Πάμε πολύ καλά και, όπως δείχνουν και οι σχέσεις μας με την Ουάσιγκτον, όπου να ‘ναι θα φάμε δικαιωματικά και τη θέση του Φιντέλ Κάστρο! Αυτού του…«γενειοφόρου σαρδανάπαλου» που, ενώ κάποτε σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης κάτω από τη μύτη της τίγρης του ιμπεριαλισμού, σήμερα υπογράφει αυτόγραφα σε αμερικανούς τουρίστες και έχει μετατρέψει όλη την επαναστατική Κούβα σε ένα απέραντο room-to-rent. Ασε που έστειλε τα περήφανα πούρα του Τσε στη Γουόλ Στριτ… Ε, λοιπόν, ως εδώ! Εμείς είμαστε το τελευταίο προπύργιο του αντιαμερικανισμού! Welcome στην Κούβα της Μεσογείου. Το πρωί χρηματιστές, το βράδυ διαδηλωτές. Βίβα λα ρεβολουθιόν ντεθ επενδυτέθ.
Σήμερα, Κυριακή, στην ανάπαυλα της μεγάλης εφόδου κατά του σφαγέα των λαών Κλίντον, ας αναρωτηθούμε: Υπάρχει γελοιότερος τρόπος για να αυτοκτονήσουμε ως έθνος από το να υποδυθούμε τους τελευταίους των μπολσεβίκων; Αν αποφασίσαμε ξαφνικά να εγκαταλείψουμε τον μάταιο τούτο κόσμο της Δύσης, ας το ρίξουμε τουλάχιστον στη νιρβάνα των ανατολικών θρησκειών. Δεν χρειάζεται να γίνουμε το… Ιράκ της Ευρώπης και να μας βομβαρδίζουν κι από πάνω!
Να το ξεκαθαρίσουμε: αυτό που ξεφεύγει από κάθε λογική δεν είναι τα «ξεμωράματα» του ΚΚΕ, οι «μαχαλομαγκιές» του ΔΗΚΚΙ και ο περιοδεύων θίασος των διαφόρων «καλλιτεχνών» που στο κάτω κάτω τη δουλειά του κάνει, κάπως όπως ο κ. Αντώνης Ρέμος, που εμφανίζεται «υποχρεωτικά» στον «Πρωινό καφέ» της κυρίας Ελένης Μενεγάκη. Μαγαζιά έχουν και θέλουν να τα γεμίσουν οι άνθρωποι. Αλλού είναι τα αδιανόητα: ότι τα δύο μεγάλα κόμματα της Ελλάδας που εκπροσωπούν το 85% των ψηφοφόρων υποκύπτουν στο παιχνίδι που παίζουν τα περιθωριακά γκρουπάκια της τάχα μου επαναστατικής Αριστεράς! Κατά πρώτον, δυστυχώς, η κυβέρνηση Σημίτη! Από πού κι ως πού δέχεται και η ίδια τον ορισμό… «κινητοποιήσεις του λαού» για τους… συνήθεις επετειακούς τσαμπουκάδες 5.000 συντρόφων και άλλων τόσων συμπαθούντων και γνωστών-αγνώστων; Μα είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κλείνουν τις εθνικές οδούς με τρακτέρ, οι ίδιοι που με τους Γαβρήλους τους παραλύουν τα σχολεία, οι ίδιοι γραφικοί που, εκμεταλλευόμενοι την απελπιστική ανοχή κράτους και κοινωνίας, αναγορεύουν το… 6% σε έκφραση του 94% των Ελλήνων. Και τους αφήνουμε; Οταν ο κ. Σημίτης απαγορεύει πολύ σωστά στις πορείες των «συνταξιούχων» (ήτοι… χαρωπών παππούδων του ΚΚΕ) να φθάσουν ως την πόρτα του Μαξίμου και τους μπλοκάρει στη Βασιλίσσης Σοφίας, γιατί δεν έκανε το ίδιο εγκαίρως και για την επίσκεψη Κλίντον; Είναι όντως αδιανόητο να έρχεται ένας τέτοιος ηγέτης και να επιτρέπεις «με τη βούλα» στους εντεταλμένους για αγριότητες να φθάσουν έξω από τη δική του πόρτα. Αλλωστε και στο παρελθόν για άλλους λόγους έχει απαγορευθεί η πορεία ως την πρεσβεία.
Εξίσου λυπηρή είναι και η εικόνα της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Βουλευτές και στενοί συνεργάτες του για 10 ολόκληρες ημέρες συναγωνίζονταν σε… αντι-ιμπεριαλισμό τον κ. Παφίλη και τον κ. Δημαρά. Καθηγητές πανεπιστημίου δήλωναν ότι θα ‘ναι μαζί με τους «εργάτες» στους δρόμους. Εφθασε στο σημείο ο Μπερνς να φοβάται πιο πολύ… τον νεαρό Αρη από τους απογόνους του Βελουχιώτη. Κρίμα και πάλι κρίμα. Σύμπασα η Ελλάδα του 85% ζητεί έλεος και καλεί τα δύο κόμματα να σοβαρευτούν. Αλλιώς ας πάνε σε καμιά γωνιά να πουλάνε «Οδηγητή» και ας μας στείλουν όλους εμάς… στον Μάνο! Τον τελευταίο των αστών!
