Φέτος δεν είναι μόνο οι παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο και στη Μικρή Επίδαυρο που καθορίζουν την εμπειρία του αργολικού τοποσήμου ως πολιτιστικού προορισμού. Το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο το κοινό βιώνει τη σχέση του με τις παραστάσεις απλώνοντας τη δράση του στο Αρχαίο Στάδιο μέχρι και τον εκθεσιακό χώρο. Με αυτόν τον τρόπο μια επίσκεψη στην Επίδαυρο μετατρέπεται σε μια πολιτιστική διαδρομή που «χωρά» λίγο απ’ όλα.
Η πρόθεση είναι να μετατραπεί η επίσκεψη στον ιστορικό χώρο σε μια ολοκληρωμένη εμπειρία που εκτείνεται από το σούρουπο μέχρι μετά τα μεσάνυχτα, συνδυάζοντας θέατρο, μουσική, εικαστικές τέχνες και τον ίδιο τον αρχαιολογικό τόπο σε μια ενιαία πολιτιστική διαδρομή.
Η πιο χαρακτηριστική νέα πρόταση είναι οι μεταμεσονύκτιες παραστάσεις στο Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου. Για πρώτη φορά, το κοινό καλείται να παρακολουθήσει έργα που ξεκινούν στις 23.59, αξιοποιώντας τη διαφορετική ατμόσφαιρα της νύχτας και τη σιωπή του αρχαιολογικού χώρου. Η αρχή έγινε στα τέλη Ιουνίου με το «(Άλκηστις) Τοπίο μετά την Υπόσχεση» του Δημήτρη Καμαρωτού και ακολουθεί στις 10 και 11 Ιουλίου το «Oedipus Steps» του Ζήση Σέγκλια, μια 45λεπτη μουσικοθεατρική σύνθεση που προσεγγίζει τον μύθο του Οιδίποδα μέσα από μουσική, λόγο και κίνηση. Οι παραστάσεις αξιοποιούν τη μοναδική νυχτερινή συνθήκη του χώρου, στο πλαίσιο των κύκλων «1-1-1» (Ένας συνθέτης – ένα έργο – μια ηθοποιός) και C_MUSIC NOW. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα επιτρέπει στους θεατές να συνδυάσουν την ίδια βραδιά δύο διαφορετικές καλλιτεχνικές προτάσεις.
«Oedipus Steps»
«Oedipus Steps» του Ζήση Σέγκλια/ segklias©akis christou
«Το γνώρισμα των μεγάλων έργων είναι ότι κρύβουν άλλα άγνωστα μέσα τους. Όπως οι δύο ανυπέρβλητες τραγωδίες του Οιδίποδα. Σαν κάμερα που ακολουθεί τον ήρωα εκτός κάδρου, σαν χαμένο υλικό που προβάλλεται για πρώτη φορά, αυτή η περιπετειώδης συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου μάς μεταφέρει στα πίσω δωμάτια του μυαλού του, λίγο πριν το σμίξιμό του με το φως». Αυτή είναι η περιγραφή του «Oedipus Steps» του Ζήση Σέγκλια που διαρκεί περίπου 45 λεπτά. Σημειώνεται ότι η αναχώρηση των λεωφορείων για την επιστροφή προς την Αθήνα είναι στις 01.30 από τον χώρο του Αρχαίου Σταδίου Επιδαύρου.
Μετακίνηση με λεωφορείο για την παράσταση Ζήσης Σέγκλιας «Oedipus Steps»:
https://tickets.in.gr/gr-el/tickets/walk/metakinisi-me-leoforeio-apo-kai-pros-to-zisis/
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «Oedipus Steps» από το inTickets.
«Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη»
Κωνσταντίνος Βήτα ©GIORGOSSPANOS
Στις 10 και 11 Ιουλίου, προηγείται στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου η πρώτη ζωντανή παρουσίαση του έργου «Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη» του Κ. Βήτα, πριν το κοινό μετακινηθεί στο Αρχαίο Στάδιο για το «Oedipus Steps».
