Ηρθε η εποχή που η χώρα μας ανοίγεται στην πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς. Πλήθος είναι οι άλλες χώρες που διαθέτουν ήδη πυρηνική ενέργεια. Μόνο η Γαλλία καλύπτει ανάγκες για ηλεκτρισμό κατά 70% από πυρηνική ενέργεια.
Στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης άνοιξε τη συζήτηση υποστηρίζοντας ότι «δεν μπορούμε να πετύχουμε αυτά που θέλουμε στην Ευρώπη χωρίς την πυρηνική ενέργεια» και πρόσθεσε: «Η Ελλάδα γυρνά σελίδα. Εχει έρθει η ώρα να εξερευνήσει αν η πυρηνική ενέργεια μπορεί να διαδραματίσει ρόλο» και συνέχισε: «Οσο επεκτείνουμε τις ΑΠΕ θα χρειαζόμαστε προβλέψιμη ισχύ.
Η Ευρώπη απομακρύνθηκε από την πυρηνική ενέργεια. Ηταν ένα από τα στρατηγικά μας λάθη» και πρόσθεσε ο Πρωθυπουργός: «Η πυρηνική ενέργεια πρέπει να είναι κομμάτι της λύσης». Ξαμολήθηκαν και διάφοροι ρεπόρτερ για να διατυπώσουν την άποψη της κοινής γνώμης κυριολεκτικά στο πόδι. Μόνο δύο σοβαρές εφημερίδες είχαν εκτεταμένα άρθρα για το θέμα τόσο από υποστηρικτές όσο και από αντίθετους.
Δυστυχώς όμως ο πολύς κόσμος δεν διαβάζει εφημερίδες και η γνώση του προέρχεται από την τηλεόραση και από τα social media. Σε άρθρο του στην «Καθημερινή» υπό τον τίτλο «Το ταμπού της πυρηνικής ενέργειας» ο αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης μας καλεί πριν αποφασίσουμε τι πρέπει να κάνουμε στην Ελλάδα να δούμε ορισμένες παραμέτρους που αφορούν την ενέργεια. Η McKinsey προβλέπει ότι η ζήτηση για ενέργεια θα τριπλασιαστεί μέχρι το 2050.
Επιπλέον, προβλέπει ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα καλύπτουν μόλις το 45%-51% της ζήτησης μέχρι το 2050. Η Morgan Stanley προβλέπει ότι η ζήτηση ηλεκτρικής ισχύος μόνο από τα data centers στις ΗΠΑ θα μπορούσε να φτάσει τα 74 GW έως το 2028, ενώ εκτιμάται ότι θα υπάρξει έλλειμμα περίπου 49 GW. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος υποστήριξε ότι «Για τη βιομηχανία και ιδιαίτερα την ενεργοβόρα η πρόσβαση σε ανταγωνιστική και προβλέψιμη ενέργεια αποτελεί όρο επιβίωσης και ενίσχυσης της αποδοτικότητας και της προβλεψιμότητας του επιχειρηματικού περιβάλλοντος».
Δεν είναι τυχαίο ότι όλες σχεδόν οι χώρες επανεξετάζουν το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Στρατηγικό σφάλμα χαρακτήρισε η πρόεδρος της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν την εγκατάλειψή της 40 χρόνια μετά την έκρηξη στο Τσερνόμπιλ.
Τους περισσότερους πυρηνικούς αντιδραστήρες διαθέτουν οι ΗΠΑ με 94, ενώ ακολουθεί η Κίνα με 58 και άλλους 33 υπό κατασκευή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο χώρες που φημίζονται για τις υπηρεσίες τους προς τους πολίτες: η Φινλανδία με πέντε αντιδραστήρες και η Ελβετία με τέσσερις. Και όπως παρατηρεί ο Α. Δρυμιώτης, η μεγάλη παρεξήγηση για την πυρηνική ενέργεια βρίσκεται στην επικινδυνότητα.
Ομως οι αριθμοί παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα: α) λιγνίτης/άνθρακες 20-25 θάνατοι/TWh κυρίως από ατμοσφαιρική ρύπανση, β) φυσικό αέριο 2-3 θάνατοι/ TWh, γ) πυρηνικά 0,03 θάνατοι/TWh (περιλαμβάνονται Τσερνόμπιλ και Φουκουσίμα). Δηλαδή ανά μονάδα ενέργειας ο λιγνίτης είναι περίπου 700-800 φορές πιο θανατηφόρος από τα πυρηνικά σε όρους δημόσιας υγείας.
Εντυπωσιαζόμαστε για τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας γιατί είναι σπάνιοι και θεαματικοί, ενώ αγνοούμε τους κινδύνους από τον λιγνίτη (καρδιοαναπνευστικά, καρκίνος). Η συζήτηση για τα πυρηνικά μπορεί να είναι δύσκολη, ιδεολογικά φορτισμένη και πολιτικά επικίνδυνη. Αλλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, πρέπει να ξεκινάει από τα δεδομένα και όχι από τους φόβους μας, καταλήγει ο κ. Δρυμιώτης.
