Πέντε μήνες μετά τον θάνατο του Ελευθερίου Μουζάκη, ιδρυτή της κλωστοβιομηχανίας Ελ. Δ. Μουζάκης, η πενταμελής ομάδα διαχείρισης της εισηγμένης εταιρείας, που όρισε ο εκλιπών με τη διαθήκη του, καλείται να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα διασφαλίσουν την οικονομική ευρωστία της επιχείρησης ώστε η τελευταία να αντεπεξέλθει στον ανταγωνισμό του κλάδου και συγχρόνως να ενισχύσει τις θυγατρικές εταιρείες της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, μεταξύ των πρωτοβουλιών αυτών είναι η πώληση ακινήτων τα οποία αποτελούν την αστική περιουσία του ομίλου, η διατήρηση χαμηλών τιμών στο εσωτερικό ώστε να αντιμετωπιστεί ο ανταγωνισμός με το ίδιο νόμισμα, η παραγωγή νέων προϊόντων σύμφωνα με τις επιταγές της μόδας και η διεύρυνση των εξαγωγών.
Υπενθυμίζεται ότι με τη διαθήκη του ο Ελευθέριος Μουζάκης, που απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2006, μεταβίβασε το 83,3% των μετοχών της βιομηχανίας που κατείχε στους κληρονόμους του (70,8%) και σε πενταμελή ομάδα διαχείρισης (12,5%) υπό τον όρο να μην πωληθεί ούτε μία μετοχή για 15 χρόνια και ειδικότερα ως τις 31.12.2021.
Η διοίκηση της εταιρείας που παραμένει η τρίτη μεγαλύτερη κλωστοβιομηχανία την Ευρώπη, σύντομα αναμένεται να ανακοινώσει τη συμφωνία για την πώληση του ενός από τα τρία εργοστάσια της εταιρείας στην Αθήνα.
* Ακίνητο έκτασης 15,5 στρεμμάτων
Πρόκειται για το εργοστάσιο στην οδό Κηφισού 60 (δίπλα στον σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων), όπου ως τον Οκτώβριο του 2006 στεγάζονταν το φινιριστήριο και οι αποθήκες της εταιρείας. Η διοίκηση είναι κοντά σε συμφωνία με ξένους επιχειρηματίες για την πώληση του ακινήτου έκτασης 15,5 στρεμμάτων και στεγασμένης επιφάνειας 20.000 τ.μ., και για αυτόν τον λόγο μετέφερε τις αποθήκες στο εργοστάσιο στο Αιγάλεω και το φινιριστήριο στο εργοστάσιο στην οδό Κηφισού 41. Η αστική περιουσία επιβαρύνεται με πολλές εισφορές και φόρους χωρίς να υπάρχει ανταποδοτικό όφελος, γι’ αυτό και η διοίκηση της βιομηχανίας Ελ. Δ. Μουζάκης προχωρεί σε πώληση του ακινήτου. Με τα χρήματα που θα εισπράξει η εταιρεία θα μηδενίσει τα δάνειά της προς τις τράπεζες που στο εννεάμηνο του 2006 ανέρχονταν σε 20 εκατ. ευρώ, και θα είναι σε θέση να ενισχύσει τις τέσσερις θυγατρικές της: τη βιομηχανία εσωρούχων Ηλιος (50%), τη Robert Matra με τα καλσόν Madison (60%), το εκκοκκιστήριο Σερρών (51%) και τη βιομηχανία ενδυμάτων Macoplex (65,2%), η οποία είναι η μόνη που εμφανίζει ακόμη αρνητικό αποτέλεσμα.
Ο όμιλος στο εννεάμηνο του 2006 παρά την κρίση στον ευρύτερο κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας εμφάνισε καθαρά κέρδη 1 εκατ. ευρώ έναντι 0,2 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περυσινό διάστημα, ενώ η μητρική εταιρεία πλήρωσε το κόστος της συγκράτησης των τιμών σε χαμηλά επίπεδα και είχε οριακά κέρδη. Ανάλογη αναμένεται να είναι η εικόνα και στο σύνολο του έτους. Η πενταμελής ομάδα διοίκησης της εταιρείας Ελ. Δ. Μουζάκης είναι αλήθεια ότι προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της μετά τον θάνατο του Ελευθερίου Μουζάκη, ασχέτως αν και πριν από τον θάνατό του οι ίδιοι άνθρωποι «έτρεχαν» την εταιρεία αφού ο ιδρυτής της ουσιαστικά είχε αποσυρθεί από τα διοικητικά δρώμενα από το 2003. Οι συνθήκες στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας παραμένουν ιδιαίτερα δύσκολες και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ακόμη και μεγάλες επιχειρήσεις του εξωτερικού έβαλαν λουκέτο ή αναγκάστηκαν να μεταφέρουν την παραγωγή τους σε χώρες χαμηλού κόστους.
Σε αυτό το επιχειρηματικό τοπίο θα επιβιώσει ο ισχυρότερος και αυτός που θα είναι σε θέση να ακολουθήσει ακόμη και πολιτική ζημιών ώσπου να ολοκληρωθεί το ξεκαθάρισμα στον κλάδο. Η εταιρεία Ελ. Δ. Μουζάκης ως τώρα φαίνεται να ανταποκρίνεται στις συνθήκες αυτές, αν και είναι ακόμη νωρίς να ισχυριστεί κανείς ότι έχει «περάσει τον κάβο».
* Τι προβλέπεται στη διαθήκη
Η εταιρεία πάντως διαθέτει ένα σημαντικό «μαξιλάρι» ρευστότητας που προκύπτει από τη διαθήκη του Ελευθέριου Μουζάκη και δείχνει την αγωνία του εκλιπόντος για την εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης και μετά τον θάνατό του.
Ειδικότερα, από τα μετρητά του Ελευθερίου Μουζάκη που είναι και αυτά «κλειδωμένα» ως το 2021, εκτός από ένα ποσό περίπου 1 εκατ. ευρώ που δόθηκε ως μπόνους στο προσωπικό και ένα ποσοστό 10% που θα χορηγηθεί για τις σπουδές των παιδιών των εργαζομένων που αριστεύουν, το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει μεν στους κληρονόμους του, αλλά στη διαθήκη του ο εκλιπών σημειώνει τα παρακάτω:
«Σε περίπτωση κατά την οποία κάποια από τις επιχειρήσεις μου αντιμετωπίσει πρόβλημα εκπλήρωσης υποχρεώσεών της σε τράπεζες, ιδίως μάλιστα για αυτές που έχω παράσχει προσωπική εγγύηση, να διατίθεται το απαιτούμενο ποσό, από τα μετρητά μου χρήματα ισομερώς από τα μερίδια των θυγατέρων και της συζύγου μου, προς αντιμετώπιση του προβλήματος. Και αυτό διότι οι τράπεζες πάντοτε με τίμησαν, αρκούμενες και μόνο στην υπογραφή μου για την παροχή δανείων στις επιχειρήσεις μου».
