Επιταχύνονται οι εξελίξεις. Η συμβατική αυτή διατύπωση υστερεί ως προς αυτό που έχει τεθεί σε κίνηση και με μεγαλύτερη ορμή από την ορατή εκδοχή του, σταθερά διαμορφώνει στο θεμέλιο την επόμενη φάση. Για να κατανοούμε τα πολιτικά γεγονότα, όπως εκδηλώνονται σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον, είναι χρήσιμο να ανατρέχουμε στη συνθήκη που αυτό το περιβάλλον κυοφορήθηκε, μέσα σε ποιες περιστάσεις γεννήθηκε, τι είναι αυτό που το στερέωσε και του εξασφάλισε διάρκεια. Όσο και αν κουραστικά επαναλαμβάνεται, η επιστροφή στον Ιούλιο του 2019 είναι αναγκαία. Εκεί ξεκίνησε ο πολιτικός κύκλος που σήμερα βιώνουμε την εξάντλησή του και σύντομα θα συναντηθούμε με το τέλος του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η αιτία. Η ανάγκη να απομακρυνθεί από την εξουσία το κόμμα που κέρδισε δύο φορές τις εκλογές το 2015, καθόρισε την αρχή του κύκλου της σημερινής διακυβέρνησης. Η αριθμητικού τύπου εκλογική νίκη του κυβερνώντος κόμματος είναι το αποτέλεσμα στην κάλπη αυτής της ανάγκης. Ο αντίπαλος ως εκλογική ελπίδα για το κυβερνών κόμμα θα αντέξει ως και τον Ιούνιο του 2023. Η απαρχή του πολιτικού θανάτου του ΣΥΡΙΖΑ και η συνειδητοποίηση από το πολιτικό σώμα ότι δεν αρκεί πλέον η επίκλησή του για τη δικαίωση της ανεπαρκούς κυβερνητικής πολιτικής, φέρνουν στις ευρωεκλογές την εκλογική κατάρρευση του κυβερνώντος κόμματος. Στη ζώνη επιρροής των ευρωεκλογών θα κινηθεί έκτοτε η κυβέρνηση. Επιμελώς, θα υποτιμηθεί η πολιτική σημασία αυτής της ποιοτικής μεταβολής. Όλα είχαν αλλάξει και η κατασκευασμένη κυριαρχία είχε συναντηθεί με το ουσιαστικό τέλος της.
Πάντα χρειάζεται χρόνος. Η αντιπολίτευση, όπως τη γνωρίσαμε στην εξέλιξη αυτού του κύκλου, παρείχε γενναιόδωρα τον αναγκαίο στην κυβέρνηση χρόνο. Η πολιτική της αδυναμία τρέφει την κυβερνητική φαντασία της αδιατάρακτης εξουσίας και η τελευταία καλλιεργεί το σχέδιο της επόμενης αυτοδυναμίας, αγνοώντας την ήδη εγκατεστημένη δυσαρέσκεια, την απόρριψη και την άρνηση. Ο κυβερνητικός τρόπος εκδηλώνεται ωσάν τίποτα να μην μπορεί να διαταράξει, ούτε σήμερα ούτε στο μέλλον, αυτό που επιφανειακά κερδίζει ως εικόνα επικράτησης. Η φθορά εργάζεται και αυτή. Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ. Η διάβρωση έχει προχωρήσει, η κρίση εμπιστοσύνης έγινε ποτάμι αμφισβήτησης και η αναζήτηση πολιτικής απάντησης ψάχνει τρόπους να εκφραστεί.
Τα νέα κόμματα νοούνται ως προσπάθειες ανταπόκρισης στις ανάγκες που έχουν στη διάρκεια του σημερινού κυβερνητικού κύκλου γεννηθεί. Δεν είναι μόνο υλικές. Είναι ανάγκες θεσμικού τύπου και κατηγορίας, συνδέονται με το ηθικό αίτημα της δημοκρατικής λειτουργίας, από την εφαρμογή του νόμου και την απόδοση δικαιοσύνης ως τη δίκαιη κατανομή των πόρων, από την υπεράσπιση των βασικών αγαθών ως τη διαμόρφωση μιας πειστικής προοπτικής ατομικής εξέλιξης και συλλογικής καλύτερης πορείας. Το κυβερνητικό σχήμα, κλείνοντας αυτός ο κύκλος και με τις εκλογές μπροστά μας και τον απολογισμό του αναντίστοιχο με την εποχή, βρίσκεται αντιμέτωπο με το τέλος της εύκολης κυριαρχίας.
Η πολιτική αντιπαράθεση που ξεκίνησε, με τη μεταβολή των δεδομένων από τα νέα κόμματα, θα φέρει στο φως όλα τα χαρακτηριστικά του πολιτικού κύκλου, που άνοιξε το 2019 και οριστικά, ακόμη και πέρα από αριθμούς, κλείνει μέρα με τη μέρα. Η εποχή είναι άλλη και όλοι και όλα θα κριθούν με τις ανάγκες του παρόντος.
Ο κ. Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας.
