Το μέλλον βρίσκεται στο παρελθόν
Μόνη παρηγοριά, ότι η κατάσταση θα μπορούσε να είναι και χειρότερη: να είναι αντίστροφα τα αποτελέσματα ΠαΣοΚ- ΝΔ στις περιφέρειες και να έχει εκλεγεί η αγία τριάδα Ψωμιάδης- Κακλαμάνης- Γκιουλέκας. Αλλά αν κάτι μπορεί να πάει χειρότερα, θα πάει- ας είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα, λοιπόν.
Το ΠαΣοΚ κέρδισε ήδη στις νότιες θάλασσες, Αιγαίο και Κρήτη, προηγείται σε άλλες έξι και η Νέα Δημοκρατία προηγείται σε πέντε. Αν το σκορ παραμείνει την Κυριακή το βράδυ 8-5, τότε κακώς προετοιμαστήκαμε για τα χειρότερα. Αλλά μπορεί και να μην πάει η προετοιμασία χαμένη, έχουμε και άλλα χειρότερα μπροστά μας.
Αλλά νίκη του ΠαΣοΚ μόνο σε τρεις περιφέρειες (Αττική, Δυτική Ελλάδα και Ιόνια) φαίνεται σίγουρη, ενώ άλλες τρεις μάλλον είναι βέβαιο ότι θα τις χάσει (Ηπειρο, Κεντρική Μακεδονία, Δυτική Μακεδονία)- και έτσι μένουν πέντε αμφισβητούμενες: Πελοπόννησος, Βόρειο Αιγαίο, Ανατολική ΜακεδονίαΘράκη, Στερεά και Θεσσαλία.
* Σε όλες αυτές, το αποτέλεσμα θα κριθεί από τις ψήφους της κομμουνιστογενούς Αριστεράς, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, ημερολόγιό μου. Το ΚΚΕ δήλωσε ήδη ότι αφού το ίδιο συγκέντρωσε περισσότερες από 70.000 ψήφους πανελλαδικά σε σχέση με τις περυσινές εκλογές, γαία πυρί μιχθήτω: καρφάκι δεν του καίγεται τι θα συμβεί από εδώ και πέρα. Και κάλεσε τους ψηφοφόρους του όπου δεν υπάρχουν δικοί του υποψήφιοι, σε 2-3 δήμους δηλαδή, να επιλέξουν ανάμεσα σε αποχή, λευκό και άκυρο. Ούτε καν για τον Ψωμιάδη δεν ενδιαφέρεται να καταψηφιστεί, ούτε καν για τον Κακλαμάνη.
Οι ακροδεξιοί θύλακοι που αναπτύσσονται εδώ και εκεί στη χώρα δεν απασχολούν το ΚΚΕ, δεν υπάρχουν χρώματα και αποχρώσεις στον δικομματισμό, ούτε έχει καμιά σημασία να γίνει πιο ανθρώπινη η ζωή στην Αθήνα- άλλωστε είναι δυνατόν να υπάρξει καλύτερη ζωή σε συνθήκες καπιταλισμού; Αν δεχόταν κάτι τέτοιο το ΚΚΕ θα ήταν σαν να δέχονταν καλόγεροι ότι αυτή είναι η ζωή που έχουμε να ζήσουμε και η μέλλουσα είναι φενάκη.
* Το περίεργο όμως με το ΚΚΕ είναι πως η καλύτερη ζωή είναι συνεχώς πίσω μας: δεν θυμάμαι ούτε μια φορά να έχει δηλώσει πως κάποια αλλαγή βελτιώνει την κατάσταση. Κάθε αλλαγή είτε είναι « προς το χειρότερο » είτε αφαιρεί « κεκτημένα »- αλλά και όταν αυτά τα κεκτημένα είχαν καθιερωθεί, πάλι εναντίον τους ήταν το ΚΚΕ, γιατί αφαιρούσαν υποτίθεται κάποια άλλα κεκτημένα, κοκ. Σαν να υπήρχε κάποτε ο παράδεισος και έκτοτε η ζωή συνεχώς χειροτερεύει, ως εάν το μέλλον της ανθρωπότητας να βρίσκεται στο παρελθόν.
