Τέσσερις ημέρες πριν τον πρόωρο θάνατό του, ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης έκανε μια ανάρτηση στο Instagram που έμελλε να είναι και η τελευταία του.
Η είδηση του θανάτου του, σκόρπισε τη θλίψη: Στην οικογένειά του, στους φίλους του, τους οικείους και τόσους πολλούς άλλους, τους αναγνώστες του, αυτούς που τον γνώριζαν μόνο μέσα από τα γραπτά του.
– Αλέξης Σταμάτης – Το τελευταίο του κείμενο στο «Θεωρείο» του Βήματος
Χθες άφησε την τελευταία του πνοή, χτυπημένος από μια σπάνια ασθένεια του αίματος. Στο αίμα το οποίο τόσο πολύ τον δοκίμασε το τελευταίο διάστημα, στο οποίο ήλπιζε μέχρι την τελευταία στιγμή αλλά τελικά τον έστειλε στο θάνατο, αναφέρεται και η τελευταία του ανάρτηση που ακολουθεί:
«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό.
Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους. Η μόνη βασιλεία που αλλάζει σώματα χωρίς επανάσταση. Οι άνθρωποι επινόησαν σύνορα, σημαίες, επώνυμα, τραπεζικούς λογαριασμούς, γενεαλογικά δέντρα. Το αίμα γελάει σιωπηλά με όλες αυτές τις δηθενιές. Κυκλοφορεί στις φλέβες σαν ανώνυμος περιπλανώμενος, αδιάφορος για την ηθική μας, για τις φιλοδοξίες μας, για τις μικρές αισχρότητες με τις οποίες και καλά στολίζουμε τη λέξη «χαρακτήρας». Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου.
Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό.
Κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος, δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Έναν αθέατο συνοδοιπόρο που θα περάσει από κάθε γωνιά του σώματός μου, θα ακουμπήσει τα πιο σκοτεινά τοπία της ύπαρξής μου και θα φύγει χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά μου. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω.
Πόσο αλλόκοτο. Περάσαμε αιώνες υμνώντας την αυτάρκεια, ενώ το σώμα γνώριζε πάντοτε την αλήθεια. Δεν υπάρχει αυτάρκεια. Μόνο ανταλλαγή.
Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
