, τις ζωντανές ερμηνείες όλων των ηθοποιών (στους οποίους ηγείται ο Μαυροματάκης) και την καθαρή φωτογραφία του Βασίλη Κατριτζιδάκη.
Τα «Χρονικά του Δρακοφοίνικα: ο Αδάμαστος» είναι μια θαρραλέα προσπάθεια του Θάνου Κερμίτση στο σινεμά «είδους» και συγκεκριμένα την περιπέτεια μυθολογικής φαντασίας. Το σενάριο είναι βασισμένο στο κόμικ του Γιάννη Ρουμπούλια που πρωταγωνιστεί στον ρόλο ενός πρώην σκλάβου-μονομάχου που σε μια αδιευκρίνιστη χώρα ακαθόριστης εποχής μάχεται με ανθρώπους και τέρατα. Καλοδεχούμενες επιρροές από είδη όπως η ιστορική χλαμύδα της Τσινετσιτά, ο «Κόναν ο βάρβαρος» ή ακόμη και ο «Κυνηγός» του Τζον Μακ Τίρναν καταλήγουν σε μια περιπέτεια που χωρίς ποτέ να παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, είναι φτιαγμένη με επαγγελματισμό και κέφι.
Η ερμηνεία του Τόμι Λι Τζόουνς στον ρόλο του στρατηγού Ντάγκλας Μακ Αρθουρ την περίοδο που είχε αναλάβει την ανακατασκευή της διαλυμένης Ιαπωνίας του αυτοκράτορα Χιροχίτο είναι το βασικό προσόν της ταινίας «Αυτοκράτορας» («Emperor», ΗΠΑ, 2012) του Πίτερ Γουέμπερ. Αξονας της ιστορίας είναι το δεξί χέρι του Μακ Αρθουρ, ο στρατηγός Φέλερς (υπαρκτό πρόσωπο που υποδύεται ο Μάθιου Φοξ) ο οποίος προσπαθεί να εξισορροπήσει τα ερωτικά απωθημένα του με μια Γιαπωνέζα με την αποστολή της σύλληψης των ιαπώνων εγκληματιών πολέμου. Εκεί όμως βρίσκεται η σεναριακή αδυναμία μιας ταινίας που ξεχνιέται με το που τη βλέπεις. Το «Στο κενό της» (Ισραήλ, 2012) είναι το ντεμπούτο της Ισραηλινής Ράμα Μπέρσταϊν στον κινηματογράφο μυθοπλασίας. Η σκηνοθέτρια αφηγείται την ιστορία των μελών μιας χασιδικής οικογένειας από το Τελ Αβίβ με στόχο να μεταφέρει μια γενική ιδέα από την καθημερινότητα, τις συνήθειες και τους κανόνες των ορθόδοξων εβραίων της εβραϊκής κοινότητας. Η καλή φωτογραφία και οι ρεαλιστικές ερμηνείες δεν βοηθούν την ταινία να ξεφύγει από τη στατικότητά της.
Την οκτάδα συμπληρώνουν τα τρισδιάστατα κινούμενα σχέδια «Free Birds» του Τζίμι Χέιγουορντ που στοχεύουν στη δημιουργία… ενοχής σε όσους καταβροχθίζουν γαλοπούλες τα Χριστούγεννα, η επίσης τρισδιάστατη τινέιτζερ ταινία «Στη μάχη του χορού» («Battle of the year», ΗΠΑ, 2013) του Μπένσον Λι –εμπνευσμένη από το πραγματικό παγκόσμιο πρωτάθλημα break dance που γίνεται κάθε χρόνο στη Γαλλία –και το «Σ’ αγαπώ» («How I live now», Αγγλία, 2012) του Κέβιν Μακ Ντόναλντ, μια άνιση ταινία που αρχίζει σαν κομεντί και καταλήγει σε αμήχανο σχόλιο για τη σύγχρονη τρομοκρατία. Πρωταγωνιστεί η Σαοΐρς Ρόσναν.
HeliosPlus
