Και που λες Αθανασία, αθανασία δε βρήκαμε

Και στη συνέχεια κατέφθασε ο Bad Bunny, ο οποίος κάπου ανάμεσα στα διαμαντένια πέτα, στα tailored σακάκια και στα glass skin πρόσωπα, περπάτησε στο ανοιξιάτικο χαλί του Met Gala 2026 σαν φάντασμα από το μέλλον: γερασμένος, σταφιδιασμένος, με βλέμμα ανθρώπου που έχει φάει τη ζωή με το κουτάλι, όχι απλώς σαν κάποιος προνομιούχος που έχει κάνει optimize το σώμα του.

Ξαφνικά, μέσα στη μεγαλύτερη πασαρέλα ματαιοδοξίας του πλανήτη, έγινε το πιο ανατρεπτικό πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί: κάποιος τόλμησε να δείξει ηλικία. Σαν να μπήκε στη σάλα ο ίδιος ο χρόνος και να είπε: «Καλησπέρα παιδιά, ήρθα να σας τη χαλάσω»

Γιατί, η αλήθεια είναι, ότι σήμερα η Silicon Valley δε θέλει απλώς να φτιάξει apps. Θέλει να νικήσει τον θάνατο. Οι νέοι προφήτες της τεχνολογίας μιλούν για longevity όπως αναβαθμίζουν τα λογισμικά. Μετράνε βήματα, θερμίδες, ύπνο REM, βιοδείκτες, μικροφλεγμονές και πόσα αμύγδαλα έφαγαν μετά τις 8 το βράδυ.

Πίνουν smoothie χρώματος απόβλητου πυρηνικού αντιδραστήρα και το λένε «biohack». Κάποιοι εκτός φάσης το λένε «κάτι χάλασε στο ψυγείο».

Ο Bad Bunny, ντυμένος σαν κουρασμένος σταρ του χθες, κάτι ανάμεσα σε γηραιό ρόκερ, συνταξιοδοτημένο πλέιμποϊ και μποέμ που κάποτε έκαιγε καρδιές στη Μύκονο, κάτι θέλησε να πει: Οι ρυτίδες του και οι κηλίδες στο δέρμα του δεν ήταν σημάδια ήττας, ήταν η αναπόφευκτη εξέλιξη της αντίστροφης πορείας.

Η ποπ κουλτούρα πάντα φοβόταν τα γηρατειά. Από τον Wolverine που αυτοθεραπευόταν μεμιάς, μέχρι τον Benjamin Button που μεγάλωνε ανάποδα, το σινεμά μάς έχει τάξει κάθε πιθανό ξόρκι στη φθορά.

Ο Ντόριαν Γκρέι πούλησε την ψυχή του για να μη γεράσει. Στο «Ο Θάνατος σου πάει Πολύ» η αιώνια νεότητα γίνεται μαύρη κωμωδία. Στο Blade Runner οι replicant δεν φοβούνται τον θάνατο επειδή πεθαίνουν, φοβούνται επειδή δεν πρόλαβαν να ζήσουν αρκετά.

Οι tech bro, ωστόσο, προσπαθούν να μετατρέψουν την ύπαρξη σε premium συνδρομή.

«Version 14.2: fixed aging».

Καλή τύχη παιδιά.

Όσο κι αν τρως βιολογικό kale, κάποια στιγμή δε θα τη γλιτώσεις -θα βγάλεις εκείνον τον συγκεκριμένο αναστεναγμό σαν πας να σηκωθείς από τον καναπέ. Τον παγκόσμιο ήχο της πιασμένης μέσης. Το soundtrack της ανθρώπινης μοίρας.

Ο Bad Bunny στο Met Gala θύμισε κάτι σχεδόν απαγορευμένο στην εποχή της ψηφιακής τελειότητας: ότι η άνθηση κι ο μαρασμός είναι απόδειξη συμμετοχής.

Επιμύθιο: «Μεγαλώνεις και συνειδητοποιείς ότι ο χρόνος έχει γεύση» λέει κάποια στιγμή, ποιητικά αλλά διόλου προκλητικά, ο Φρεντ Μπάλιντζερ στη Νιότη του Σορεντίνο. Είναι μια από εκείνες τις φράσεις που σημειώνεις στα notes του κινητού σου μετά από την βραδινή προβολή της ταινίας. Να σου βρίσκεται.

*Κεντρική φωτογραφία: Getty Images/ Ideal Image