Οι λίστες φοροφυγάδων που δίνει στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών, όταν μάλιστα αφορούν επωνύμους, προκαλούν πολλά σχόλια. Από επαινετικά ως επικριτικά, αφού πολλοί μιλούν για «παιχνίδι εντυπώσεων» ή για δυσφήμηση πολιτών, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις κλπ.
Οι αμφισβητήσεις αυτές ίσως έχουν κάποια βάση, αλλά νομίζω ότι εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία σήμερα είναι να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου και συγκεκριμένα να πεισθούν οι απλοί και ανώνυμοι πολίτες, που επί χρόνια τώρα είναι και μόνιμα φορολογικά υποζύγια, ότι επιτέλους εφαρμόζεται, έστω και δειλά, η συνταγματική επιταγή που λέει ότι οι Ελληνες συμβάλλουν στα κοινά ανάλογα με τα εισοδήματά τους. Η εμπέδωση δηλαδή στους πολίτες ενός αισθήματος φορολογικής δικαιοσύνης ασφαλώς είναι σημαντικότερη από τον δήθεν διασυρμό ενός τραγουδιστή σε σκυλάδικο, ο οποίος αποκρύπτει από την Εφορία εισοδήματα πάνω από 130 εκατ. δρχ.
Υπάρχει όμως ένα εύλογο ερώτημα στην κοινή γνώμη, το οποίο μέχρι στιγμής μένει αναπάντητο: «Καλά οι τραγουδιστές στα σκυλάδικα, καλά οι μαιευτήρες και οι καρδιολόγοι, αλλά μόνο αυτοί κλέβουν την Εφορία; Πού είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι πολυεθνικές, που η φοροδιαφυγή τους είναι πασίγνωστη;». Υπάρχει λοιπόν ατιμωρησία για τους μεγάλους ή ισχύει ακόμη η ετεροδικία για τις πολυεθνικές; Το ερώτημα αυτό το έθεσα χθες στον υφυπουργό Οικονομικών κ. Γ. Δρυ και πρέπει να παραδεχθώ ότι ορισμένα στοιχεία που μου έδωσε με έκαναν να ελπίζω ότι η συστηματική εργασία που γίνεται για αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό του φοροτεχνικού μηχανισμού θα αποδώσει σύντομα θεαματικά αποτελέσματα και κανείς φοροφυγάς δεν θα έχει ασυλία.
Οι μεγάλες επιχειρήσεις και συγκεκριμένα αυτές με τζίρο πάνω από 2 δισ. δρχ. τον χρόνο ως τώρα δεν ελέγχονταν φορολογικά και μόνο σποραδικά οι ελεγκτές της ΦΑΒΕ έκαναν εφόδους επιλεκτικές, από τις οποίες είναι αμφίβολο αν κέρδιζε το Δημόσιο ή οι ίδιοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλες εταιρείες που ήθελαν να μπουν στο Χρηματιστήριο ζητούσαν οι ίδιες πιεστικά να ελεγχθούν, για να πάρουν το απαραίτητο ποσοστό φορολογικής ενημερότητας.
Τώρα όμως, με τη δημιουργία του Εθνικού Ελεγκτικού Κέντρου, που ασκεί έλεγχο στις επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από 2 δισ. δρχ., οι αλλαγές είναι ραγδαίες. Οπως μου εμπιστεύθηκε ο κ. Γ. Δρυς, από τους ελέγχους αυτούς στις μεγάλες επιχειρήσεις θα εισπράξει επιπλέον (πάνω δηλαδή από όσα κατά δήλωσή τους πλήρωσαν οι εταιρείες) 40 δισ. δρχ.! Και όσο και αν φαίνεται απίθανο, μεταξύ αυτών που θα πληρώσουν είναι και μεγάλες τράπεζες, ακόμη και κρατικές. Είκοσι δισ. δρχ. θα πληρώσει η Εθνική Τράπεζα, 4 δισ. δρχ. η Ιονική, αρκετά η Alpha Πίστεως, 1 δισ. δρχ. η εταιρεία πετρελαιοειδών του κ. Μαμιδάκη κλπ.
Για μια μεγάλη πολυεθνική με έδρα στην Καλλιθέα από τον τακτικό έλεγχο που της είχε κάνει η αρμόδια Εφορία (ΦΑΒΕ) προέκυπτε οφειλή φόρων με συμβιβασμό (γιατί έτσι πάντα γίνεται) 5 δισ. δρχ., από τα οποία βέβαια το κράτος θα έπαιρνε πολύ λιγότερα, αφού κάποια «αμοιβή» θα εξασφάλιζαν και οι εφοριακοί! Λοιπόν ο έλεγχος από το Εθνικό Ελεγκτικό Κέντρο ανέβασε τον φόρο στα 11 δισ. δρχ., τα οποία πλήρωσαν αδιαμαρτύρητα οι ξένοι, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά! Κάτι λοιπόν καλύτερο ξημερώνει!
