Μπορεί να απολαύσει κανείς μια έκθεση την ημέρα των εγκαινίων της; Την κατά κανόνα αρνητική απάντηση στο παραπάνω ερώτημα αγνόησε το μέγα πλήθος που κατέκλυσε τον πολυχώρο Αθηναΐς προχθές βράδυ στην πρώτη παρουσίαση των εκθέσεων «Ο Giorgio de Chirico και η Ελλάδα. Ταξίδι μέσα από τη μνήμη» και «Ρatrizia Μolinari. Το μυστικό φως της Ελλάδας». Είτε από γνήσιο ενδιαφέρον για το έργο του σουρεαλιστή καλλιτέχνη (η αίγλη του οποίου, όπως ήταν φυσικό, επισκίασε την παράλληλη έκθεση της καθηγήτριας της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Ρώμης) είτε από κοινωνική εγρήγορση, μια και η έκθεση σηματοδότησε την πρώτη μεταπασχαλινή εξόρμηση της Αθήνας, το σκηνικό είχε ως εξής: ασφυξία και διάχυτη αίσθηση ότι το προσκύνημα ήταν περισσότερο μαζικό από όσο άντεχε ο χώρος.
Βεβαίως ήταν εκεί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Από τους πρώτους έφθασε στο ραντεβού του με την τέχνη του ιταλού αιρετικού, ενώ για πολλή ώρα αφότου πήρε τη θέση του ο χώρος των ομιλιών συνέχιζε να γεμίζει από όσους αρνούνται να εξοικειωθούν με τη συνέπεια. Και το ενδιαφέρον του κόσμου για τα όσα ακούστηκαν διαβαθμίστηκε ανάλογα με το πού βρισκόταν. Οι τοποθετήσεις της Μαριλένας Μαμιδάκη της Αθηναΐδος, του επιμελητή των εκθέσεων Τάκη Μαυρωτά, του υπουργού Πολιτισμού Γιώργου Βουλγαράκη και του προέδρου του Ιδρύματος Giorgio e Ιsa de Chirico της Ρώμης Πάολο Πικότσα βρήκαν ευήκοον ους. Οσοι δεν χώρεσαν στην αίθουσα εντρύφησαν νοερά στη θεωρία της τέχνης του Ντε Κίρικο με τη βοήθεια του οίνου που προσφερόταν σε παρακείμενη αίθουσα.
« Θα σας παρακαλούσα να σεβαστείτε την παρουσία του κ.Παπούλια » ανέφερε ο επιμελητής ανοίγοντας τον δρόμο για το πρώτο επίσημο γκρουπ της ξενάγησης, που πέρασε μάλλον βιαστικά από το Αrt Ηall της Αθηναΐδος, με τους λευκούς, αφαιρετικούς πίνακες της Μολινάρι, για να διοχετευθεί στις τέσσερις αίθουσες του κάτω ορόφου όπου διαρθρωνόταν ο εικαστικός λόγος του Ντε Κίρικο. Είκοσι εννέα πρωτότυπα έργα του καλλιτέχνη, λάδια σε μουσαμά, χρονολογημένα από το 1937 ως το 1978 (εποχή όπου είχε αρνηθεί τον σουρεαλισμό στρεφόμενος στην παράδοση), αφηγήθηκαν στις τρεις πρώτες αίθουσες την πολυμορφική σχέση του με την Ελλάδα, ενώ η αισθητική απόλαυση του Προέδρου έδειξε να κορυφώνεται στον παλαιό, πετρόχτιστο, ψηλοτάβανο χώρο της Αθηναΐδος (σχεδόν ανέπαφο από την εποχή της αίγλης του κτιρίου ως εργοστασίου μεταξωτών υφασμάτων), όπου υπό τον ατμοσφαιρικό φωτισμό αναδεικνύονταν εννέα αντιπροσωπευτικά σχέδια και επτά ορειχάλκινα γλυπτά του Ντε Κίρικο, καθώς και λιθογραφίες από την πολυτελή έκδοση του Ζαν Κοκτό «Μυθολογία». Η πέμπτη και τελευταία αίθουσα, που φιλοξενούσε τα πολύχρωμα Μurano βότσαλα της Μολινάρι, έδειξε να βρίσκεται σε αμεσότερο διάλογο με το εκρηκτικό σύμπαν του Ντε Κίρικο από ό,τι η πρώτη της λευκής «σιωπής».
Ο κ. Παπούλιας, πάντως, θα πρέπει να αναχώρησε ιδιαίτερα ικανοποιημένος, μια και έγινε αποδέκτης ενός δώρουέκπληξης από τον κ. Πικότσα: ένα αυθεντικό γλυπτό του Ντε Κίρικο για να υπάρχει η «φωνή» του μεγάλου ιταλού καλλιτέχνη στο Προεδρικό Μέγαρο της Αθήνας.
Η έκθεση με έργα Ντε Κίρικο με χορηγούς τους Cosmote, Club Ηotel Casino Loutraki, Johnnie Walker Green Label, Sony θα διαρκέσει ως τις 30/6. Η έκθεση της Πατρίτσια Μολινάρι με χορηγό τον όμιλο εταιρειών Finmeccanica θα διαρκέσει ως τις 31/5.