Υπάρχουν ασυνείδητοι ψηφοφόροι;
* Στον ΣΥΡΙΖΑ, ο μεν Αλέκος Αλαβάνος προσπαθεί να καταπιεί το γεγονός πως έπιασε τον απόλυτο πάτο στην Περιφέρεια Αττικής, τελευταίος από όλους τους συνδυασμούς, και αντικρίζει τις αποδεκατισμένες του στρατιές με το βλέμμα που είχε ο Ναπολέοντας όταν γύριζε από τη Μόσχα- «στρατιές» εννοώ εκείνο το 17% που έδιναν προ διετίας οι δημοσκοπήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και έκαναν τον Αλαβάνο να υποστηρίζει πως το κόμμα του θα είναι «το νέο ΠαΣοΚ» που θα ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό και θα φθάσει με βήμα γοργό στην εξουσία. Ιllusions de grandeur, που λένε και οι Γάλλοι- αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να καλεί σε αντιμνημονιακή ψήφο στην Αττική.
* Ο Αλέξης Τσίπρας καλεί σε « ψήφο κατά συνείδηση » εκεί όπου το κόμμα του δεν έχει υποψηφίους ή δεν συμμετέχει σε ψηφοδέλτια. Το επιχείρημά του είναι ότι «Ο ΣΥΝ εδώ και είκοσι χρόνια έχει διαφορετικήπολιτική κουλτούρα, δεν αντιμετωπίζει τους πολίτεςως αγέλη» . Ομολογώ ότι μένω αμήχανος: κάνουν τίποτε άλλο τα κόμματα, όταν καλούν τους πολίτες να τα ψηφίσουν, από το να τους υποδεικνύουν εκλογική συμπεριφορά; Γιατί θα αντιμετώπιζε τους Αθηναίους ως αγέλη αν έλεγε «ψηφίστε Καμίνη», όπως πριν από μια εβδομάδα έλεγε « ψηφίστε Πορτάλιου »; Δεν έχει επιχειρήματα υπέρ του Καμίνη, ή έστω κατά του Κακλαμάνη; Και όλα όσα έσερνε η δημοτική του παράταξη κατά του νυν δημάρχου τέσσερα χρόνια τώρα, γιατί δεν τα επαναλαμβάνει; Ξεχάστηκαν;
* Βεβαίως, το « ψηφίστε κατά συνείδηση » είναι καλύτερο από το « αδιαφορήστε » του ΚΚΕ, του Αλέκου Αλαβάνου και μερίδας του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά πάντα κατά συνείδηση ψηφίζουμε: ακόμη και όταν εξαγοράζουν την ψήφο μας, έχουν εξαγοράσει προηγουμένως τη συνείδησή μας. Το θέμα είναι αν βοηθάμε τις συνειδήσεις να σκεφθούν υπέρ του Καμίνη ή του Μπουτάρη, αυτό θα περίμενε κανείς, τουλάχιστον στις εκλογές για δημάρχους. Δεν φθάνει η αντιμνημονιακή ψήφος στις περιφέρειες όπου γίνεται η κομματική αναμέτρηση;
* Ας ελπίσουμε ότι οι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα βάλουν το συμφέρον των πόλεών τους πάνω από τα αντιμνημονιακά συναισθήματά τους και θα ψηφίσουν Καμίνη και Μπουτάρηγιατί αν κάπου ισχύει η θεωρία του ΚΚΕ ότι τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο, σίγουρα είναι στις δύο πόλεις πολλά χρόνια τώρα, με ευθύνη των δημάρχων τους, πολύ προτού υπάρξει μνημόνιο.
