«Η ερωτική σχέση του πρώην διοικητή του ΙΚΑ Ι. Βαρθολομαίου με την υπάλληλο του ιδρύματος κυρία Θωμαή Βρακατσέλη δεν έχει μόνο τη “ροζ” της απόχρωση. Συνδέεται και με διαχειριστικές ατασθαλίες, στις οποίες μετείχε το παράνομο ζευγάρι». Πρόκειται για έναν από τους κύριους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του κατηγορούμενου για την εκ προθέσεως ανθρωποκτονία του πρώην διοικητή του ΙΚΑ και προφυλακισμένου από τον περασμένο Φεβρουάριο Δημήτρη Βρακατσέλη, ο οποίος την ερχόμενη Τετάρτη θα λογοδοτήσει ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών. Στη δίκη αναμένεται ότι θα υπάρξουν αποκαλύψεις από μάρτυρες αλλά και σκληρές αντιπαραθέσεις μεταξύ των δύο συζύγων. Κατά την έναρξη της συνεδρίασης του δικαστηρίου θα κυριαρχήσει η υποβολή σειράς ενστάσεων από την πλευρά της υπεράσπισης του κατηγορουμένου, η οποία θα μιλάει για «ακυρότητα» της προδικασίας και θα αφήνει αιχμές για παρεμβάσεις οι οποίες οδήγησαν στο «κουκούλωμα» της υπόθεσης. Ολα δείχνουν ότι την ακριβώς αντίθετη γραμμή θα ακολουθήσει η… πέτρα του σκανδάλου, η κυρία Βρακατσέλη, η οποία μάλιστα όπως αποκαλύπτεται λίγες ημέρες πριν από τη δίκη του συζύγου της κατέθεσε εις βάρος του αίτηση διαζυγίου, κατηγορώντας τον ως μοναδικό υπαίτιο για τη διάλυση του γάμου τους. Επιβαρυντική για τον Δ. Βρακατσέλη ήταν άλλωστε και η κατάθεσή της στην ανακρίτρια, η οποία διενήργησε την έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του Ιωάννη Βαρθολομαίου.
Αλλά ας πάρουμε το κουβάρι του χρόνου ανάποδα. Από το τέλος· εκείνο το απόγευμα του Φεβρουαρίου, οπότε ο Ιωάννης Βαρθολομαίος άφηνε την τελευταία του πνοή στο πλατύσκαλο του πρώτου ορόφου της πολυκατοικίας, επί της οδού Λυκάβου, στου Ζωγράφου, έξω από το διαμέρισμα των γονέων της ερωμένης του Θωμαής, στο οποίο και την επισκέφτηκε για λίγο.
* Το τελευταίο ραντεβού
«Του είπα ότι λείπουν οι γονείς μου από το πατρικό μου σπίτι στη Λυκάβου και θα ήταν καλή ιδέα να βρεθούμε εκεί. Θεωρήσαμε ότι ήταν ασφαλές μέρος. Η συνάντησή μας ήταν καθαρά συναισθηματικού χαρακτήρα, να βρεθούμε για λίγο μόνοι μας, δεδομένου ότι είχα να τον δω αρκετές ημέρες, ίσως παραπάνω από δέκα.
»Ερωτικές συναντήσεις δεν είχαμε πουθενά αλλού πέρα από το αυτοκίνητό του και το κάναμε για λόγους ασφαλείας, επειδή ήταν δημόσιο πρόσωπο. Εφθασα στη Λυκάβου γύρω στις 16.40. Ο Βαρθολομαίος ήρθε γύρω στις 17.10. Στις 17.30, αφού κοίταξα από το ματάκι της εξώπορτας και δεν είδα τίποτα, άνοιξα την πόρτα. Ο Βαρθολομαίος βγήκε πολύ γρήγορα και κατ’ ευθείαν έκλεισα την πόρτα και την κλείδωσα μία φορά…».
