Είναι πολύ χαρμόσυνο το γεγονός ότι η ανανεωμένη Αλκυονίδα διατηρεί το προφίλ που σε περασμένες εποχές τής είχε χαρίσει τον τίτλο της πιο γνωστής arthouse αίθουσας στην Αθήνα_ αν όχι στην Ελλάδα. Από την περασμένη Πέμπτη, το σινεφίλ στέκι της οδού Ιουλιανού λίγο πιο κάτω από την Πατησίων (στάση Ηλεκτρικού Βικτόρια), προβάλλει ταινίες που διακρίθηκαν στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Ντοκιμαντέρ AegeanDocs, το οποίο πραγματοποιήθηκε σε διάφορα νησιά του Αιγαίου Πελάγους τον περασμένο Σεπτέμβριο. Οι βραβευμένες ταινίες της διοργάνωσης προβάλλονται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό ως την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου.
Οι παραστάσεις άρχισαν την περασμένη Πέμπτη και το ενδιαφέρον του κοινού είναι ενθαρρυντικό για παρόμοιες προσπάθειες. Σήμερα Σάββατο στις 20.30 το ντοκιμαντέρ «Instrument of Himmler» του Φινλανδού Χ.Χ. Χιλτούνεν εξιστορεί την περίπτωση του Φιλανδού φοιτητή Γίρο Φον Γκρονχάγκεν ο οποίος την άνοιξη του 1935 αποφάσισε να αφήσει το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και να γυρίσει από το Παρίσι στο Ελσίνκι περπατώντας. Στο δρόμο του, στην Γερμανία, συνάντησε τον ναζιστή Χάινριχ Χίμλερ _κατοπινό δεξί χέρι του Αδόλφου Χίτλερ_ ο οποίος γοητευμένος από το μουσικό όργανο kantele, προσέλαβε τον Γίρο ως ερευνητή στο ινστιτούτο Ahnenerbe για να ανακαλύψει τις Άριες ρίζες της φυλής στα αρχαία «ρουνικά» τραγούδια της Φιλανδικής περιοχής Καρέλια.
Αν στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα δεν είχε επιτευχθεί η συνεννόηση και η συνενοχή του Αδόλφου Χίτλερ με τον Μπενίτο Μουσολίνι, ο κόσμος θα είχε απαλλαγεί απ’ τα καταστροφή που ως γνωστόν ακολούθησε. Όσο η μάχη για την εξουσία, έναντι των δημοκρατικών εθνών έμενε σε διπλωματικό επίπεδο, μπορούσαν να υποστηρίζουν ο ένας τους σκοπούς του άλλου. Όμως σύντομα η πραγματικότητα του πολέμου, ανάγκασε την μάσκα του «κοινού μετώπου» τους να πέσει. Θέματα και εποχές που μας θυμίζει το γαλλικό ντοκιμαντέρ «Mussolini – Hitler, The Killers Opera» του Ζ. Κ. Ροζέ που θα προβληθεί το ίδιο Σάββατο στις 21.30.
Μια μέρα μετά, την Κυριακή 30 Νοεμβρίου, σειρά έχει το «EU3- The last frontier» του Αλέσιο Τζενοβέζε από την Ιταλία που εστιάζει σε μια σύγχρονη, δραματική πραγματικότητα: Κάθε χρόνο στην Ιταλία 8000 άνθρωποι κρατούνται ως 18 μήνες έγκλειστοι χωρίς δίκη και χωρίς να γνωρίζουν τι αδίκημα έχουν διαπράξει. Για πρώτη φορά κινηματογραφικό συνεργείο κατάφερε να μπει μέσα σε ένα από τα Ιταλικά κέντρα κράτησης «Ταυτοποίησης Στοιχείων και Απέλασης» διανοίγοντας ένα μικρό ρήγμα στην σιωπή που περιβάλει αυτά τα κέντρα και τους ανθρώπους που κρατούνται μέσα σ’ αυτά.
Το «Πρώτο σκαλοπάτι» της Αφροδίτης Ταυρή θα ακολουθήσεις στις 21.30 της Κυριακής, ένα ντοκιμαντέρ –καταγραφή του φαινομένου της μετανάστευσης στη Λέσβο, δηλαδή, της εισόδου, της παραμονής, της ενσωμάτωσης ή της περιθωριοποίησης των μεταναστών που εισέρχονται παράνομα (κυρίως) στο νησί. Μέσω της οπτικοακουστικής καταγραφής του φαινομένου αναφαίνονται οι πολιτικές μετανάστευσης της Ελλάδας, οι συνθήκες που επικρατούν στα κέντρα κράτησης των μεταναστών, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι όντας σε μια ξένη χώρα, και τέλος, οι δυσκολίες προσαρμογής τους και οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας της Λέσβου.
Από την Δευτέρα ως την Τετάρτη το πρόγραμμα έχει ως εξής:
Δευτέρα 1.12
«As you like it» της Πόλα Οντέτ, Ρουμανία (20.30)
«Ο μανάβης» του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου, Ελλάδα (21.00)
«Μη διακόπτετε το μάθημα» της Ελίνας Χατζηπαππά, Ελλάδα (22.25)
Τρίτη 2.12
«The Mulberry house» της Σάρα Ισάκ, Συρία (20.30)
«Steicy» της Ελλης Χατζηχαραλάμπους, Ελλάδα (21.40)
«Αλληλούια» της Aνζελίκ Μίλερ, Μάλτα (22.15)
«Sandra and the talking trees» της Μία Τέρβο, Φινλανδία (22.30)
Τετάρτη 3.12
«Bucarest -Memory lost» των Αλμπέρτ Σολέ και Λόρις Ομέδες, Ισπανία (20.30)
«Ecopolis China» της Aνα Κάριν Κρόνρους, Κίνα/Φινλανδία (21.45)
