Το 1900 πέταξαν για πρώτη φορά. Το 2000 τα αερόπλοια επανακάμπτουν και προσπαθούν να κερδίσουν μια θέση στις εναέριες μετακινήσεις, χωρίς κινδύνους αυτή τη φορά. Θα κατορθώσουν τώρα να εδραιωθούν ή το φάντασμα της καταστροφής του ’37 θα είναι πάντα παρόν;
Στις αρχές του αιώνα υπήρχε ακόμη τεράστιος χώρος για ανθρώπινες κατακτήσεις, για όνειρα που είχαν να κάνουν με τον ουρανό, τη γη ή τη θάλασσα. Σχέδια για μηχανές που θα άλλαζαν τα πράγματα και εφευρέσεις οι οποίες θα έφερναν την ανθρωπότητα ένα βήμα μπροστά. Οι άνθρωποι ήθελαν να καταλάβουν πολλά και τα όνειρα αποτελούσαν την κινητήρια δύναμη. Λίγο προτού τελειώσει ο 19ος αιώνας ο Ferdinand von Zeppelin ονειρεύτηκε να κατασκευάσει ένα αερόπλοιο που να μπορεί να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο αλλά κανείς δεν συμμερίστηκε τα σχέδιά του.
Ακόμη και η γερμανική κυβέρνηση του γύρισε την πλάτη. Ξόδεψε όλη την περιουσία του αλλά το LZ1 πέταξε πάνω από τον ουρανό της πατρίδας του στις 2 Ιουλίου του 1900.
Τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα τον ώθησαν να κατασκευάσει πιο εξελιγμένα μοντέλα αλλά τον Αύγουστο του 1908 το LZ4 καταστράφηκε από βραχυκύκλωμα, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης πτήσης.
Ο βαρόνος Φερδινάνδος Ζέπελιν είχε καταστραφεί ολοσχερώς αλλά οι συμπατριώτες του ήταν πλέον έτοιμοι να τον βοηθήσουν και με έναν κρατικό έρανο συγκέντρωσαν 6 εκατομμύρια μάρκα, με τα οποία του δόθηκε η δυνατότητα να προσπαθήσει εκ νέου.
Καινούργια μοντέλα κατασκευάστηκαν και οι αποστάσεις που κάλυπταν όλο και μεγάλωναν. Δοκιμαστικές πτήσεις από την Αρκτική στην Παλαιστίνη και επιβατικά ταξίδια από τη Γερμανία προς τις ΗΠΑ και τη Βραζιλία, πολύ προτού τα αεροπλάνα αρχίσουν να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις.
Σιγά σιγά, τα Ζέπελιν άρχισαν να κερδίζουν την εμπιστοσύνη όλων και να μπαίνουν σε δοκιμαστικά προγράμματα του αμερικανικού και του αγγλικού στρατού.
Από το 1910 ως το 1937 τα αερόπλοια κάλυψαν πάνω από ένα εκατομμύριο μίλια χωρίς προβλήματα ή ανθρώπινα θύματα αλλά στις 6 Μαΐου του ’37 ήρθε η καταστροφή όταν το καμάρι της εταιρείας Ζέπελιν, το περίφημο Hindenburg (LZ 129), έπειτα από 10 υπερατλαντικά ταξίδια, καταστράφηκε από πυρκαγιά ενώ «έδενε» στο Νιου Τζέρσι, παρασύροντας στον θάνατο 36 ανθρώπους.
