«ΑΡΓΗΣΕΣ, μπες γρήγορα. Εχει πολύ ενδιαφέρον» παρότρυνε ένας ηλικιωμένος Νισύριος τον γιο του που εκείνη τη στιγμή έμπαινε λαχανιασμένος στο Ζωσιμοπούλειο Θέατρο Νισύρου κρατώντας στην αγκαλιά του ένα μωρό, ενώ με το «ελεύθερο» χέρι του έσερνε το πρωτότοκο, ένα λιλιπούτειο ξανθό κοριτσάκι. Η ανοιχτή συζήτηση με θέμα τα προβλήματα της παιδικής ηλικίας και τη φροντίδα του παιδιού στο σπίτι είχε αρχίσει από ώρα και ήταν η πρώτη μιας σειράς εκδηλώσεων που διοργάνωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο το περιοδικό «Το παιδί μου κι εγώ» στο ακριτικό νησί της Νισύρου. Από τους γέροντες ως τα παιδιά, τα μέλη των οικογενειών του νησιού στριμώχνονταν στην αίθουσα όπου ο παιδίατρος-νεογνολόγος κ. Σπύρος Μαζάνης και η κλινική ψυχολόγος κυρία Αλκμήνη Στάντζου έδιναν τις βασικές πληροφορίες για να μπορούν να αναγνωρίζουν τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια ενός απλού περιστατικού ή μιας δύσκολης ασθένειας και να την αντιμετωπίζουν στο μέτρο του δυνατού οδηγίες ιδιαίτερα χρήσιμες για τους κατοίκους ενός νησιού όπου η ιατρική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη.
Τους τελευταίους μήνες η θέση του αγροτικού γιατρού έχει χηρέψει, αλλά δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για την κάλυψή της. «Γι’ αυτό ζητήσαμε βοήθεια από τη στρατιωτική διοίκηση της Κω. Τώρα πια έχουμε έναν στρατιώτη-γιατρό, ο οποίος όμως είναι άπειρος. Το χειρότερο είναι ότι δεν επιτρέπεται να χορηγεί συνταγές επειδή δεν είναι διορισμένος» λέει ο δήμαρχος του νησιού κ. Πάχος. Συνεπώς οι ασθενείς καθυστερούν τουλάχιστον μία εβδομάδα για να πάρουν τα φάρμακά τους, αφού πρώτα πρέπει να ενημερωθεί γιατρός στα Καρδάμαινα της Κω, να γράψει εκείνος τη συνταγή και να τη στείλει με το επόμενο πλοίο της γραμμής για να μπορέσει τελικά ο ασθενής να πάρει τα φάρμακά του από το φαρμακείο του νησιού. Και όλα αυτά βεβαίως στην περίπτωση που δεν υπάρχει απαγορευτικός απόπλους λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.
Ετσι εξηγούνται η προσήλωση των γονέων της Νισύρου στις διαλέξεις και το ενδιαφέρον που έδειξαν βομβαρδίζοντας τους ομιλητές με δεκάδες ερωτήματα που αφορούσαν την υγεία των παιδιών τους. Η συζήτηση την οποία συντόνιζε η κυρία Κική Τριανταφύλλη από τη Σύνταξη του περιοδικού «Το παιδί μου κι εγώ» περιστράφηκε γύρω από τις πρώτες βοήθειες που μπορούν να προσφέρουν σε περίπτωση ανάγκης (εγκαύματα, ρινορραγία, τσιμπήματα, τραύματα, δηλητηριάσεις κλπ.), εστιάστηκε στην αντιμετώπιση των πιο συχνών παιδικών ασθενειών (πυρετός, εξανθήματα, έμετος, διάρροια κλπ.) και σε θέματα προληπτικής ιατρικής (εμβόλια, παιδικές ασθένειες). Ακολούθησαν συμβουλές για την ψυχική υγεία των παιδιών, για τη διαπαιδαγώγησή τους (τα όρια πειθαρχίας που θα πρέπει να θέτουν οι γονείς στα παιδιά τους, τους τρόπους αντιμετώπισης των άτακτων παιδιών κλπ.), αλλά και για καθημερινά προβλήματα τα οποία καλούνται να λύσουν οι γονείς (π.χ., όταν τα παιδιά δεν τρώνε ή δεν κοιμούνται).
