7.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ζει ένα ψάρι που μελετάται για την ικανότητά του να μπορεί να επιβιώνει σε αυτά τα βάθη.
8.200 μέτρα είναι το βάθος κάτω από το οποίο δεν μπορούν να ζήσουν τα ψάρια καθώς σε μεγαλύτερα βάθη η αύξηση των επιπέδων μιας πρωτεΐνης αναστέλλει τη λειτουργία των κυττάρων τους.
8.200 μέτρα είναι το βάθος κάτω από το οποίο δεν μπορούν να ζήσουν τα ψάρια καθώς σε μεγαλύτερα βάθη η αύξηση των επιπέδων μιας πρωτεΐνης αναστέλλει τη λειτουργία των κυττάρων τους.
11.000 μέτρα είναι το βαθύτερο θαλάσσιο σημείο και βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι αδύνατον να φιλοξενεί ψάρια, αλλά σίγουρα υπάρχουν άλλες μορφές ζωής, λένε οι ερευνητές.
Παχυσαρκία εξ απαλών ονύχων
Μια μελέτη που πραγματοποίησαν αμερικανοί γιατροί του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας κατέγραψε τα συνήθη λάθη που κάνουμε οι γονείς μωρών και τα οποία μπορεί να δημιουργούν τις συνθήκες για εμφάνιση της παχυσαρκίας στα επόμενα χρόνια. Παρά το γεγονός ότι στη μελέτη έλαβαν μέρος 836 οικογένειες από τις ΗΠΑ, τα λάθη αυτά δεν είναι αποκλειστικότητα των αμερικανών γονιών. Σας τα αναφέρουμε λοιπόν όπως τα κατέγραψαν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση «Pediatrics». Ενώ τα ποσοστά παχυσαρκίας ήταν πολύ χαμηλά σε μωρά που θήλαζαν, η αποκλειστική χορήγηση γάλακτος σε σκόνη υπερδιπλασίαζε τις πιθανότητες των βρεφών να γίνουν παχύσαρκα. Αντίστοιχα πολύ αυξημένα ήταν τα ποσοστά της παχυσαρκίας σε παιδιά που ως μωρά έπιναν το γάλα τους μπροστά στην τηλεόραση. Τέλος, η επιμονή των γονιών να τελειώσουν όλο το γάλα τους αλλά και η συνήθειά τους να δίνουν γάλα στα παιδιά όταν έκλαιγαν (και ενώ δεν ήταν ώρα φαγητού) επισημάνθηκαν από τους ερευνητές ως πιθανές αιτίες δημιουργίας παχύσαρκων παιδιών.
Μια μελέτη που πραγματοποίησαν αμερικανοί γιατροί του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας κατέγραψε τα συνήθη λάθη που κάνουμε οι γονείς μωρών και τα οποία μπορεί να δημιουργούν τις συνθήκες για εμφάνιση της παχυσαρκίας στα επόμενα χρόνια. Παρά το γεγονός ότι στη μελέτη έλαβαν μέρος 836 οικογένειες από τις ΗΠΑ, τα λάθη αυτά δεν είναι αποκλειστικότητα των αμερικανών γονιών. Σας τα αναφέρουμε λοιπόν όπως τα κατέγραψαν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση «Pediatrics». Ενώ τα ποσοστά παχυσαρκίας ήταν πολύ χαμηλά σε μωρά που θήλαζαν, η αποκλειστική χορήγηση γάλακτος σε σκόνη υπερδιπλασίαζε τις πιθανότητες των βρεφών να γίνουν παχύσαρκα. Αντίστοιχα πολύ αυξημένα ήταν τα ποσοστά της παχυσαρκίας σε παιδιά που ως μωρά έπιναν το γάλα τους μπροστά στην τηλεόραση. Τέλος, η επιμονή των γονιών να τελειώσουν όλο το γάλα τους αλλά και η συνήθειά τους να δίνουν γάλα στα παιδιά όταν έκλαιγαν (και ενώ δεν ήταν ώρα φαγητού) επισημάνθηκαν από τους ερευνητές ως πιθανές αιτίες δημιουργίας παχύσαρκων παιδιών.
ΧΑΖΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Ξεχνάω συνέχεια. Μπορεί να έχω Αλτσχάιμερ;
Προφανώς δεν μπορούμε να απαντήσουμε εμείς σε μια τέτοια ερώτηση! Μπορούμε ωστόσο να σας μεταφέρουμε τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας επιστημόνων του Κέντρου Sanders-Brown για τη Γήρανση στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι η οποία κατέδειξε τη σημασία της πρώιμης αναγνώρισης των συμπτωμάτων της νόσου από τους ίδιους τους ασθενείς. Οι αμερικανοί ερευνητές έθεσαν σε 3.701 άνδρες ηλικίας άνω των 60 ετών το εξής ερώτημα: «Εχετε προσέξει κάποια αλλαγή στη μνήμη σας από την τελευταία φορά που επισκεφθήκατε τον γιατρό σας;». Οταν ανέλυσαν τα αποτελέσματα, οι αμερικανοί επιδημιολόγοι διαπίστωσαν ότι οι υποκειμενικές παρατηρήσεις (ή, αν προτιμάτε, τα παράπονα των εθελοντών που συμμετείχαν στη μελέτη) αποτελούσαν δείκτη πρώιμης έναρξης της νόσου. Με δεδομένο ότι πρόκειται για μια ασθένεια που σήμερα δεν μπορούμε μεν να θεραπεύσουμε αλλά μπορούμε να καθυστερήσουμε την εξέλιξή της, το εύρημα μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο. Προσοχή, όμως! Μόνο οι εξειδικευμένοι γιατροί είναι σε θέση να ξεχωρίσουν ανάμεσα στη φυσιολογική απώλεια μνήμης και στις μορφές άνοιας όπως το Αλτσχάιμερ. Αλλο η παρατήρηση πιθανών συμπτωμάτων και άλλο η αυτοδιάγνωση…
Ξεχνάω συνέχεια. Μπορεί να έχω Αλτσχάιμερ;
Προφανώς δεν μπορούμε να απαντήσουμε εμείς σε μια τέτοια ερώτηση! Μπορούμε ωστόσο να σας μεταφέρουμε τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας επιστημόνων του Κέντρου Sanders-Brown για τη Γήρανση στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι η οποία κατέδειξε τη σημασία της πρώιμης αναγνώρισης των συμπτωμάτων της νόσου από τους ίδιους τους ασθενείς. Οι αμερικανοί ερευνητές έθεσαν σε 3.701 άνδρες ηλικίας άνω των 60 ετών το εξής ερώτημα: «Εχετε προσέξει κάποια αλλαγή στη μνήμη σας από την τελευταία φορά που επισκεφθήκατε τον γιατρό σας;». Οταν ανέλυσαν τα αποτελέσματα, οι αμερικανοί επιδημιολόγοι διαπίστωσαν ότι οι υποκειμενικές παρατηρήσεις (ή, αν προτιμάτε, τα παράπονα των εθελοντών που συμμετείχαν στη μελέτη) αποτελούσαν δείκτη πρώιμης έναρξης της νόσου. Με δεδομένο ότι πρόκειται για μια ασθένεια που σήμερα δεν μπορούμε μεν να θεραπεύσουμε αλλά μπορούμε να καθυστερήσουμε την εξέλιξή της, το εύρημα μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο. Προσοχή, όμως! Μόνο οι εξειδικευμένοι γιατροί είναι σε θέση να ξεχωρίσουν ανάμεσα στη φυσιολογική απώλεια μνήμης και στις μορφές άνοιας όπως το Αλτσχάιμερ. Αλλο η παρατήρηση πιθανών συμπτωμάτων και άλλο η αυτοδιάγνωση…
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
