Βενετία, αποστολή
Σε μια ταινία από την μακρινή Βενεζουέλα ,την «From afar» (σημαίνει «Από μακριά») δόθηκε ο εφετινός Χρυσός Λέοντας του 72ου φεστιβάλ Βενετίας που το βράδυ του Σαββάτο έληξε στην Salla Grande του Λίντο όπου έγινε η απονομή. Η ταινία του Λορένζο Βίγας αναφέρεται στην σχέση ενός 50άρη ομοφυλόφιλου με έναν νεότερό του άντρα τον οποίο, ωστόσο, θέλει για να χρησιμοποιήσει σε κάτι διαφορετικό. Όχι από τις καλύτερες ταινίες που είδαμε εφέτος στη Μόστρα, εύκολα μπορεί να ξεχαστεί.
Αντιθέτως, η πορεία της ταινίας που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας, μπορεί να είναι πολύ καλύτερη, τόσο στα ταμεία, όσο και στα βραβεία άλλων θεσμών, όπως (γιατί όχι;) τα Οσκαρ. Το «El clan» από την Αργεντινή είναι το φιλμ με το οποίο ο Πάμπλο Τραπέρο «θυμάται» μια υπόθεση τερατουργιών που συγκλόνισε τον λαό του όταν έγινε δημοσίως γνωστή το 1986: είναι η περίπτωση της οικογένειας Πούτσιο που έστηνε απαγωγές κατά την διάρκεια της δικτατορίας στην δεκαετία του 1970 και εν συνεχεία σκότωνε τα θύματά της. Οι πράξεις της συνεχίστηκαν και μετά το τέλος της χούντας οπότε η αστυνομία έπαψε πια να δείχνει ανοχή, αφού ήδη γνώριζε τι συνέβαινε_ κάτι που βεβαίως η ταινία επισημαίνει.
Η αμερικανική παρουσία στα βραβεία ήταν …κινούμενα σχέδια. Προσέξτε όμως, η «Anomalisa» των Τσάρλι Κάουφμαν και Ντιουκ Τζόνσον είναι animation που μόνον σε παιδιά δεν απευθύνεται. «Καφκικών διαθέσεων» δράμα, καταπιάνεται με μοναχικούς ανθρώπους που αναζητούν παρέα μέσα σε βαρετά ξενοδοχεία και περιέχει αρκετά τολμηρές σεξουαλικές σκηνές. Είναι βασισμένη σε θεατρικό έργο και ένας από τους διευθυντές παραγωγής της είναι ο ελληνικής καταγωγής Ντίνο Σταματόπολος.
Με δυο βραβεία έφυγε η ταινία «L’ hermine» του Κριστιάν Βενσάν, η ιστορία ενός πολύ αυστηρού αλλά δίκαιου δικαστή τον οποίο υποδύεται ο Φαμπρίς Λουκινί που βραβεύθηκε με το Copa Volpi καλύτερου ηθοποιού. Το δεύτερο βραβείο της ταινίας ήταν για το σενάριο που έγραψε ο σκηνοθέτης. Ο Λουκινί ήταν όπως πάντα απολαυστικός στην απονομή παρότι απών. Το ευχαριστήριο μήνυμά του έγινε μέσω τηλεμετάδοσης με τον Γάλλο ηθοποιό ντυμένο μέσα σε βαριά χειμωνιάτικα ρούχα και ένα τεράστιο κασκόλ!
Στις γυναίκες η Ιταλοελληνίδα Βαλέρια Γκολίνο ήταν η νικήτρια για την ταινία «Per amor vostro» του Ιταλού Τζουζέπε Γκουντίνο. Η Γκολίνο έμεινε πάρα πολύ ώρα πάνω στην σκηνή με αποτέλεσμα να γίνει κάπως κουραστική αν και ήταν σαφώς βαθύτατα συγκινημένη.
Οσο για το βραβείο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι καλύτερου νέου ηθοποιού δόθηκε στον αφρικανό Αμπαρχάμ Ατάχ για την ταινία «Beasts of no nation» του Αμερικανού Κάρι Φουκουνάγκα. Άλλη μια αμερικανική ταινία που βραβεύθηκε στη Βενετία παρότι το θέμα της είναι η ζωή ενός παιδιού – στρατιώτη στον εμφύλιο πόλεμο μιας Αφρικανικής χώρα που δεν ονομάζεται ποτέ.
Το όνομα από το τελευταίο φεστιβάλ που πρέπει ωστόσο να συγκρατήσουμε είναι Μπρέιντι Κορμπέτ. Ο Αμερικανός Κορμπέτ παρουσίασε την ταινία «Childhood of a leader» (Τα παιδικά χρόνια ενός ηγέτη) στο τμήμα Ορίζοντες όπου διαγωνιζόταν και η ταινία «Iterruption» του Γιώργου Ζώη, η οποία όμως έφυγε άπραγη. Το φιλμ τοποθετείται κάπου στην Ευρώπη μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναφέρεται στην ανατροφή ενός παιδιού, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα αργότερα θα γίνει ο ηγέτης Μπενίτο Μουσολίνι (αν και αυτό δεν ξεκαθαρίζεται ποτέ). Με το ιδιαίτερο κινηματογραφικό ύφος του στο οποίο εξέχοντα ρόλο παίζει η μουσική του Σκοτ Γουόκερ ο Κορμπέτ απέσπασε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στους Ορίζοντες αλλά και τον Λέοντα του μέλλοντος καλύτερης ταινίας πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.