Στη νέα αυτή μουσική πρόταση, ο Κ. Βήτα συνομιλεί με το παραδοσιακό και το ρεμπέτικο, ενορχηστρώνοντας τραγούδια του Γιάννη Παπαϊωάννου και παρουσιάζοντας ένα νέο τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα, μαζί με πρωτότυπες συνθέσεις. Το έργο αντλεί έμπνευση από τη μαζική ελληνική μετανάστευση του 20ού αιώνα, μετατρέποντας τη μνήμη, τη νοσταλγία και την αναζήτηση ταυτότητας σε μια σύγχρονη μουσική αφήγηση. Είναι η πρώτη φορά που θα παρουσιαστεί ως ζωντανή μουσική παράσταση.
Συγκεκριμένα: «Τα Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη δεν είναι απλώς τραγούδια – είναι ψυχές που πλανώνται ανάμεσά μας, σκιές ενός παλιού κόσμου που χάθηκε ή μετουσιώθηκε σε κάτι άλλο. Είναι μια ποιητική αναφορά στη μετανάστευση των Ελλήνων του εικοστού αιώνα, στη νοσταλγία, την απώλεια και την αναζήτηση ταυτότητας. Ο Κ. Βήτα δεν αναπαράγει απλώς τα τραγούδια: τα επιλέγει, τα ερμηνεύει και τα ενορχηστρώνει με τη δική του ιδιαίτερη μουσική γραφή, γεφυρώνοντας το παραδοσιακό με το ηλεκτρονικό, το ρεμπέτικο με το σύγχρονο, το ηχητικό με το υπαρξιακό.
Το αποτέλεσμα είναι ένα μουσικό μπουκέτο όπου τα ρεμπέτικα του Παπαϊωάννου συνομιλούν με τα δημοτικά τραγούδια, με τρόπο λιτό αλλά φορτισμένο. Το έργο αποκτά έτσι τον χαρακτήρα μιας ενδοσκόπησης, αλλά και μιας πολιτισμικής χειρονομίας μνήμης – μια ακρόαση της ‘άλλης όχθης’. Η παράσταση θα πλαισιωθεί και από επιλεγμένα τραγούδια από την προσωπική δισκογραφία του καλλιτέχνη.»
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη» από το inTickets
Στο πρόγραμμα της Μικρής Επιδαύρου εντάσσονται ακόμη θεατρικές και μουσικοθεατρικές παραγωγές όπως τα «Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου» του Θοδωρή Γκόνη, που αντλούν υλικό από τις αφηγήσεις και τη μνήμη του τόπου, το «1961» των Κορνήλιου Σελαμσή και Χάρη Φραγκούλη, που συνομιλεί με την αρχιτεκτονική κληρονομιά των εγκαταλειμμένων «Ξενία», η συναυλία «CHOREKA» του Χαράλαμπου Γωγιού με επίκεντρο τη γυναικεία φωνή και τη μουσική του αρχαίου δράματος και το νέο έργο I-One του Ιβάν Βιριπάιεφ σε σκηνοθεσία Γκαλίν Στόεβ, που θα πραγματοποιήσει παγκόσμια πρεμιέρα.
«Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου»
Τα πορτοκάλια της Επιδαύρου ©Patroklos Skafidas
Στα «Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου» (17&18 Ιουλίου), οι Ιωάννα Παππά, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Χάρης Χαραλάμπους – Καζέπης, Ναταλία Μπάκα και Θοδωρής Γκόνης είναι «μια συντροφιά, μια παρέα ανθρώπων εφτά τον αριθμό, με την κονκάρδα του οδοιπόρου και του στρατολάτη στο πέτο, που φτάνουν στο περιβόλι με τις πορτοκαλιές, τις ελιές και το μεγάλο βράχο και αποφασίζουν σύμφωνα με την παλιά συνήθεια των Ελλήνων, να διηγηθούν τραγουδιστά την ιστορία τους, την ιστορία του τόπου, αυτού του τόπου».