Προηγείται η νίκη της κρίσης
Ητοι, η κατάσταση είναι δύσκολη: κινδυνεύει να συνεχίσει να διαφεντεύει το Αρχιπέλαγος της Κυψέλης και τα περίχωρά του από Παγκράτι ως Κολωνό ο Κακλαμάνης, να συνεχίσει να κυβερνά τη Θεσσαλονίκη ο Ανθιμος μέσω Γκιουλέκα- και επιπλέον να κερδίσει η ΝΔ σε περισσότερες περιφέρειες από το ΠαΣοΚ, το οποίο έτσι ή αλλιώς είναι διασπασμένο απέναντι στο μνημόνιο. Γιατί μπορεί ο Γιώργος Παπανδρέου να επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι το πολιτικό κόστος δεν τον ενδιαφέρει- και να το εννοεί πιθανόν- αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με την πλειονότητα των υπουργών του, των βουλευτών του, των στελεχών του ΠαΣοΚ.
Αυτοί νοιάζονται και παρανοιάζονται για το πολιτικό κόστος, για το αν θα νέμονται ή όχι δημόσιες θέσεις και στο μέλλον. Για αυτούς, ημερολόγιό μου, η κατάσταση της χώρας, ο κίνδυνος χρεοκοπίας δεν είναι παρά μια από τις παραμέτρους του πολιτικού παιχνιδιού που πρέπει να τη χειριστούν έτσι ώστε να μη χάσουν τις θέσεις τους.
Για παράδειγμα, η κριτική στην περαίωση δεν ασκήθηκε από βουλευτές και υπουργούς επειδή επιβραβεύει τους φοροφυγάδες, ούτε επειδή έγινε με τρόπο ανοργάνωτο και δεν θα αποδώσει τα αναμενόμενα- αλλά επειδή σε προεκλογικές περιόδους δεν στέλνεις ραβασάκια «περάστε από την Εφορία να πληρώστε»· χάνεις ψήφους αν το κάνεις.
* Το ίδιο συμβαίνει με την πλειονότητα του πολιτικού κόσμου, η κρίση δεν είναι παρά το κυρίαρχο στοιχείο του πολιτικού παιγνίου: το πρόβλημα δεν είναι η αντιμετώπισή της αλλά η πολιτική νίκη. Αν η νίκη επιτευχθεί με ξεπέρασμα της κρίσης, τόσο το καλύτερο. Αλλιώς, καλύτερα να χαθεί η χώρα παρά να χάσουν οι ίδιοι.
Η Ακροδεξιά ενισχύεται
Η κατάσταση, λοιπόν, είναι δύσκολη: αν επικρατήσουν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις στις περισσότερες από τις πέντε περιφέρειες (Πελοπόννησο, Βόρειο Αιγαίο, Ανατολική Μακεδονία-Θράκη, Στερεά και Θεσσαλία) όπου η αναμέτρηση είναι αμφίρροπη, από τη Δευτέρα στην οικονομική κρίση θα προστεθεί μείζων πολιτική κρίση. Αν επιπλέον συνεχίσουν να διαφεντεύουν την καθημερινότητά μας ανίκανοι και διεφθαρμένοι δήμαρχοι που θα υποβαθμίσουν και άλλο τις συνθήκες της ζωής μας, δεν θα έχουμε το κουράγιο να αντιμετωπίσουμε την οικονομική και πολιτική κρίση. Αβουλοι και αδύναμοι θα παρακολουθούμε τις μικρές δυναμικές ομάδες να δίνουν τον τόνο στα πολιτικά πράγματα.
* Ευτυχώς, ο ΛΑΟΣ δεν πήγε καλά- ήταν κάτι που το φοβόμουν. Μπορεί, λοιπόν, να διαψευστούν και οι άλλοι φόβοι μου, ημερολόγιό μου. Αλλά η Χρυσή Αυγή έλαβε 5,3% στην Αθήνα, 10.200 ψήφους, μόλις 1.000 ψήφους λιγότερες από τον ΣΥΡΙΖΑ, και θα εκπροσωπείται στο δημοτικό συμβούλιο. Αλλο ένα βήμα προς το άκρο δεξιό του πολιτικού φάσματος- αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ούτε το ΚΚΕ ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ: το πρόβλημά τους είναι πώς θα ισχυροποιηθούν καταγγέλλοντας το μνημόνιο και τον «νεοφιλελεύθερο Παπανδρέου».