Η κυρία Βρακατσέλη όπως και στην Αστυνομία έτσι και στην ανακρίτρια απέφυγε να περιγράψει με λεπτομέρειες την επίθεση που δέχτηκε ο εραστής της από τον άνδρα της: «Με το που έκλεισα την πόρτα προχώρησα προς το εσωτερικό του διαμερίσματος για να πάρω τα πράγματά μου και να αποχωρήσω και εγώ. Τότε άκουσα φωνές συγκεχυμένες, ανδρικές, χωρίς να ξεκαθαρίζω τι έλεγαν, λες και γινόταν καβγάς. Γυρίζω πίσω και κοιτάω από το ματάκι της εξώπορτας προς τον διάδρομο. Είδα δύο ανθρώπους να έχουν πιαστεί στα χέρια. Τρόμαξα και άκουσα τον Βαρθολομαίο να λέει: “Ποιος είστε κύριε, και γιατί μου επιτίθεστε, σας ξέρω;”. Δεν είδα να πέφτουν μπουνιές εκείνη τη στιγμή. Η άλλη ανδρική φωνή έλεγε: “Τι κάνεις εδώ Βαρθολομαίε; Τι θέλεις εδώ;”. Οι φωνές που ακούστηκαν δεν ήταν ιδιαίτερα δυνατές. Δεν μπόρεσα να καταλάβω εάν ο άλλος άνδρας κρατούσε κάτι στα χέρια του».
* Δεν είχε πρόθεση
Ολα έγιναν σε κλάσματα δευτερολέπτου, καταθέτει η κυρία Θωμαή Βρακατσέλη και περιγράφει το θύμα, λίγο μετά την επίθεση, «μελανιασμένο» και «πρησμένο», ενώ καταλήγει λέγοντας ότι ο άνδρας της δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον Ι. Βαρθολομαίο: «Πανικοβλήθηκα. Τρομοκρατημένη, κρατώντας την τσάντα μου στα χέρια, γύρισα προς το εσωτερικό του σπιτιού, προς τη μεριά της κουζίνας. Τότε συνειδητοποίησα ότι η φωνή ήταν του άνδρα μου. Δεν κάθησα, έτρεμα ολόκληρη. Στην κουζίνα που στάθηκα για ελάχιστο χρόνο δεν μπόρεσα να ακούσω τίποτε άλλο από τον διάδρομο, άλλωστε όλα έγιναν σε κλάσμα δευτερολέπτου. Στάθηκα για λίγο εκεί και ξαναγύρισα πίσω. Τότε κοίταξα από το ματάκι της εξώπορτας, δεν έβλεπα να τσακώνονται, είδα έναν άνδρα ξαπλωμένο και δεν άκουγα φασαρία. Βγαίνω έξω και βλέπω τον κ. Βαρθολομαίο να είναι ξαπλωμένος ανάσκελα, ο κορμός και το κεφάλι του ήταν στο πλατύσκαλο της σκάλας του 1ου ορόφου και τα πόδια του ήταν στα σκαλοπάτια… Είδα έναν άνθρωπο να φαινόταν ότι έχει δεχθεί ισχυρά χτυπήματα στο πρόσωπο, ήταν μελανιασμένος και πρησμένος. Νόμιζα ότι ήταν λιπόθυμος, έβαλα τα χέρια μου στην καρωτίδα για να δω αν έχει σφυγμό και στα χέρια του και δεν κατάλαβα τίποτα. Ακούμπησα τα μάτια για να δω αν είναι ζωντανός… Πιστεύω ότι ο άνδρας μου δεν είχε σκοπό να κάνει κακό στον Βαρθολομαίο, ο στόχος ήμουν εγώ. Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι είχε πρόθεση να τον σκοτώσει… Μπορεί να ήθελε να με διαπομπέψει, να με ρεζιλέψει, πιάνοντάς με βγαίνοντας από το διαμέρισμα, αφού με παρακολουθούσε, με άλλον άνδρα».
