Το 2019, μια ανάρτηση στο 4chan, το φόρουμ όπου οι ανώνυμοι χρήστες συζητούν για τα πάντα, από βιντεοπαιχνίδια και anime μέχρι πολιτική και τεχνολογία, άλλαξε για πάντα τη ζωή του 13χρονου τότε Κέιν Πάρσονς.
Στην οθόνη του εμφανίστηκε μια κιτρινισμένη φωτογραφία ενός άδειου δωματίου με μοκέτα και ακριβώς από κάτω, το εξής σχόλιο: «Αν δεν προσέξεις και βγεις κατά λάθος εκτός πραγματικότητας (noclip), θα καταλήξεις στα Backrooms», δηλαδή σε ένα άπειρο δίκτυο άδειων δωματίων. Στον κόσμο του gaming, το «noclip» σημαίνει να περνάς μέσα από τοίχους και γενικότερα στερεές επιφάνειες.
Η ιδέα του να εξαφανίζεσαι ξαφνικά από την πραγματικότητα και να περνάς σε κάποιο παράξενο, παράλληλο σύμπαν προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στον Πάρσονς. Τα επόμενα χρόνια, λοιπόν, θα επέκτεινε την απλή ιδέα των «Backrooms» σε ένα περίπλοκο έπος με μια σειρά βίντεο στο YouTube, τα οποία έχουν προσελκύσει εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές από τότε που άρχισε να τα ανεβάζει, το 2022.
Στο 2026 πλέον, όλη του η προσπάθεια, η οποία ξεκίνησε για πλάκα στο λύκειο, αφήνει το YouTube για κάτι διαφορετικό: μια ταινία μεγάλου μήκους από την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής A24, που κυκλοφορεί σύντομα στους κινηματογράφους. Είναι ο νεότερος (μόλις 20 ετών) σκηνοθέτης στη σύντομη, αλλά πλούσια ιστορία της εταιρείας. Ποιος είναι όμως ο Κέιν Πάρσονς και γιατί το «Backrooms», μια ταινία τρόμου, κάνει τόσο θόρυβο;
Creepypasta
Ο Κέιν Πάρσονς γεννήθηκε το 2005 και μεγάλωσε στην επαρχία της Βόρειας Καλιφόρνιας, στην κομητεία Σονόμα. Λίγο πριν ξεκινήσει το γυμνάσιο απέκτησε το πρώτο του λάπτοπ και το διαδίκτυο έγινε γρήγορα αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως «τρίτο γονιό».
Αν και οι περισσότεροι δημιουργοί στον κινηματογράφο εμπνέονται, ως παιδιά, από ταινίες και την τηλεόραση, ο Πάρσονς έκανε, χωρίς να το γνωρίζει τότε, τα πρώτα του βήματα στον χώρο μέσα από το YouTube, καθώς παρακολουθούσε ερασιτεχνικές παρουσιάσεις οπτικών εφέ.
Αυτό που του έκανε εντύπωση ήταν το γεγονός ότι φαινομενικά ο καθένας μπορούσε να μάθει μόνος του πώς να φτιάχνει βίντεο χρησιμοποιώντας απλά λογισμικά. «Όταν ήμουν στο σχολείο, το μόνο πράγμα που σκεφτόμουν όλη μέρα ήταν ένα μικρό εφέ έκρηξης που ήθελα να πετύχω», δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη στο The Atlantic. Το μόνο που ήθελε ήταν να φτιάχνει βίντεο γυρισμένα με iPhone για πράγματα που δεν συνέβησαν ποτέ στην πραγματικότητα, αλλά να μη μοιάζουν ψεύτικα.
Γεννημένος σε μια εποχή όπου από διαδικτυακές ιστορίες γνωστές ως «creepypastas» γίνονταν viral, ο Πάρσονς επηρεάστηκε. Ο διαβόητος μύθος του «Slenderman», για ένα μυστηριώδες, ψηλό τέρας, ξεκίνησε από ένα δημοφιλές φόρουμ το 2009, οδηγώντας σε μια σειρά στο YouTube, σε ταινίες μεγάλου μήκους και σε έναν πραγματικό ηθικό πανικό στην κοινωνία. Η τηλεοπτική σειρά Channel Zero του καναλιού Syfy χρησιμοποιεί μερικούς από τους πιο γνωστούς τέτοιους μύθους ως υλικό για την αφήγηση των επεισοδίων της.
Οι μεγαλύτερες επιρροές του, όπως λέει, είναι τα βιντεοπαιχνίδια «Half-Life» και «Portal», καθώς διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την αισθητική του όταν ήταν παιδί. «Έχουν περάσει σε οτιδήποτε έχω κάνει».