Τελευταία φορά που επισκέφθηκε παιδίατρος το νησί ήταν πριν από ενάμιση χρόνο! Γι’ αυτό, παρότι δεν ήταν προγραμματισμένο, οι υπεύθυνοι του περιοδικού «Το παιδί μου κι εγώ» αποφάσισαν με τη σύμφωνη γνώμη του παιδιάτρου κ. Μαζάνη να «στήσουν» παράλληλα με τις υπόλοιπες εκδηλώσεις ένα ιατρείο ώστε να εξετασθούν τα παιδιά του νησιού.
Οι εκδηλώσεις βρήκαν ανταπόκριση και στους δασκάλους και τους καθηγητές του νησιού οι οποίοι τις παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως άλλωστε και τα μαθήματα καρδιαναπνευστικής ανάνηψης (με πρακτική εξάσκηση, μαλάξεις, φιλί της ζωής κλπ.) που έδωσαν οι εκπρόσωποι του σωματείου ΠΝΟΗ – Φίλοι Εντατικής Θεραπείας του Παιδιού: ο παιδίατρος-εντατικολόγος κ. Γιώργος Μπριασούλης και η μικροβιολόγος κυρία Αθηνά Μπριασούλη.
Πάντως, πέρα από το εκπαιδευτικό πρόσωπο αυτής της παρθενικής διοργάνωσης του περιοδικού (οι εκδηλώσεις θα συνεχισθούν και σε άλλες απομακρυσμένες περιοχές της χώρας) τα παιδιά κυριολεκτικά ξεφάντωσαν. Το παιδικό πάρτι ξεκίνησε με το διάσημο ζευγάρι του Ντίσνεϊ, την εκλεπτυσμένη κοκερίνα και τον αδέσποτο αλήτη, τους επονομαζόμενους «Η λαίδη και ο αλήτης», και συνεχίστηκε με ένα εντυπωσιακό πρόγραμμα με κλόουν, παιχνίδια και πολλά δώρα. Ανάμεσά τους βρέθηκε και η νηπιαγωγός της Νισύρου κυρία Ελισάβετ Πεντεφούντη. Διορισμένη ως αναπληρώτρια εκεί δεν περίμενε να βρεθεί αντιμέτωπη με τόσο πολλά προβλήματα υλικοτεχνικής υποδομής και όχι μόνον. Η αίθουσα σε πλήρη εγκατάλειψη σπασμένα θρανία, ξεφτισμένοι τοίχοι, ανύπαρκτο εποπτικό υλικό.
Με τη βοήθεια των γονέων οι οποίοι με δικά τους έξοδα αγόρασαν παιχνίδια, μπογιές, πλαστελίνες… και με την αρωγή του δήμου και του δημοτικού σχολείου, το οποίο έδωσε ένα μικρό ποσόν από το ούτως ή άλλως πενιχρό κονδύλι του, κατάφερε να επιδιορθώσει την αίθουσα. Και επειδή «πενία τέχνας κατεργάζεται», για τον καλλωπισμό του χώρου η νηπιαγωγός και τα παιδιά επιστράτευσαν τη δημιουργική φαντασία τους. Το ίδιο λίγο πολύ συνέβη στο δημοτικό, στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Το περιβάλλον όπου τα παιδιά περνούν τη μισή τους ημέρα αλλά και τα μέσα που απαιτούνται για να γίνει ένα σωστό μάθημα εναπόκεινται στην καλή διάθεση δασκάλων και καθηγητών. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι μετανάστες Νισύριοι (6.000 στο σύνολό τους), οι οποίοι δώρισαν δύο ηλεκτρονικούς υπολογιστές με τον απαραίτητο εξοπλισμό (σκάνερ, εκτυπωτές…) κ.ά. Ο επόμενος στόχος των εκπαιδευτικών του νησιού είναι να βρουν τον χορηγό που θα τους προσφέρει μια συνδρομή στο Internet.