* Η σχέση με τον διοικητή
Η μάρτυρας αναφέρθηκε στη γνωριμία της με τον Ι. Βαρθολομαίο για τον οποίο, όπως κατέθεσε, άρχισε να δένεται συναισθηματικά ώσπου σύναψε ερωτική σχέση μαζί του: «Το θύμα το γνώρισα το 2004, όταν ανέλαβε διοικητής του ΙΚΑ. Η σχέση μας αρχικά ήταν επαγγελματική. Τον πρώτο χρόνο τον είχα δει δυο-τρεις φορές. Είμαι υπάλληλος στη Διεύθυνση Προμηθειών του ΙΚΑ – είμαι εκεί από το 1985… Οταν ανέλαβε ο Βαρθολομαίος το ΙΚΑ υπήρχε σε εξέλιξη το πρόγραμμα της μηχανοργάνωσης του ΙΚΑ και υπήρχε ανάγκη ενημερώσεώς του, δεδομένου ότι χειριζόμουν τους φακέλους. Αυτό αποτέλεσε την αιτία γνωριμίας μαζί του. Οταν έφυγε η κ. Γιαννίρη από προϊσταμένη της Διεύθυνσης, ανέλαβε καθήκοντα η κ. Αθανασίου, η οποία δεν γνώριζε καλά το αντικείμενο γιατί είχε έρθει από άλλον τομέα. Επειδή ήμουν πολύ καλή γνώστρια του αντικειμένου των διαδικασιών των διαγωνισμών, λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας μου, ο διοικητής με εμπιστευόταν και πολλές φορές συνεργαζόμασταν… Για μεγάλο διάστημα ήμασταν κοντά και συζητούσαμε τα προσωπικά μας, περισσότερο ίσως εγώ, αλλά αρχίσαμε το 2006 προοδευτικά μέσα από τη συνεργασία να δενόμαστε συναισθηματικά και περίπου από τον Σεπτέμβριο του 2006 αρχίσαμε να έχουμε ερωτική επαφή. Μιλούσαμε όταν με καλούσε στο κινητό μου τηλέφωνο… Λόγω της θέσης που κατείχε ο Βαρθολομαίος βγαίναμε βόλτες με πολλές προφυλάξεις, με το αυτοκίνητό του πολύ λίγες φορές και κυρίως βραδινές ώρες, όχι όμως πολύ αργά, γιατί δεν μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε την απουσία μας».
* Γνώριζε ο σύζυγος
Η κυρία Θωμαή Βρακατσέλη καταθέτοντας «έπεσε» σε σειρά αντιφάσεων, καθώς ενώ από τη μια περιέγραφε ότι ο άνδρας της γνώριζε για τη σχέση της με τον πρώην διοικητή του ΙΚΑ και από την άλλη έλεγε ότι δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο άνδρας της την παρακολουθούσε παρά τη «ζηλοτυπία» του: «Δεν είχα καμία υπόνοια ότι ο σύζυγός μου μπορούσε να με παρακολουθεί, ή να έχει βάλει κάποιο τρίτο πρόσωπο, για αυτό δεν έπαιρνα και ιδιαίτερες προφυλάξεις. Ο άνδρας μου με ζήλευε και μου δημιουργούσε σκηνές ζηλοτυπίας όχι μόνο τον τελευταίο καιρό, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια του γάμου μας… Τον τελευταίο καιρό ήταν ιδιαίτερα εριστικός και αρκούσε μια κουβέντα μου, είτε για να ακολουθήσει καβγάς χωρίς λόγο είτε για να αφήσει υπονοούμενα όπως “αν θα χωρίσουμε να δούμε τι θα κάνεις χωρίς εμένα, πώς θα τα βγάλεις πέρα μόνη σου…”. Στις συζητήσεις που κάναμε και στους καβγάδες μου το έθετε ως δεδομένο ότι υπάρχει τρίτο πρόσωπο, αφήνοντάς με να καταλάβω ότι γνωρίζει. Εγώ σε κάποιο έντονο καβγά πριν καιρό όπου ειπώθηκαν πολλά μεταξύ μας παραδέχτηκα ότι έχω σχέση με τρίτο πρόσωπο λέγοντάς του “και γιατί όχι;”».
– Ανακρίτρια: «Σας κατονόμασε ότι το τρίτο πρόσωπο ήταν ο Βαρθολομαίος;».
– Θ. Βρακατσέλη: «Ναι, όχι στον συγκεκριμένο καβγά, αλλά σε άλλη στιγμή μου το είπε, εγώ όμως δεν το παραδέχθηκα ευθέως».
«Δεν μπορούσε η ζωή μου να συνεχιστεί έτσι»
Ως μια νοσηρή σχέση που έπρεπε πάση θυσία να τερματιστεί, καθώς εκτός των άλλων συμπεριελάμβανε και τη βίαιη συμπεριφορά του συζύγου της, περιγράφει στην αγωγή διαζυγίου της τον γάμο της η Θ. Βρακατσέλη. Η υπάλληλος του ΙΚΑ κατάθεσε αγωγή για τη λύση του γάμου της στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου και περίπου δέκα μήνες αργότερα από τον προφυλακισθέντα σύζυγό της, ο οποίος ήταν ο πρώτος που στράφηκε στη Δικαιοσύνη ζητώντας διαζύγιο.
