Υπάρχουν ηθοποιοί που μοιάζουν να κυνηγούν διαρκώς το φως και υπάρχουν κι εκείνοι που το κουβαλούν αβίαστα μαζί τους. Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με μια πορεία γεμάτη απαιτητικούς ρόλους, θεατρική συνέπεια και τηλεοπτικές στιγμές που έχουν μείνει χαραγμένες στη συλλογική μνήμη, έχει καταφέρει να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό χωρίς θόρυβο και περιττές δηλώσεις, χωρίς την αγωνιώδη ανάγκη της διαρκούς έκθεσης. Προτιμά να αφηγείται τον εαυτό της μέσα από τις ηρωίδες που ενσαρκώνει, δίνοντας σε καθεμία κάτι βαθιά ανθρώπινο, εύθραυστο και αληθινό.
Τη φετινή σεζόν τη συναντάμε στη σειρά Grand Hotel, στον ρόλο της αινιγματικής και δυναμικής Κυβέλης Γαζή, μιας γυναίκας που κινείται ανάμεσα στην εξουσία, το συναίσθημα και τα μυστικά. Για χάρη του καλοκαιρινού τεύχους του περιοδικού GRACE, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη φωτογραφίζεται από την Calliope και παραδίδει μια αυτοβιογραφική κατάθεση ψυχής, ορίζοντας την καλλιτεχνική της ταυτότητα μέσα από τα "ελληνικά υλικά" των παιδικών της χρόνων. Αναδεικνύοντας μνήμες από την Ελλάδα της αλάνας και τις αντιφάσεις της, η ηθοποιός συνδέει τη δημιουργία της με τις ιστορίες που διηγείται στη σκηνή.
Γεννήθηκα στην Ελλάδα και μεγάλωσα από Έλληνες γονείς, συγγενείς και γείτονες σε εποχές που δεν υπήρχε όχι διαδίκτυο, αλλά ούτε καν σουπερμάρκετ. Προφανώς, είμαι φτιαγμένη ως επί το πλείστον από «ελληνικά υλικά»: παιχνίδι στην αλάνα, έναν ήλιο που καίει τα πάντα το καλοκαίρι, κάμπους και γαλάζια βουνά στο βάθος, φωνές, γλέντια, πασχαλιές, καβγάδες, γαϊδουριά, αλλά και συμπαράσταση, αυτοθυσία, λαμογιά, χούντα, τραγούδια από τρομερούς συνθέτες και ποιητές, θάλασσα, βράχια, άμμο, μπίρες, ούζα, οχαδερφισμό, αιώνιο ραγιαδισμό, πατέντα και τόσα άλλα που ούτε ξέρω ότι υπάρχουν μέσα μου και με έχουν δημιουργήσει.
Όλα αυτά διαμόρφωσαν τον τρόπο με τον οποίο μιλώ, κινούμαι, υπάρχω. Σε όλα αυτά, λοιπόν, έχουν βαφτιστεί και οι ιστορίες των ανθρώπων που διηγούμαι ως ηθοποιός. Τώρα που έχω άπειρη πρόσβαση στην πληροφορία από όλο τον κόσμο, μπορώ να προσθέσω ό,τι θέλω στα υλικά μου. Αλλά συνήθως από την κολυμπήθρα μια φορά περνάς...
