Υπάρχει μια σκηνή στην πρώτη σεζόν του Euphoria, όπου η Rue αφηγείται, σχεδόν σαν να διαβάζει επικήδειο για μια γενιά, ότι την προηγούμενη χρονιά οι γυμνές φωτογραφίες της Cassie διέρρευσαν χωρίς τη θέλησή της. Ήταν το βλέμμα της κάμερας, το βλέμμα μας, που παρακολουθούσε μια έφηβη να ανακαλύπτει ότι το σώμα της κυκλοφορεί εκεί έξω, παραμορφωμένο μέσα από pixels, ερμηνευμένο χωρίς τη συγκατάθεσή της.
Τις τελευταίες μέρες η υπόθεση του revenge porn με θύμα την Ιωάννα Τούνη έχει ξαναμπεί στην επικαιρότητα, καθώς σημειώθηκε νέα εξέλιξη στο δικαστήριο
Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα διπλό βάρος. Από τη μία, η δημόσια ταπείνωση, το κουτσομπολιό, η διάχυτη υποτίμηση κι από την άλλη, η απότομη αναβάθμιση της Cassie στη σφαίρα του «σεξουαλικού αντικειμένου». Ξαφνικά όλα τα αγόρια την ήθελαν, όχι επειδή τη γνώριζαν ή τη θαύμαζαν, αλλά γιατί την είχαν δει γυμνή. Το σώμα της έγινε βιομετρικό εισιτήριο προς την αντρική προσοχή. Κι εκείνη, φοβισμένη και μπερδεμένη, άρχισε να κρύβεται πίσω από αυτό. Να το υπηρετεί. Να το διακοσμεί. Να το προσφέρει ξανά και ξανά, μήπως έτσι πάρει πίσω την αφήγηση.

Η Cassie, σε όλη τη σειρά, παλεύει με την ίδια της την εικόνα. Είναι εγκλωβισμένη στον ρόλο της όμορφης ξανθιάς και η επιβεβαίωση που ζητά γίνεται παγίδα. Δεν χειρίζεται την αντρική φαντασίωση, αντιθέτως, η ίδια η φαντασίωση την καταπίνει. Προσπαθεί να κερδίσει αγάπη προσφέροντας πόθο. Προσπαθεί να την κοιτάξουν και να τη δουν, συνάμα. Κι όπως συμβαίνει πάντα με τις Cassie αυτού του κόσμου, αυτό το βλέμμα είναι σχεδόν πάντα μονόπλευρο.
