Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος και ο Μιχάλης Κατζουράκης παρουσιάζουν έργα τους σε κεντρική πλατεία της γερμανικής πρωτεύουσας
Μία κατασκευή από ανοξείδωτο χάλυβα, ύψους 16 μέτρων. Η μορφή του μας ανάγει στους πυλώνες επικοινωνίας, όμως η δράση τού έργου μέσα στον χώρο δεν εγκλωβίζεται στην αντιγραφή της πραγματικότητας. Επιλέγει, αντίθετα, την ανίχνευση του απείρου μέσα από μια φόρμα καθαρά προσωπική. Κάθε πυλώνας έχει διαφορετική διαμόρφωση, χωρίς να αίρει την ενότητα του συνόλου. Η θέση των δίσκων που διατρέχουν τους πυλώνες έγινε με πρόθεση δημιουργίας ενός διαλόγου φανταστικού ανάμεσά τους. Το έργο με τον τίτλο «Tel-Neant» του γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου βρίσκεται εγκατεστημένο από χθες σε μία από τις κεντρικές πλατείες του Βερολίνου. Στην πλατεία Βίντεμπεργκ, μπροστά από το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού. «Ο τίτλος του» λέει στο «Βήμα» ο έλληνας γλύπτης «είναι ειρωνικός. Συμβολίζει την επικοινωνία με το άπειρο, έναν στόχο ουτοπικό. Είναι δυνατό να φθάσει κανείς στο άπειρο;».
Στην άλλη άκρη της πλατείας Βίντεμπεργκ και σε σημείο που να αποκλείει την «επικοινωνία» τού ενός με το άλλο, έχει τοποθετηθεί το έργο του Μιχάλη Κατζουράκη «Incontri ΙΙ»: επτά όρθιες μεταλλικές στήλες τέμνονται από οριζόντιες μεταλλικές ράβδους υπογραμμίζοντας την απλότητα της σύλληψης. Το μεταλλικό πλέγμα και οι μετατοπίσεις του δίνουν την εντύπωση ενός ανάλαφρου αυτοσχεδιασμού, ενώ οι οριζόντιες γραμμές που τέμνουν το έργο βοηθούν στη στήριξή του μαζί με τον κενό εσωτερικό χώρο που δημιουργείται. Οι μετατοπίσεις αυτές, μαζί με εκείνες του θεατή, δημιουργούν μια πολυμορφία, ενώ τη ρευστότητα επιτείνει η υπόσταση της διαφάνειας που έρχεται σε ανοιχτή επαφή με τη φύση τεμαχίζοντας την εικόνα, η οποία γίνεται ορατή μόνο μέσα από το μεταλλικό πλέγμα της κατασκευής. «Με ενδιαφέρει να έχουν τα έργα μου σχέση με το περιβάλλον τους. Νονός του συγκεκριμένου έργου είναι πάντως ο Γιώργος Ζογγολόπουλος. Εγώ προτιμώ να δίνω αριθμούς στα έργα μου» λέει ο έλληνας εικαστικός που εκθέτει παράλληλα ως τις 28 Νοεμβρίου στους χώρους του παραρτήματος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και σε συνεργασία με την αθηναϊκή αίθουσα τέχνης «Καππάτος» την τελευταία του δουλειά με έργα φωτογραφικά και γλυπτά.
Τα φωτογραφικά του έργα αποτελούν καταγραφές των πλαστικών του αναζητήσεων από καθημερινές εικόνες, συνέχεια των ζωγραφικών του έργων τα οποία κινούνται στον χώρο της γεωμετρικής αφαίρεσης. Ο Κατζουράκης καταγράφει με τον φακό του τις χρωματισμένες με λευκή μπογιά βιτρίνες καταστημάτων επιγραφές ή γκράφιτι σε τοίχους, υπογραμμίζοντας τη σχέση τέχνης και καθημερινότητας, τυχαίου και συνειδητού. Τα γλυπτά του έργα αποτελούν μια άλλη συνέχεια των ζωγραφικών του έργων σε τρεις διαστάσεις.
«Τη δουλειά αυτή την ονόμασα “Παράθυρα ΄98” με αφορμή τα Windows των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Το αποτέλεσμα της δουλειάς μου είναι αφηρημένο αλλά τις αφορμές τις παίρνω από την καθημερινότητα. Κάθε έργο μου βέβαια αποκτά αυτοτέλεια στην επεξεργασία του και εγώ ακολουθώ την πορεία του, θέλοντας να δω πού θα καταλήξει με διάθεση πάντα εικονική. Με ενδιαφέρει η οπτική έκφραση».
Οι δύο εγκαταστάσεις των ελλήνων εικαστικών στην πλατεία Βίντεμπεργκ παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Μπιενάλε της Βενετίας το καλοκαίρι του ’97.
