Ποιος είπε ότι το πληκτρολόγιο πρέπει να εγκαθίσταται απαραιτήτως στο γραφείο; Πρόσφατα έκανε την εμφάνισή του και το πρώτο πληκτρολόγιο… καρέκλας. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό μοντέλο πληκτρολογίου που κατασκεύασε η αμερικανική εταιρεία Workplace Designs Inc. που έχει την έδρα της στην πολιτεία της Μινεσότα. Το πληκτρολόγιο της φωτογραφίας προσαρμόζεται στις περισσότερες από τις τρέχουσες πολυθρόνες γραφείου και στόχος του είναι να αμβλύνει την κόπωση των χεριών που προκαλείται από την πληκτρολόγηση στα παραδοσιακά κλαβιέ. Για τον λόγο αυτόν το νέο εργονομικό πληκτρολόγιο βρίσκεται χωρισμένο σε δύο μέρη επιτρέποντας στα χέρια του χρήστη να ακουμπούν βολικά στα χερούλια της πολυθρόνας. Είναι ίσως η πιο ξεκούραστη λύση για όσους δακτυλογραφούν πολλές ώρες την ημέρα.
Η εξασφάλιση του ηλεκτρονικού απορρήτου εξακολουθεί να απασχολεί σφόδρα τους χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά και τις εταιρείες κατασκευής software και hardware. Ως επικρατέστερη λύση προτείνεται η χρήση ατομικών βιολογικών στοιχείων για την αλάνθαστη επαλήθευση της ταυτότητας των χρηστών. Τα βιολογικά αυτά passwords (κωδικοί πρόσβασης) όλο και εξελίσσονται, στην προσπάθεια να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα εξαπάτησής τους.
Τα πρώτα βιο-passwords που έκαναν την εμφάνισή τους λειτουργούσαν ως ηλεκτρονικοί αναγνώστες της ψηφιακής εικόνας που δίνουν τα δακτυλικά αποτυπώματα. Για μεγαλύτερη ασφάλεια χρησιμοποιήθηκε ολόκληρη η παλάμη και οι χρήστες εξασφαλίζουν πρόσβαση στο σύστημα βάζοντας το χέρι τους στην ειδική υποδοχή. Ο υπολογιστής συγκρίνει τα στοιχεία του χεριού με τα αντίστοιχα στοιχεία που έχει αποθηκεύσει στη μνήμη του. Για ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια, εκτός από το ανάγλυφο της παλάμης χρησιμοποιούνται και στοιχεία που σχετίζονται με την κυκλοφορία του αίματος ώστε να είναι αδύνατη η εξαπάτηση του συστήματος με κέρινα ομοιώματα. Πρόκειται για το σύστημα Identix που έχουμε παρουσιάσει και σε άλλη ευκαιρία.
Τα τελευταία νέα στον χώρο των βιο-passwords προέρχονται ωστόσο από το ερευνητικό κέντρο της εταιρείας ΙΒΜ στο Αλμαντεν της πολιτείας της Καλιφόρνιας. Στο κέντρο αυτό αναπτύχθηκε μια τεχνική που ονομάζεται Personal Area Network και βασίζεται στην αγωγιμότητα του ανθρώπινου σώματος για τη μεταβίβαση ηλεκτρονικών δεδομένων. Απώτερος στόχος του συστήματος είναι να βασίζεται η αναγνώριση του νόμιμου χρήστη του υπολογιστή σε ένα απλό βραχιόλι που θα φοράει αυτός στο χέρι. Το βραχιόλι αυτό, εφοδιασμένο με μια μικροσκοπική μαγνητική κάρτα που θα βρίσκεται σε επαφή με το δέρμα, θα εκπέμπει ηλεκτρικό πεδίο πολύ χαμηλού αμπεράζ. Θα επιτρέπει έτσι τη μεταβίβαση των ηλεκτρονικών στοιχείων ταυτότητας του χρήστη στον υπολογιστή ερχόμενο σε επαφή με το «ποντίκι». Και τώρα, κολεξιόν κυβερνο-ενδυμάτων
«Μεθαύριο ο υπολογιστής σας θα χωράει στα σκουλαρίκια σας» είχε δηλώσει ο κ. Αλεξ Πέντλαντ του εργαστηρίου Medialab στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Εντυπωσιασμένος από τις δηλώσεις αυτές ο κ. Ζαν-Μισέλ Λεραλί, πρόεδρος της σχολής ντιζάιν Creapole, αποφάσισε να πρωτοστατήσει στη δημιουργία μια νέας κολεξιόν κυβερνο-ενδυμάτων.
