Αλλαξε ο μάγειρoς, άλλαξαν και οι συνταγές. Ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης δήλωσε προχθές ότι δεν είναι μόνο το έλλειμμα που ξέφυγε το 2004, αλλά – ω του θαύματος – και ο ρυθμός ανάπτυξης. Αντί να είναι χαμηλότερος από 4% όπως προβλεπόταν, η ανάπτυξη της οικονομίας επιταχύνθηκε και έφθασε το 4,2%. Αυτό αυτομάτως φέρνει τη σχέση ελλείμματος ως ποσοστό του ΑΕΠ σε καλύτερη θέση. Για να απλοποιήσουμε το ζήτημα: τις Βρυξέλλες τις ενδιαφέρει πόσο είναι το έλλειμμα ως ποσοστό του εθνικού εισοδήματος (ΑΕΠ). Απαιτούν το έλλειμμα να είναι χαμηλότερο του 3% του ΑΕΠ. H σχέση αυτή μπορεί να βελτιωθεί είτε με τη μείωση του ελλείμματος είτε με την αύξηση του ΑΕΠ. Ο υπουργός κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι έκρυβε δαπάνες και εμφάνιζε το έλλειμμα χαμηλότερο από ό,τι ήταν. Ο κ. Αλογοσκούφης δεν μπορεί να κάνει το ίδιο. Εχει αποκαλύψει στους ευρωπαίους ελεγκτές τη συνταγή του ΠαΣοΚ, οπότε θα τον καταλάβουν. Φτιάχνει λοιπόν τώρα μια νέα συνταγή. Αντί να εμφανίζει μειωμένο το έλλειμμα, θα εμφανίζει υψηλότερο το εισόδημα. Ηδη η «nouvelle cuisine» εφαρμόστηκε λόγω του ρυθμού ανάπτυξης το 2004. Το έλλειμμα αυξήθηκε, αλλά αυξήθηκε και το ΑΕΠ. Εφέτος, ακόμη και αν υποφέρουμε από την ύφεση, ακόμη και αν κλείσουν οι μισές επιχειρήσεις, ακόμη και αν όλα τα νοικοκυριά περιορίσουν τα έξοδά τους, ακόμη και αν δεν γίνουν δημόσιες επενδύσεις, θα δείτε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα εμφανισθεί ως εκ θαύματος αλματώδης. Ετσι η ήπια προσαρμογή μπορεί να ξαναφέρει τη σχέση ελλείμματος ΑΕΠ σε ικανοποιητικότερα επίπεδα.
Είναι κακό αυτό; Οχι βέβαια. Αλλά δεν παύει να είναι μαγείρεμα. Ενα μαγείρεμα που βοηθάει τη χώρα να αποφύγει την ασφυκτική λιτότητα που επιβάλλουν οι αριθμοί, όπως βοηθούσε και το μαγείρεμα της προηγούμενης κυβέρνησης. Το ερώτημα είναι πώς θα καταφέρει να εμφανίσει αυξημένο το ΑΕΠ ο κ. Αλογοσκούφης. Μια μέθοδος, που ακολουθήθηκε στην Ιταλία (απλώς, του δίνουμε ιδέες), είναι να ενσωματώσει την παραοικονομία στην επίσημη οικονομία. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η παραοικονομία στην Ελλάδα αντιστοιχεί στο 20% τουλάχιστον της επίσημης οικονομίας. Αν την ενσωματώσει και την εμφανίσει στο ΑΕΠ, σωθήκαμε. Ποια είναι η δυσκολία του εγχειρήματος; Οτι η Ελλάδα πληρώνει ένα ποσοστό του ΑΕΠ στην Ενωμένη Ευρώπη ως συμμετοχή. Οσο μεγαλύτερο είναι το ΑΕΠ τόσο μεγαλύτερο είναι και το ποσό που πληρώνουμε. Εχει και μια άλλη παρενέργεια. Αν αυξηθεί το ΑΕΠ, εμφανιζόμαστε πλουσιότεροι, το οποίο σημαίνει ότι περιορίζονται οι κοινοτικές ενισχύσεις. Θα έχει δηλαδή κόστος. Από την άλλη, αν δεν πετύχουμε μείωση κάτω του 3%, θα πρέπει να πληρώσουμε ως πρόστιμο το 0,5% του ΑΕΠ, θα μας παγώσουν τα κονδύλια και θα έχουμε και άλλες δυσάρεστες επιπτώσεις. Συνεπώς πρέπει να μετρήσουμε αν μας συμφέρει να παρουσιάσουμε αυξημένο ΑΕΠ και να πληρώσουμε ελαφρώς αυξημένη συμμετοχή. Ετσι πάντως θα γλιτώσουμε και την ακραία λιτότητα. Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο σοβαρό πρόβλημα. Οτι εκτός από τη λογιστική ωραιοποίηση της οικονομίας πρέπει να βρούμε και τα χρήματα, στα αλήθεια. Και αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Κάποιος καμιά καλή ιδέα;
* Ετσι ονομάζεται στα γαλλικά η μοντέρνα κουζίνα, που συνδυάζει αταίριαστα για την παραδοσιακή κουζίνα είδη. Χαρακτηριστικό της nouvelle cuisine είναι η πολύ ωραία πρωτότυπη και εντυπωσιακή εμφάνιση του πιάτου αλλά και η πολύ μικρή ποσότητα φαγητού που περιέχει.
