«Με νίκη επί της Αρσεναλ γράφουμε ιστορία»
Η ΠΡΩΤΗ χρονιά με τα χρώματα του Παναθηναϊκού ήταν γεμάτη συγκινήσεις για τον Λεωνίδα Βόκολο. Ο νεαρός αμυντικός πήγε στον ΠΑΟ από τον Πανιώνιο το καλοκαίρι και αμέσως έπεσε στα… βαθιά. Οι υποχρεώσεις σε ελληνικό πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ ήταν συνεχείς αλλά αποτέλεσαν παράλληλα και πρόκληση για τον πρώην αρχηγό του συλλόγου της Νέας Σμύρνης.
Την ερχόμενη Τετάρτη ο Παναθηναϊκός θα μπει σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή. Η νίκη επί της πρωταθλήτριας Αγγλίας Αρσεναλ η οποία αποχαιρέτησε πρόωρα τη διοργάνωση μετά την ήττα της με 1-0 από τη Λανς στο Γουέμπλεϊ συνιστά αναγκαία αλλά όχι ικανή προϋπόθεση για την είσοδο της ελληνικής ομάδας στους αγώνες της προημιτελικής φάσης τον Μάρτιο του 1999. Την ίδια στιγμή ο Λ. Βόκολος και οι συμπαίκτες του θα εύχονται να λήξει χωρίς νικητή η άλλη αναμέτρηση του ομίλου μεταξύ Λανς και Ντιναμό Κιέβου στο στάδιο «Φελίξ Μπολάρ» της Γαλλίας. Οι τρεις βαθμοί είναι όμως για τον υψηλόσωμο αμυντικό ούτως ή άλλως αναγκαίοι· όχι μόνο για τον Παναθηναϊκό αλλά και για την Ελλάδα.
Πόσο εύκολο είναι να κυνηγάς τη νίκη όταν ξέρεις ότι η πορεία σου εξαρτάται και από τα… πόδια των άλλων;
«Οπως και να είχε η κατάσταση, εμείς ως ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού έπρεπε να προσπαθήσουμε ως το σφύριγμα της λήξης για την κατάκτηση των τριών βαθμών της νίκης. Εξάλλου ο σύλλογος έχει χτίσει ένα σεβαστό όνομα στον ευρωπαϊκό χώρο ύστερα από τις επιτυχίες του και δεν μπορεί να αδιαφορήσει για το γόητρό του. Πολύ περισσότερο παίζοντας με την πρωταθλήτρια Αγγλίας. Με νίκη επί της Αρσεναλ, λοιπόν, γράφουμε ιστορία και ως Παναθηναϊκός και για το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα».
Πώς αντιμετωπίζετε τις δηλώσεις κάποιων ότι η Αρσεναλ θα είναι εύκολη λεία για τον Παναθηναϊκό ελλείψει κινήτρου πρόκρισης για την αγγλική ομάδα;
«Δεν συμφωνώ με όσους νομίζουν ότι η Αρσεναλ θα έρθει αδιάφορη στην Αθήνα επειδή δεν έχει πια ελπίδες να προκριθεί. Ενας σύλλογος του δικού της βεληνεκούς δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να μην αγωνισθεί για το κύρος και το όνομά της ενώ δεν αποκλείεται να θέλει να αποδείξει το “άδικον” του αποκλεισμού της. Ας μην ξεχνάμε, τέλος, ότι οι ποδοσφαιριστές του λονδρέζικου συλλόγου είναι τόσο σπουδαίας κλάσης που δεν επιτρέπεται να μην ενδιαφερθούν και για τη δική τους προσωπική φήμη».
Δεν θα ακούσετε, έστω από ραδιοφωνάκι στο ημίχρονο του αγώνα, τα όσα συμβαίνουν στην αναμέτρηση της Γαλλίας;
«Ευτυχώς που τα δύο παιχνίδια διεξάγονται παράλληλα και κατά τη διάρκεια του ματς δεν θα μαθαίνουμε την εξέλιξη. Αυτό ίσως επιδρούσε αρνητικά στο κίνητρό μας για νικηφόρο αποτέλεσμα. Στο ημίχρονο σίγουρα θα πληροφορηθούμε το αποτέλεσμα της αναμέτρησης Λανς – Ντιναμό αλλά εύχομαι να μην επηρεαστούμε αρνητικά σε περίπτωση δυσμενούς για μας αποτελέσματος. Ωστόσο, εκείνο που κατά την άποψή μου προέχει είναι να κερδίσουμε. Αυτό αποτελεί υπόθεση όχι μόνο συλλογική αλλά και εθνική. Η Ελλάδα χρειάζεται βαθμούς για να ανέλθει στη βαθμολογία της UEFA και όλοι οι εκπρόσωποι πρέπει να τους της προσφέρουν».