Από τη συνεργασία του ΜΙΤ με τη σχολή Creapole προέκυψε μια πλούσια κολεξιόν ηλεκτρονικών «πανοπλιών», μέρος της οποίας είναι και η τουαλέτα της φωτογραφίας. Το ένδυμα που βλέπουμε συνδυάζει την καλπάζουσα φαντασία των σχεδιαστών μόδας με την αλματώδη πρόοδο της επιστήμης. Ο ηλεκτρισμός που παράγει η τριβή του υφάσματος τροφοδοτεί με την απαραίτητη ενέργεια όλο τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό του ενδύματος. Η κεραία που προσαρμόζεται στην πλάτη εξασφαλίζει πρόσβαση στα δίκτυα τηλεπικοινωνιών, ενώ τα γυαλιά χρησιμεύουν ταυτόχρονα ως συσκευή στερεοφωνικού ήχου και τηλεοπτικής εικόνας. Οσο για τη ζώνη, φιλοξενεί μια πολύ λεπτή, επίπεδη μπαταρία. Γιγαντιαία προπέλα οδεύει προς τη θάλασσα
Ζυγίζει 76,5 τόνους και η διάμετρός της ξεπερνά τα 8,5 μέτρα. Πρόκειται για τη βαρύτερη προπέλα του κόσμου που κατασκευάστηκε πρόσφατα από την ολλανδική εταιρεία Lips Company. Η προπέλα F08612 είναι φτιαγμένη από το κράμα Cunial
(χαλκός, αλουμίνιο, νικέλιο και σίδηρος). Σύντομα θα αποσταλεί στην Κορέα όπου θα τοποθετηθεί σε ταχύπλοο φορτηγό πλοίο. Ποπ-κορν αντί φελιζόλ
Γιατί να κατασκευάζουμε μπαλάκια από πολυστυρένιο, παράγωγο του πετρελαίου, για τις συσκευασίες, τη στιγμή όπου η φύση μάς προσφέρει ένα ανάλογο προϊόν, απολύτως οικολογικό και βιο-αποσυντιθέμενο, στο διηνεκές ανακυκλούμενο; Την απλή αυτή ερώτηση έθεσαν οι επιστήμονες στον εαυτό τους και προχώρησαν ακάθεκτοι στην αντικατάσταση των συνθετικών προστατευτικών υλικών συσκευασίας με το γνωστό σε όλους μας… ποπ-κορν!
Στον Καναδά μεγάλο μέρος των συσκευασιών γίνεται πλέον με ποπ-κορν, αλλά και στη Γαλλία η χρήση του ποπ-κορν στα δέματα κάνει σοβαρές προσπάθειες να κατακτήσει την αγορά. Το 1995 ιδρύθηκε από αγρότες της περιοχής Σαράντ-Μαριτίμ η εταιρεία Agripack που ασχολήθηκε σοβαρά με την παραγωγή ποπ-κορν το οποίο δεν προορίζεται για… φάγωμα. Η εταιρεία, βοηθούμενη από τη χρηματοδότηση περιφερειακών προγραμμάτων, μελέτησε τα ζητήματα πυρασφαλείας και άλλων χαρακτηριστικών του υλικού και κατέληξε στην καλύτερη ποικιλία καλαμποκιού για την ειδική αυτή χρήση. Σήμερα παράγει 15.000 κυβικά μέτρα ποπ-κορν ετησίως. Μεταξύ των πελατών της Agripack συγκαταλέγονται ήδη κολοσσιαίες επιχειρήσεις, όπως είναι η France Telecom (ο γαλλικός οργανισμός τηλεπικοινωνιών) και η εταιρεία καλλυντικών L’ Oreal. Το πιο… αθλητικό ρομπότ
Το ρομπότ της φωτογραφίας διαφημίζεται ως εξαιρετικός παίκτης βόλεϊ. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται η ιαπωνική εταιρεία Toshiba που το κατασκεύασε, στα πλαίσια των ερευνών ρομποτικής που διεξάγει. Εκτός όμως από πάσες και σερβίς, τι άλλο ξέρει να κάνει το ρομπότ της Toshiba;
Οπως βεβαιώνουν οι κατασκευαστές του, το εν λόγω ρομπότ διαθέτει σε ικανοποιητικό βαθμό ανεπτυγμένες τρεις αισθήσεις: την όραση, την ακοή και την αφή. Οι ανιχνευτές και οι μικροκάμερες που του επιτρέπουν να βλέπει, να ακούει και να αγγίζει όπως οι άνθρωποι, του επιτρέπουν να διεκπεραιώνει και κάθε είδους χειρωνακτική εργασία. Ετσι, σύμφωνα με τους κατασκευαστές του, το ρομπότ – πετοσφαιριστής μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο σε επικίνδυνες αποστολές που προσπαθεί να αποφύγει ο άνθρωπος. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι οι εργασίες που πρέπει να γίνουν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας, στους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας.
Το μόνο που δεν μπορεί να κάνει το ρομπότ της Toshiba είναι να περάσει από το φιλέ στο… ντεφιλέ, όπως η Μις Ελλάς που στέφθηκε προσφάτως. Εκτός κι αν η τηλεόραση οργανώσει και καλλιστεία… ρομπότ!
