Μπορεί το δίλημμα «ΠαΣοΚ ή χρεοκοπία» να έχει «πιάσει» και οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του κυβερνώντος κόμματος να τρέξουν στις κάλπες μετανιωμένοι που σκέφτηκαν να ψηφίσουν άλλους αντί για τους επίσημους υποψηφίους της Ιπποκράτους. Εξίσου πιθανό όμως είναι ο λαός να μην κατορθώσει να απαλλαγεί από την κακή συνήθεια να φέρεται με αχαριστία στην εξουσία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν «ήπια αποτελέσματα», αλλά οι περισσότεροι πολίτες θεωρούν τους περισσότερους δημοσκόπους «παπατζήδες» (για να μην πούμε τίποτε χειρότερο…). Και ίσως δεν έχουν άδικο, αν θυμηθούμε την παταγώδη αποτυχία των εταιρειών δημοσκοπήσεων να καταγράψουν τη διαφορά ΠαΣοΚ- ΝΔ στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές του 2009. Ως εκ τούτου οι προβλέψεις των κομματικών επιτελείων για τις εκλογές της Κυριακής είναι μάλλον για τα σκουπίδια. Δεν αποκλείεται να βγουν «δράκοι» από την κάλπη (και όχι μόνον στην Πελοπόννησο…).
Ασφαλώς, η ΝΔ δεν δικαιούται να φαντάζεται την επιστροφή στην εξουσία, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Η ψήφος στους υποψηφίους της δεν σημαίνει τίποτε για τη διακυβέρνηση. Παρά τις προσπάθειες του κ. Αντ. Σαμαρά, κανείς δεν πιστεύει ότι ένα κόμμα που κυβέρνησε με τρόπο καταστροφικό και είναι σήμερα διαλυμένο μπορεί να επιστρέψει στην εξουσία στο εγγύς μέλλον. Αλλά και το δίλημμα «ΠαΣοΚ ή χρεοκοπία» είναι άσφαιρο και προκλητικό. Είναι άσφαιρο γιατί οι οργανωμένοι οπαδοί του ΠαΣοΚ δεν συμμετέχουν στη νομή της εξουσίας, δεν κερδίζουν διορισμούς και ρουσφέτια και προφανώς εκτιμούν ότι δεν έχουν τίποτε να χάσουν αν στραβοπατήσει η κυβέρνηση. Το μεταπολιτευτικό πελατειακό σύστημα βούλιαξε στο βάλτο του δημοσίου χρέους και γι΄ αυτό ούτε η ΝΔ πέτυχε να συσπειρώσει τους «πελάτες» της το 2009. Μη έχοντας να περιμένουν τίποτε, έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τα διλήμματα του κ. Κ. Καραμανλή και πήγαν εκδρομή εκτοξεύοντας (με την αποχή) τη διαφορά στο 11%. Ταυτόχρονα το «ΠαΣοΚ ή χρεοκοπία» είναι δίλημμα σχεδόν προκλητικό για τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους και συνταξιούχους που βλέπουν το φάσμα της ανεργίας, της φτώχειας και της χρεοκοπίας να τους περικυκλώνει την ίδια ώρα που οι κυβερνητικοί δίνουν συγχαρητήρια στον εαυτό τους. Και τέλος, διλήμματα εθνικής σημασίας μάλλον δεν ταιριάζουν με εμφανίσεις με αθλητικό κολάν.
Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν κάνει πολλά για τη διάσωση της οικονομίας, παρά τα κρίσιμα λάθη. Επρεπε λοιπόν να είχαν υιοθετήσει μια στάση μεγαλύτερης αυτοπεποίθησης, έπρεπε να είχαν απονείμει χρίσματα πολύ νωρίτερα σε πολύ καλύτερους υποψηφίους και έπρεπε να είχαν αποφύγει να απαιτήσουν από έναν λαό που δοκιμάζεται σκληρά από την οικονομική κρίση να μην αμφισβητήσει το «αλάθητο της εξουσίας» σε τοπικές εκλογές.