«Δεν μπορούσε η ζωή μου να συνεχιστεί έτσι» λέει η Θωμαή Βρακατσέλη, η οποία στην αγωγή της περιγράφει πολλά και αντιφατικά σε σχέση με ορισμένα από αυτά που έλεγε προ ολίγων μηνών ενώπιον της ανακρίτριας, η οποία ερευνούσε την υπόθεση του θανάτου του Ι. Βαρθολομαίου. Ετσι, ενώ στην κατάθεσή της ανέφερε: «Είναι καλός οικογενειάρχης, ίσως το πρόβλημα να ήμουν εγώ», στην αγωγή διαζυγίου της αναφέρει: «…Οι σχέσεις μας έχουν κλονιστεί ανεπανόρθωτα από αποκλειστικά δική του υπαιτιότητα, όντας ο αντίδικος αποκλειστικά υπαίτιος της διαστάσεως της εγγάμου συμβιώσεώς μας» και δεν παραλείπει να μιλήσει για «άμεσο κίνδυνο για τη σωματική και ψυχική μου υγεία και ακεραιότητα».
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ (Συνήγορος υπεράσπισης του Δ. Βρακατσέλη) “Ο κομματικός μανδύας παρεκώλυσε τη διερεύνηση”
«Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου δεν έχει ασκήσει έφεση κατά του βουλεύματος της παραπομπής. Ετσι θα προταθεί ενώπιον του ΜΟΔ Αθηνών μια σειρά νομικών ακυροτήτων και δικονομικών παρανομιών που καθιστούν το βούλευμα άκυρο. Συνακόλουθα δεν αποκλείεται μια αναβολή, για να ξαναρχίσει από την αρχή η κύρια ανάκριση, η νομιμότητα της οποίας ενοθεύθη με τη θεσμική παρουσία εισαγγελέα, χωρίς την παράλληλη συμμετοχή του συνηγόρου υπερασπίσεως του κατηγορουμένου, αφού αυτό επιβάλλει η ταυτότητα του νομικού λόγου και η ισότητα των όπλων. Ο κομματικός μανδύας του θανόντος παρεκώλυσε καταφανώς την εφαρμογή του νόμου σε βάρος του κατηγορουμένου και ενδεχομένως τη διερεύνηση της διαχειριστικής διαύγειας και καθαρότητας των εραστών, θύμα των οποίων είναι ο ανυπαίτιος και εξαπατημένος σύζυγος».
«Δεν ήταν ερωτευμένος μαζί μου»
Η κυρία Θωμαή Βρακατσέλη μεταξύ όλων των άλλων αναφέρθηκε και στη σχέση της με τον κατηγορούμενο, στη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του οποίου επέμεινε ιδιαίτερα η ανακρίτρια απευθύνοντάς της σειρά ερωτημάτων: «Εδώ και τρία χρόνια, ίσως και περισσότερο, είχα πρόβλημα στις σχέσεις με τον σύζυγό μου. Υπήρχαν τσακωμοί και τριβές, όχι καθημερινά, εγώ όμως υποκρινόμουν για χάρη των παιδιών. Ως ζευγάρι δεν είχαμε καμία επικοινωνία, είχαμε αποξενωθεί και οι σχέσεις μας ήταν τυπικές και ο γάμος αυτός συνεχιζόταν τυπικά, για χάρη των παιδιών. Τα τελευταία δύο χρόνια είχαμε κάνει μεταξύ μας συζητήσεις μήπως θα ήταν καλύτερα να παίρναμε διαζύγιο. Αποφασίσαμε να σπρώξουμε τον χρόνο γιατί τα παιδιά μεγάλωναν και μας είχαν περισσότερη ανάγκη – και δεν θα ήθελα να τα τραυματίσω με ένα διαζύγιο. Ομως εγώ τους τελευταίους μήνες, επειδή η κατάσταση είχε φτάσει σε άσχημο σημείο, σκεφτόμουν πλέον να χωρίσουμε. Δεν το είχα πει στον άνδρα μου αλλά ήταν μια σκέψη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου συνέχεια, γιατί σκεφτόμουν ότι δεν θα μπορούσε να περάσει η ζωή μου έτσι. Ο άνδρας μου τη μια δεχόταν τη λύση του διαζυγίου, την άλλη μου έλεγε να ξαναπροσπαθήσουμε. Δεν ήταν ερωτευμένος μαζί μου».