Με αυτό το δυστύχημα έκλεισε στην ουσία το κεφάλαιο Ζέπελιν και το τελευταίο αερόπλοιο της εταιρείας, το Graf Zeppelin ΙΙ (LZ 130), χρησιμοποιήθηκε από τον στρατό ως τον παροπλισμό του. Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν ήταν το μοναδικό δυστύχημα με αερόπλοιο, αφού από το 1921 ως το 1935 σημειώθηκαν αλλεπάλληλες καταστροφές κυρίως σε προσπάθειες που έκαναν διάφορα κράτη που θέλησαν να δοκιμάσουν. Οι απόπειρες των Αγγλων, των Ιταλών, των Γάλλων και των Αμερικανών οδηγήθηκαν σε καταστρεπτικά δυστυχήματα την ίδια περίοδο που το γερμανικό Graf Zeppelin έκανε τον γύρο του κόσμου σε 21 ημέρες. Το όνειρο του Ζέπελιν και των απογόνων του πέρασε οριστικά στο περιθώριο και κανείς δεν μίλησε για αερόπλοια επί πολλά χρόνια, παρ’ ότι ήταν αρκετοί αυτοί που πίστευαν ότι οι κατασκευές αυτές είχαν μέλλον. Επρεπε να περάσουν 60 χρόνια σιωπής και απραξίας για να επιστρέψει το αερόπλοιο στην επικαιρότητα. Το 1994 η εταιρεία Zeppelin Luftschifftechnik GmbH αναγεννήθηκε από τις στάχτες της, αφού πρόκειται για την ίδια εταιρεία που ξεκίνησε ο Φερδινάνδος Ζέπελιν στην αρχή του αιώνα και ανακοίνωσε την κατασκευή ενός σύγχρονου αερόπλοιου. Το 1997 το πρώτο LZ Ν 07 έκανε βόλτες πάνω από τη Γερμανία. Πρόκειται για ένα υπερσύγχρονο αερόπλοιο, μήκους 75 μ., το οποίο μπορεί να μεταφέρει 12 επιβάτες και κινείται από δύο πιλότους, ενώ αναμένεται ότι θα υπάρξουν μεγαλύτερες ή μικρότερες εκδοχές. Ηδη από το 1998 άρχισαν να παραδίδονται τα πρώτα από τα 10 Ζέπελιν, που έχουν παραγγελθεί στην εταιρεία, κυρίως από εταιρείες οι οποίες θα τα εκμεταλλευθούν για τουριστικές περιηγήσεις στην Κεντρική Ευρώπη. Πρόσφατα μία ακόμη γερμανική εταιρεία, η οποία εισήχθη στο χρηματιστήριο, ανακοίνωσε την πρόθεσή της να περάσει σε κατασκευές γιγαντιαίων αερόπλοιων που θα χρησιμοποιηθούν στις μεταφορές πολύ μεγάλων αντικειμένων. Από το 1998 η εταιρεία CargoLifter πειραματιζόταν με το πρωτότυπο Joey που ήταν οκτώ φορές μικρότερο από το CL 160, το οποίο κατασκευάστηκε αμέσως μετά. Πρόκειται για ένα σκάφος 250 μ. που μπορεί να μεταφέρει 160 τόνους και να αναπτύξει ταχύτητα 100 χλμ. την ώρα, πετώντας σε ύψος 2.000 μέτρων. Γιγαντιαίο είναι επίσης το υπόστεγο που κατασκευάστηκε ώστε να χωράει το αερόπλοιο όταν χρειάζεται επισκευές. Αυτές δεν είναι οι μόνες εταιρείες που ασχολούνται με τα αερόπλοια ή τα χρησιμοποιούν για κάποιο λόγο. Η Lightship Group είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες που χρησιμοποιούν τα αερόπλοια για διαφημιστικούς λόγους. Πρόκειται για μικρά σκάφη 50 μέτρων που τα χειρίζεται ένα άτομο και ταξιδεύουν παντού στον κόσμο, βαμμένα στα χρώματα του εκάστοτε προϊόντος. Η εταιρεία Interface Airships έχει έδρα στη Φλόριδα και διαθέτει μικρά σκάφη σε επιστήμονες που θέλουν να παρατηρήσουν δελφίνια, φάλαινες κτλ. Τα αερόπλοια, σε αντίθεση με τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα, κινούνται αργά, δεν κάνουν θόρυβο και μπορούν να πετάνε επί ώρα πάνω από θαλάσσια κοπάδια χωρίς να ενοχλούν τα παρακολουθούμενα είδη. Αυτές τις ημέρες οι φίλοι των Ζέπελιν πραγματοποιούν την ετήσια συνάντησή τους που κορυφώνεται με ένα υπερατλαντικό ταξίδι 14 ημερών, το οποίο ακολουθεί την αντίστροφη πορεία από αυτή του θρυλικού Hindenburg, από το Νιου Τζέρσι στη Γερμανία, με σταθμούς σε όλα τα σημεία που «παρκάρουν» αερόπλοια, στις μονάδες παραγωγής της Zeppelin και της Cargolifter αλλά και στα πολλά σχετικά μουσεία που υπάρχουν στην Ευρώπη. Το ταξίδι ξεκινάει στις 22.6.2000 και ολοκληρώνεται στις 5.7.2000 με κόστος για κάθε επιβάτη 3.600 δολάρια. Υπάρχουν όμως και τοπικές εκδηλώσεις με συντομότερα ταξίδια και μικρότερο κόστος. Ενας μύθος του παρελθόντος που ξεκίνησε το 1900, ξεθώριασε το 1937, έγινε ταινία το 1975 «The Hindenburg», σε σκηνοθεσία Robert Wise, με τον Τζορτζ Σκοτ και την Ανν Μπάνκροφτ, φαίνεται να επιστρέφει ακάθεκτος και προσπαθεί να βρει τον τρόπο να περάσει και στον επόμενο αιώνα. Ισως, αυτή τη φορά η τύχη να είναι μαζί του.