Μια ιστορία αγάπης σε κείμενο και σκηνοθεσία του Θοδωρή Γκόνη, για τη μοναχοκόρη του παλαιού αγροτικού ιατρού της Επιδαύρου, που με το αίμα της έβαψε για πάντα τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου – τα κατακόκκινα Σαγκουίνια. Πολύ γρήγορα οι 7 άνθρωποι αυτονομούνται, δε συμμορφώνονται με τον αιώνα, κρατιούνται μακριά του, βρίσκουν τη δική τους φωνή, τη φωνή της φύσης και των αποχαιρετισμών…
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου» από το inTickets
«1961»
1961 photo by © Karol Jarek
Στο «1961» των Σελαμσή και Φραγκούλη (24 & 25/7), η Μαρία Αρζόγλου και η Μαρία Σκουλά προχωρούν σε μία πράξη μουσικού θεάτρου διάρκειας περίπου εβδομήντα λεπτών. Μαζί τους οι μουσικοί Άρτεμις Βαβάτσικα Ακορντεόν, Κατερίνα Κωνσταντούρου Πιάνο, Σίσσυ Μακροπούλου Άρπα, Δάφνη Μέγγου Κλαρινέτο, Μαρία Σκανδάλη Τσέλο και Καζούγιο Τσουνεχίρο Κρουστά. Συμμετέχουν οι φοιτήτριες του Β΄ Έτους από την Ανώτερη Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης ΤΕΧΝΩΝ ΕΚΑΤΟ.
Η παράσταση έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι φορητή και να μπορεί να παρουσιαστεί σε υπαίθριους χώρους κτιρίων, αυλές, στέγαστρα, κ.ά. «Η κεντρική ιδέα του έργου περιπλέκεται με τη σκέψη και την εικόνα της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου της δεκαετίας του 1960. Πιο συγκεκριμένα, το έργο θα ήθελε να παίζεται στα ΞΕΝΙΑ του ΕΟΤ, εκείνα που κτίστηκαν από τον Άρη Κωνσταντινίδη κατά τη δεκαετία 1955-1965 και που σήμερα είναι ξεχασμένα, εγκαταλελειμμένα, σχεδόν ερείπια. Στέκονται ανά την ελληνική επικράτεια και κοιτάζουν τον σύγχρονο κόσμο να έχει παραδοθεί στον πυρετό της ανάπτυξης, στον αυτοσκοπό της κατασκευής, σε μια μανία του αύριο».
Μαζί με τη σκέψη για το κτίσιμο, το ερείπωμα και τη σχέση με ό,τι δεν είναι πια εδώ, επιχειρείται μια εκδρομή σε ένα παρελθόν που ανήκει στους νεκρούς, στις σκιές.
Οι δημιουργοί απευθύνουν μια πρόσκληση στο κοινό να κατοικήσει, έστω και στιγμιαία, ένα ερείπιο. Δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ότι η προ ολίγων ημερών ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού για την αποκατάσταση του Ξενία των Μυκηνών και τηΝ επανάχρηση του ως χώρου προβολών παραστάσεων αρχαίου δράματος που αναφέρονται στον Οίκο των Ατρειδών αλλά και ως πωλητηρίου και αναψυκτηρίου του ΟΔΑΠ, μοιάζει να συντονίζεται με αυτήν ακριβώς την ιδέα των Κορνήλιου Σελαμσή και Χάρη Φραγκούλη.
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «1961» από το inTickets
«Choreka»
Choreka © STERGIOS DINOPOULOS
Η συναυλία CHOREKA σε μουσική του Χαράλαμπου Γωγιού (31/7 & 1/8) συνθέτει μια απρόσμενη, σαγηνευτική μουσική αφήγηση. Αντλώντας υλικό από γυναικεία χορικά που έγραψε ο συνθέτης τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια για παραστάσεις θεατρικών έργων του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Μποστ, η βραδιά μεταπλάθει τον πυκνό πυρήνα μιας μουσικής που γεννήθηκε για τη σκηνή σε πρωτόγνωρη συναυλιακή εμπειρία.
Το γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES, υπό τη μουσική διεύθυνση της Ειρήνης Πατσέα, ενσαρκώνει τη συλλογική φωνή της θηλυκότητας, άλλοτε εξερευνώντας τη μυσταγωγική δύναμη της ασυνόδευτης ερμηνείας και άλλοτε μέσα από νέες, ανατρεπτικές επεξεργασίες για το Athenaeum Saxophone Quartet που, σε σύμπραξη με τις γυναικείες φωνές, γεφυρώνει τη λόγια πολυφωνία με τον σύγχρονο ήχο. Σε εκρηκτική αντίστιξη, η Μαρίνα Σάττι απογειώνει το υλικό μέσα από ελεύθερες, αυτοσχεδιαστικές τζαζ μεταγραφές με το Yiannis Papadopoulos Trio, ενώ ο βαθύφωνος Τάσος Αποστόλου εισάγει τον ανδρικό αντίλογο του εξουσιαστικού άξονα των θεατρικών έργων.
