Η Αμαλία Καβάλη είναι μια από τις πιο ταλαντούχες, ανήσυχες και ξεχωριστές ηθοποιούς της γενιάς της, με έντονη παρουσία στο θέατρο και την τηλεόραση. Αφού συστήθηκε στο ευρύ κοινό μέσα από τον εμβληματικό ρόλο της Ουρανίας στις Άγριες Μέλισσες, συνέχισε την επιτυχημένη τηλεοπτική της πορεία ως Στέλλα στο Ναυάγιο και, πιο πρόσφατα, ως Αρετή στη δραματική σειρά Οι Αθώοι του Mega. Στο θέατρο, έχοντας ήδη τιμηθεί με το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη, ξεχωρίζει για τις καθηλωτικές ερμηνείες της, όπως στην παράσταση Οι Δούλες, αλλά και στις Τρεις αδελφές του Τσέχωφ, μια παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό.
Πέρα από την υποκριτική της πορεία, είναι ιδρυτικό μέλος της πρωτοβουλίας WOM.A (Women in Arts) και διακρίνεται για την πρωτογενή έρευνα και την καλλιτεχνική της ευαισθησία, στοιχεία που αποτυπώνονται ανάγλυφα στο προσωπικό της project στο Instagram, @x.art.es («Χάρτες»). Εμπνευσμένη από τις μπλε πλακέτες του Λονδίνου (English Heritage blue plaques), η Αμαλία εντοπίζει, χαρτογραφεί και φωτογραφίζει τα σπίτια της Αθήνας όπου κάποτε έζησαν σπουδαίοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Μέσα από αυτή τη σελίδα, μοιράζεται σπάνιες ιστορίες και διασώζει τη μνήμη καλλιτεχνών του παρελθόντος, δημιουργώντας ένα ζωντανό ψηφιακό αρχείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Για τις ανάγκες του καλοκαιρινου τεύχους του GRACE, η ηθοποιός πόζαρε για τον φακό της διεθνούς φήμης φωτογράφου Calliope, σε μια φωτογράφιση που παντρεύει τη σύγχρονη ομορφιά με την ελληνική παράδοση. Ως ηθοποιός είναι πάντα φωτεινή, με έναν αέρα που σε κερδίζει κατευθείαν και που κάνει κάθε χώρο δικό της με έναν τρόπο τόσο φιλικό και καθόλου πιεστικό. Είναι ετοιμόλογη κι ατακαδόρα, έξυπνη και ζωηρή. Μιλώντας με την Αμαλία Καβάλη για τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική πολιτισμική μνήμη επηρεάζει την αφήγηση και την καλλιτεχνική έκφραση, η ηθοποιός στάθηκε στη σημασία της μνήμης ως θεμελιώδους στοιχείου της ανθρώπινης ταυτότητας και της υποκριτικής διαδικασίας.
«Η μνήμη μάς κάνει αυτό που είμαστε. Ο καθένας από εμάς αφηγείται τη ζωή του σε σχέση με αυτά που θυμάται. Στους ηθοποιούς είναι σημαντική γιατί η μνήμη είναι το υλικό μας. Δεν ξέρω όμως αν έχουμε ενιαία πολιτισμική μνήμη.
