Βενετία, Αποστολή
Eνα εφιαλτικό κεφάλαιο της σύγχρονης Ιστορίας της Αργεντινής έρχεται και πάλι στο προσκήνιο μέσω της ταινίας «El clan» του Πάμπλο Τραπέρο. Η ταινία, που παρουσιάζεται εντός συναγωνισμού, αναφέρεται στις εγκληματικές δραστηριότητες μιας πολυμελούς οικογένειας Αργεντινών η οποία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Βιντέλα έλαβε μέρος σε δεκάδες απαγωγές στον αγώνα κατά του κομμουνισμού και των ανταρτών. Ωστόσο, μετά την πτώση του Βιντέλα, όταν ήρθε η αποκατάσταση της δημοκρατίας, κάποιες από αυτές τις οικογένειες συνέχισαν το «έργο» τους και μία από αυτές ήταν η οικογένεια Πούτσιο, στην οποία εστιάζει η ταινία του Τραπέρο.
Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας είναι ο Αρχιμήδης Πούτσιο (Γκιγέρμο Φραντσέλα), πάτερ φαμίλιας των Πούτσιο, σύζυγος και πατέρας πέντε παιδιών, κάποια από τα οποία τον βοηθούσαν στις απαγωγές. Κοιτάζοντάς τον δεν βλέπεις παρά έναν μεσόκοπο, ελαφρώς κουρασμένο κύριο, με ευγενικούς τρόπους, αυστηρές αρχές και συγκαταβατικό χαμόγελο. Πίσω όμως από το μειλίχιο, ήρεμο πρόσωπό του, βρίσκεται κρυμμένο ένα αδίστακτο τέρας που χωρίς έλεος και οίκτο μπορεί να σκοτώσει τα θύματά του, ακόμη και όταν οι εντολές του εκπληρώνονται. Η ιστορία εμμένει κυρίως στη σχέση του Πούτσιο με τον μεγαλύτερο γιο του Αλεχάντρο (Πίτερ Λανζάνι), έναν ικανό αθλητή του ράγκμπι, ο οποίος παρά τους ενδοιασμούς του βοήθησε τελικά τον πατέρα του.
«Δεν θα κάνω τίποτε που να θέτει σε κίνδυνο την οικογένειά μου» λέει κάποια στιγμή για να δικαιολογήσει τις πράξεις του. Ομως το πιο ενδιαφέρον σημείο της ταινίας, η οποία έχει ήδη αγοραστεί από την ελληνική διανομή και θα παιχτεί στις αίθουσες την ερχόμενη σεζόν, είναι το γεγονός ότι όλα εδώ γίνονται ανοιχτά. Ο χώρος φύλαξης των απαχθέντων είναι το ίδιο το σπίτι του Πούτσιο, οι κραυγές αγωνίας των θυμάτων ακούγονται την ώρα που η οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για να δειπνήσει. Δίπλα στο σπίτι τους ήταν το μαγαζί των αθλητικών ειδών που διατηρούσαν την ίδια ώρα που εγκληματούσαν.
Η υπόθεση Πούτσιο, που προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο, έγινε γνωστή στον λαό της Αργεντινής το 1985, δύο χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών χρόνων ο Πούτσιο εξακολούθησε να εγκληματεί υπό την ανοχή της αστυνομίας. Διότι στην πραγματικότητα, ουδείς είχε πιστέψει πραγματικά ότι η Δημοκρατία θα μπορούσε να κρατήσει. Οταν όμως αυτό φάνηκε να γίνεται, η αστυνομία έπαψε να προστατεύει τον Πούτσιο, ως τη στιγμή που τελικά τον συνέλαβε.
Ο Πάμπλο Τραπέρο αναπλάθει με ζωηρά χρώματα και τεράστια προσοχή στη λεπτομέρεια τα χρόνια της φρίκης στην Αργεντινή, χρησιμοποιώντας συχνά και αρχειακό υλικό. Δυο ντοκουμέντα που έχουν μεγάλη σημασία στην ταινία είναι η τηλεοπτική ανακοίνωση του δικτάτορα Λεοπόλδο Γκατλιέρι ότι η Αργεντινή έχασε τον πόλεμο με τη Μεγάλη Βρετανία στα Νησιά Φόκλαντ και η ορκωμοσία του προέδρου Ραούλ Αλφονσίν τον Δεκέμβριο του 1983. Τα στιγμιότυπα δηλώνουν την αρχή της πτώσης της οικογένειας Πούτσιο και το μεγάλο βήμα προς τη δημοκρατία.
HeliosPlus