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «Choreka» από το inTickets
«I – One»
Ιβάν Βιριπάγεφ / ph.by Arvydas Gudas
Το νέο έργο του Ιβάν Βιριπάγεφ περνά μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Γκαλίν Στόεφ, ενός δημιουργού με βαθιά γνώση του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου. Τρεις ηθοποιοί από διαφορετικές χώρες συναντιούνται στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου για την παγκόσμια πρεμιέρα του I–ONE (7/7 και 8/8). Τον πρωταγωνιστικό ρόλο μοιράζονται η Αντιγόνη Ντυσέν από την Αυστραλία, η Σοφία Κόκκαλη από την Ελλάδα και η Καρολίνα Ζέπα από την Πολωνία, συνθέτοντας από την πρώτη στιγμή μια σκηνική συνάντηση διαφορετικών ερμηνευτικών διαδρομών.
Αντλώντας έμπνευση από τη φόρμα και το πνεύμα της αρχαίας τραγικής παράδοσης, η Μήδεια επανέρχεται ως μια νέα, σύγχρονη τραγωδία για τον 21ο αιώνα. «Η ιστορία μάς μεταφέρει σε ένα δυστοπικό μέλλον, στην Αμερική του 2050, όπου η ηρωίδα βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την ενοχή, τη βία και τη διάρρηξη της ταυτότητάς της, αλλά και με μια νέα μορφή τεχνολογικής μοίρας. Η Τζούντιθ διαπράττει την διπλή δολοφονία του θετού της γιου και της Γαλλίδας παιδαγωγού του – η οποία ήταν και ερωμένη του συζύγου της. Μια πράξη βαθιάς προσωπικής εκδίκησης που αντηχεί ως σύγχρονος απόηχος της Μήδειας του Ευριπίδη, οδηγώντας σε μη αναστρέψιμες συνέπειες.»
Αγορά εισιτηρίων για την παράσταση «1961» από το inTickets
Έκθεση «ΧΟΡΩΝ ΧΩΡΟΣ»
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου «ΧΟΡΩΝ ΧΩΡΟΣ» @Eleni Katrakalidi
Ακόμη, το φεστιβάλ προτείνει την έκθεση «ΧΟΡΩΝ ΧΩΡΟΣ» σε εικαστική επιμέλεια του Γιώργου Σαπουντζή, που φιλοξενείται έως τις 29 Αυγούστου στον εκθεσιακό χώρο του Αρχαίου Θεάτρου Επιδαύρου, προσεγγίζοντας τον Χορό όχι μόνο ως θεατρικό στοιχείο αλλά και ως συλλογικό κοινωνικό σώμα.
Μέσα από αρχειακό υλικό, φωτογραφίες, βίντεο, ηχητικά τεκμήρια και σύγχρονες εικαστικές παρεμβάσεις, η έκθεση ανοίγει έναν διάλογο ανάμεσα στην ιστορία του θεσμού και τη σημερινή καλλιτεχνική δημιουργία: «Στις 6 Αυγούστου 1879, κάτοικοι του Λυγουριού Αργολίδας παραχωρούν τα κτήματά τους στην Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών, με σκοπό την αποκάλυψη του αρχαιολογικού χώρου του Ασκληπιείου Επιδαύρου (Συμβολαιογραφική πράξη, αριθμός 250). Ένας Χορός –αυτή η ομάδα πολιτών– που θα προσκαλέσει στο μέλλον άλλους Χορούς στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
Ένα μακρύ τραπέζι, καρέκλες, ένα ψυγείο με κρύο νερό και μια κυκλική διάταξη καθισμάτων κάτω απ’ τη σκιά ενός δέντρου. Ο εκθεσιακός χώρος μετατρέπεται σε μια φιλόξενη δομή η οποία γεννά εστίες και δράσεις Χορού.
INFO Το Φεστιβάλ έχει οργανώσει ειδικά δρομολόγια λεωφορείων από την Αθήνα προς το Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου και επιστροφή μετά το τέλος των μεταμεσονύκτιων παραστάσεων, διευκολύνοντας την παρακολούθηση του διπλού προγράμματος στο Αρχαίο Στάδιο και στη Μικρή Επίδαυρο στις 10 & 11 Ιουλίου. Πληροφορίες εισιτηρίων: https://aefestival.gr/plirofories-eisitirion
