Βενετία, Αποστολή
Ενας από τους πιο παραγωγικούς αλλά και πλούσιους σε ποικιλόμορφη θεματολογία γάλλους σκηνοθέτες τιμάται εφέτος στη Μόστρα. Ο Μπερτράν Ταβερνιέ, δημιουργός με παραπάνω από 20 ταινίες στο ενεργητικό του αλλά συγχρόνως ένας πολύ σημαντικός ιστορικός του σινεμά, είναι το πρόσωπο που το φεστιβάλ θέλησε εφέτος να τιμήσει με έναν ειδικό Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της προσφοράς του στον κινηματογράφο.
Γιος του ποιητή, συγγραφέα και μέλους της Γαλλικής Αντίστασης Ρενέ Ταβερνιέ, ο Μπερτράν Ταβερνιέ γεννήθηκε στη Λυών το 1941 και ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο στη δεκαετία του 1960 γράφοντας για σημαντικά έντυπα όπως τα «Les Cahiers du Cinéma», «Positif», «Cinéma» και «Présence du Cinéma».
Σε ό,τι αφορά το γράψιμο για το σινεμά, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δημιουργία ταινιών, είχε πει ο Ταβερνιέ σε παλαιότερη συνέντευξή του στο «Βήμα» με αφορμή μια από τις τελευταίες ταινίες του, «Η πριγκίπισσα του Μονπενσιέ». «Γράφοντας όμως για το σινεμά είναι σαν να εξασκώ το πάθος μου. Μου επιτρέπει να μιλώ για άλλους και να σκέφτομαι κάπως λιγότερο τον εαυτό μου. Ολοι οι καλλιτέχνες έχουν ένα αυξημένο “εγώ”».
Μαζί με τον Ζαν Πιερ Κουρσοντόν, το 1970 ο Ταβερνιέ έγραψε το πολύ σημαντικό βιβλίο «Τριάντα χρόνια αμερικανικού κινηματογράφου» που αργότερα επανεκδόθηκε ως «50 χρόνια του αμερικανικού κινηματογράφου» και από πολλούς θεωρείται ως η βίβλος των γαλλικών εκδόσεων πάνω στο συγκεκριμένο είδος κινηματογράφου.
Στην κινηματογραφία ο Ταβερνιέ δούλεψε αρχικώς ως βοηθός του Ζαν Πιερ Μελβίλ και το 1973 γύρισε την πρώτη ταινία του, «Ο ωρολογοποιός του Σαν Πολ», από το μυθιστόρημα του Ζορζ Σιμενόν.
Η αγάπη του Ταβερνιέ για τον αμερικανικό νουάρ κινηματογράφο και γενικότερα την αμερικανική κουλτούρα εκφράστηκε στην ταινία «Το ξεκαθάρισμα» (1983), μια μεταφορά στην Αφρική του αστυνομικού μυθιστορήματος του Τζιμ Τόμσον και σχετικά πρόσφατα με την «Καταιγίδα στην ομίχλη» (2010) όπου ο Τόμι Λι Τζόουνς υποδύεται τον αστυνομικό ντετέκτιβ των μυθιστορημάτων του Τζειμς Λι Μπερκ, Ντέιβ Ρομπισό.
Μία από τις πιο σημαντικές ταινίες του, το «Μεσάνυχτα και… κάτι» (1986) διαγωνίστηκε στο φεστιβάλ Βενετίας και αργότερα έφτασε ως τα Οσκαρ: κέρδισε το Οσκαρ μουσικής και μια υποψηφιότητα α’ ανδρικού ρόλου για τον πραγματικό σαξοφωνίστα της τζαζ Ντέξτερ Γκόρντον που στην ταινία παίζει έναν αλκοολικό μουσικό.
Και σε ό,τι αφορά την ποικιλομορφία των ταινιών του «φαντασία σημαίνει ποιότητα» πιστεύει ο Ταβερνιέ. «Το να μεταφέρεσαι από τη σύγχρονη Λουιζιάνα στη Γαλλία του 16ου αιώνα και από εκεί στους Βαλκανικούς Πολέμους και από εκεί στους επικίνδυνους δρόμους του Παρισιού του ’90 και από εκεί στο Παρίσι της δεκαετίας του 1950 την εποχή που η τζαζ μεσουρανούσε, είναι ταξίδια ανεκτίμητα και πολύτιμα».
HeliosPlus