* Κυριακή, κοντή γιορτή· και τούτη των εκλογών που οι κάλπες θα κλείσουν στις 7, ακόμη κοντύτερη. Μπορεί και να γελάσει λίγο το χειλάκι μας, μπορεί όμως και να πανικοβληθούμε.
Γνωρίζω τη δήλωση που θα κάνει τη Δευτέρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος:«Σας αντιμετωπίσαμε ως ψηφοφόρους, τώρα ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε μπροστά και οι δρόμοι μας χωρίζουν:εμείς θα πάρουμε την ψήφο και εσείς τους φόρους».
Ο εκ Ξάνθης 8
Εν όψει της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου (ή και του χρέους), προτείνω αυτή τη φορά να κρατάμε νεροπίστολογιατί την προηγούμενη, μόλις ακουμπήσαμε πάνω στο τραπέζι το πιστόλι, το άρπαξαν και μας το έβαλαν στον κρόταφο.
Αισιόδοξος, @otenet.gr
Οταν βάζετε τον Γιωργάκη Παπανδρέου δίπλα στον Τρικούπη και τον Βενιζέλο, μου θυμίζετε την παροιμίακι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες.
Αλέξης Λάμαρης, @yahoo.gr
Είδες ο σωτήρ Καρατζαφέρης; Σπεύδει να σώσει τον Μακεδονομάχο της Θεσσαλονίκης, τον Μαραθωνομάχο της Αθήνας, τον Επαναστάτη του Μοριά και τα Δύο Παιδιά του Πειραιά. Για την πολυκατοικία, ρε γαμώτο!
Αβαδαίος, άνεργος θυρωρός
«Στη Δημοκρατία, η εκλογή από τους ανίδεους Πολλούςαντικαθιστά τον διορισμό από τους διεφθαρμένους Λίγους». (Μπέρναρντ Σο). Αυτοί που έδωσαν τις λιγότερες υποσχέσεις ίσως δώσουν τις λιγότερες απογοητεύσεις.
Κ. Ν. Γεωργακόπουλος@yahoo. com
Διαβάζω ότι«Κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δεν περιλαμβάνεται στα 200 καλύτερα του κόσμου, σύμφωνα με τους “Τimes”». Ακούω επίσης τις διαμαρτυρίες και απορώ: περιμέναμε ότι θα είναι;
Νικόλαος εκ Βόλου
Ο μπεσαλής που κατατρόπωνε τον Γιάννη Μπουτάρη με το«όσο ζω, δήμαρχος δεν γίνεσαι», αν διαψευστεί, θα εφαρμόσει, μπεσαλίδικα, τη λογική; Συγκεκριμένα, τον νόμο της αντιθετοαντιστροφής που συνεπάγεται: «Γίνηκες δήμαρχος, δεν ζω».
Γ. Κ., @otenet.gr
Αν δεν μοιράζονταν επί ένα μήνα φυλλάδια, αν δεν κερνούσαν καθημερινά οι υποψήφιοι καφέδες και τσίπουρα, αν δεν κυβερνούσε επί ένα μήνα η εκλογολογία και τα συγγενολόγια, τελικά πόσοι θα πήγαιναν να ψηφίσουν; Π.χ., Κατερίνη, εγγεγραμμένοι 83.000, έγκυρα 49.500. Εκλογικό συμπέρασμα: το «Νησί» το βλέπουν περισσότεροι από αυτούς που ψηφίζουν.
Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης, Κατερίνη
Τα αποτελέσματα της σταυροδοσίας με καθησύχασαν. Τώρα ξέρω ότι στον «αντιμνημονιακό» αγώνα θα προτάξει τα στήθη του (και) ο κ. Ψινάκης.
Δημήτριος Τσεχίας