Αν το παιχνίδι Λανς – Ντιναμό Κιέβου ήταν στο δελτίο Προ-Πο, τι θα το «παίζατε»;
«Χωρίς πολλή σκέψη Χ! Δεν ξέρω βέβαια αν θα ήταν έκπληξη ώστε να μου αποφέρει κέρδη αλλά τουλάχιστον θα το ευχόμουν. Πάντως, σκεπτόμενος ρεαλιστικά, θα το έπαιζα τριπλή παραλλαγή. Και οι δύο αντίπαλοι επιθυμούν διακαώς τη νίκη ώστε να αποφύγουν μελλοντικές δυσάρεστες εκπλήξεις. Εκεί στηρίζω και τις ελπίδες μας για ισόπαλο αποτέλεσμα. Σε περίπτωση νίκης δεν μπορώ να προβλέψω πού θα κλίνει η πλάστιγγα. Ολες σχεδόν άλλωστε οι αναμετρήσεις του ομίλου που ανέδειξαν νικητή κρίθηκαν με ένα γκολ διαφορά».
Πόσο μπορεί να επηρεασθεί η ψυχολογία σας μετά το ατυχές αποτέλεσμα του Κιέβου;
«Σίγουρα δεν είναι εύκολο να ξεπεράσεις μια ήττα. Πόσο μάλλον όταν έρχεται με τον συγκεκριμένο τρόπο. Κάναμε μεγάλη προσπάθεια έχοντας να αντεπεξέλθουμε σε πολύ δυσμενείς συνθήκες. Η Ντιναμό είναι πληρέστατη ομάδα, η έδρα τής προσφέρει σοβαρότατο πλεονέκτημα ενώ οι καιρικές συνθήκες ήταν, τουλάχιστον για εμένα, πρωτόγνωρες. Το ποτάμι όμως δεν γυρίζει πίσω».
Εφταιξε κάτι για την ήττα;
«Δεν νομίζω. Είχαμε ένα σχέδιο το οποίο ακολουθήσαμε πιστά στο πρώτο ημίχρονο. Ισως στο δεύτερο μέρος της αναμέτρησης να “κάτσαμε” και να οπισθοχωρήσαμε. Αυτό έδωσε επιπλέον χώρο στους Ουκρανούς να αναπτυχθούν. Πάλι όμως ήταν η… κακιά η ώρα. Η Ντιναμό ήταν καλύτερη αλλά ένα τέτοιο αυτογκόλ σημειώνεται κάθε 50 χρόνια».
Πιστεύετε ότι ο Παναθηναϊκός ήταν γενικότερα άτυχος στο εφετεινό Τσάμπιονς Λιγκ;
«Μια ελληνική παροιμία λέει: “Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει”. Σίγουρα στους εκτός έδρας αγώνες μας έλειψε η τύχη ενώ για το ματς με την Ντιναμό μπορώ να πω ότι μας γύρισε και την πλάτη. Οταν συμμετέχεις σε αγώνες τόσο υψηλού ανταγωνισμού, χρειάζεσαι να πάνε και τα πράγματα λίγο… δεξιά. Πέρυσι η Γιουβέντους πήρε την πρόκριση για την προημιτελική φάση την ύστατη κυριολεκτικά στιγμή χάρη σε ένα τέρμα του Τζόρτζεβιτς του… Ολυμπιακού».
Αλήθεια, από τις τρεις αντιπάλους σας υπήρξε μία που να σας εντυπωσίασε;
«Ολες τους ήταν περίπου ισοδύναμες. Αν ξεχώριζα κάποια, θα επέλεγα την Ντιναμό Κιέβου. Δεν ήταν τόσο η διαφορά που τη χώριζε από τις υπόλοιπες. Απλά η συνοχή της ήταν εκπληκτική. Η συνύπαρξη των ποδοσφαιριστών για αρκετό καιρό μαζί κάτω από τις οδηγίες του Λομπανόφσκι βοηθούσε στο να γνωρίζουν άριστα ο ένας τις κινήσεις του άλλου. Πολλές φορές ο σέντερ φορ επέστρεφε στην άμυνα να βοηθήσει ενώ ο κεντρικός αμυντικός μετατρεπόταν ξαφνικά σε κυνηγό. Και η Λανς όμως απέδειξε ότι μόνο τυχαία δεν υπήρξε η περυσινή κατάκτηση του γαλλικού πρωταθλήματος, το οποίο εγώ θεωρώ το πιο αμφίρροπο στην Ευρώπη».