Τον Ιανουάριο του 2022, ο Πάρσονς ανέβασε στο YouTube μια ταινία μικρού μήκους σε στιλ found footage, στην οποία ένα άτομο περιπλανιέται στα Backrooms και συναντά ένα μυστηριώδες πλάσμα. Το ανατριχιαστικό βίντεο μοιάζει σαν να έχει γυριστεί σε πραγματικό περιβάλλον, αλλά ο Πάρσονς το δημιούργησε στον παλιό του φορητό υπολογιστή χρησιμοποιώντας το Blender, ένα δωρεάν λογισμικό γραφικών.
Από το YouTube στην καρέκλα του σκηνοθέτη
Οι παραγωγοί άρχισαν να επικοινωνούν μαζί του λίγο καιρό αργότερα. Όντας ακόμα ένας μαθητής λυκείου, ο Πάρσονς εντυπωσιάστηκε, αλλά ήταν σκεπτικός σχετικά με το πώς η δημιουργία του θα περάσει στο Χόλιγουντ χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα της. «Δεν ήθελα αυτό το πράγμα να ξεφύγει από τον έλεγχό μου».
Τελικά, ο Πάρσονς, ο οποίος ακύρωσε τα σχέδιά του να πάει σε σχολή κινηματογράφου για να αφοσιωθεί στο «Backrooms», κατάφερε να φτιάξει μια ταινία που συνάδει απόλυτα με τη διαδικτυακή του σειρά και την ιστορία της, αλλά με μια πιο παραδοσιακή αφήγηση και φυσικά σκηνικά, έκτασης σχεδόν 2.800 τετραγωνικών μέτρων.
Το «Backrooms» ακολουθεί τον Κλαρκ (τον οποίο υποδύεται ο Τσιούετελ Έτζιοφορ), ιδιοκτήτη ενός τεράστιου καταστήματος επίπλων που αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές και προσωπικές δυσκολίες.
Στο υπόγειο πέφτει τυχαία πάνω σε μια πύλη για μια άλλη διάσταση, γεμάτη με άδειους διαδρόμους και έντονο φως. Έπιπλα και διακοσμητικά είναι ενσωματωμένα στους τοίχους και στα πατώματα, ενώ παράξενα, απειλητικά πλάσματα περιφέρονται ελεύθερα. Η θεραπεύτριά του, η Μαίρη Κλάιν (Ρενάτε Ρέινσβε), παρασύρεται τελικά και αυτή στον χώρο, όπως και οι άτυχοι υπάλληλοι του καταστήματός του. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας της ταινίας, ωστόσο, δεν προέρχεται από τις ανατροπές της πλοκής, αλλά από την ανησυχητική ατμόσφαιρα του παράξενου αυτού μέρους.
Το διαδίκτυο στον κινηματογράφο
Ο Πάρσονς είναι ένα τυπικό παράδειγμα του πώς το YouTube έχει κάνει τις γνώσεις για τη δημιουργία ταινιών προσιτές σε όλους. Ο ίδιος, μάλιστα, αρχικά εμπνεύστηκε παρακολουθώντας άλλους δημιουργούς. «Όλοι αυτοί οι YouTubers έδιναν μεγάλη έμφαση στο πόσο προσβάσιμα είναι αυτά τα εργαλεία, και έτσι ένιωσα μεγάλη ενθάρρυνση να πάω να το δοκιμάσω μόνος μου. Όποιες ερωτήσεις είχα, απαντήθηκαν όλες από το YouTube» ή από άλλα διαδικτυακά σεμινάρια.
Με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις του box office, το «Backrooms» αναμένεται να γίνει επιτυχία, φέρνοντας ήδη από τις πρώτες προβολές πάνω από 40 εκατομμύρια δολάρια στα ταμεία, τετραπλασιάζοντας τον αναφερόμενο προϋπολογισμό της ταινίας που είναι περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το Variety.
Αυτό το επίπεδο επιτυχίας θα μπορούσε να εγκαινιάσει μια εποχή ταινιών που δεν βασίζονται σε κόμικς ή κινούμενα σχέδια της δεκαετίας του 1980, αλλά σε πνευματική ιδιοκτησία πιο σχετική με το νεότερο κοινό: περιεχόμενο που ξεκίνησε από το διαδίκτυο. Είναι επίσης βέβαιο ότι θα καθιερώσει ένα σημαντικό νέο ταλέντο στο πρόσωπο του Πάρσονς, ο οποίος στοχεύει σε «πιο δυναμικά, περίπλοκα σκηνικά» για την επόμενη ταινία του, χωρίς να εγκαταλείψει την «παραξενιά» του ντεμπούτου του.
