Παλιά ιστορία του Χόλιγουντ: ένας διάσημος τραγουδιστής αποπειράται να μεταφέρει τη φωτογένειά του στο σελιλόιντ, ελπίζοντας έτσι να κατακτήσει έναν ακόμη χώρο της τέχνης. Από τον Μικ Τζάγκερ ως τη Μαντόνα άλλοι έχουν επιτύχει, άλλοι έχουν περάσει ως γραφικοί και άλλοι απλώς παραπέουν μεταξύ των δύο τεχνών. Η αντίθετη περίπτωση, αν και έχει παρατηρηθεί στην ιστορία της σόουμπιζ, δεν δημιούργησε ποτέ μαζικό «φαινόμενο» παρά τα λαμπρά παραδείγματα που μπορεί να αναφέρει κανείς. Ηθοποιοί δηλαδή που αποπειράθηκαν να δημιουργήσουν καριέρα στο τραγούδι με επίσημες ηχογραφήσεις βεβαίως και υπήρχαν πάντοτε, ήταν όμως απλώς σποραδικές περιπτώσεις. Ο Υβ Μοντάν, η Τζούντι Γκάρλαντ ή η Λάιζα Μινέλι πέτυχαν τα μάλα σε αυτή τη δεύτερη καριέρα, χωρίς όμως αυτή η ενασχόληση να καταγραφεί ως γενικότερη διάθεση.
Εφέτος η κατάσταση έχει ξεφύγει λίγο από τα όριά της, με αποτέλεσμα κάποιοι πολύ γνωστοί σταρ του Χόλιγουντ όχι μόνο να ηχογραφούν κατά συρροήν αλλά να διεκδικούν και τα πρωτεία από τους ειδικούς του είδους. Περισσότερο χαρακτηριστική από όλες είναι η περίπτωση της Νικόλ Κίντμαν και της Κέιτ Γουίνσλετ. Συγκεκριμένα όλοι περιμένουν ότι η συνεργασία της γλυκύτατης Νικόλ με τον ποπ σταρ Ρόμπι Γουίλιαμς στη διασκευή του τραγουδιού των Φρανκ και Νάνσι Σινάτρα «Somethin’ Stupid» θα κονταροχτυπηθεί για την κορυφή των χριστουγεννιάτικων βρετανικών τσαρτς με το ντεμπούτο της Κέιτ Γουίνσλετ στο τραγούδι «What If?». Το εν λόγω τραγούδι ερμηνεύει η πρωταγωνίστρια του «Τιτανικού» στην τηλεοπτική μεταφορά που έχει πραγματοποιηθεί στις «Χριστουγεννιάτικες ιστορίες» του Καρόλου Ντίκενς. Οσο για τη Νικόλ Κίντμαν, η αυστραλή σταρ ακύρωσε την τελευταία στιγμή τη συμμετοχή της στο σόου του Ρόμπι Γουίλιαμς στο Royal Albert Hall, όπου θα τραγουδούσαν μαζί την επιτυχία του Φράνκι, διότι είναι δειλή, όπως είπε, δεν δίστασε όμως να πάει στο στούντιο για την ηχογράφηση. Μην περιμένετε σε αυτούς τους δίσκους να ανακαλύψετε τις νέες μεγάλες φωνές της ποπ μουσικής, διότι μάλλον θα απογοητευθείτε. Τόσο η Κίντμαν όσο και η Γουίνσλετ ελπίζουν στη μουσική επιτυχία στηριζόμενες στην απήχηση του υποκριτικού τους ταλέντου.
Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η συνεισφορά δύο εξαιρετικών νέων (;) ηθοποιών όπως είναι ο Μπίλι Μπομπ Θόρντον και ο Βίνσεντ Γκάλο, οι οποίοι κυκλοφορούν ταυτόχρονα τους δίσκους τους. Ο βραβευμένος με Οσκαρ σεναρίου ηθοποιός και σκηνοθέτης Μπίλι Μπομπ Θόρντον κατάφερε να «βγάλει» ένα δίσκο που έχει συνοχή και καλλιτεχνικές αξιώσεις και θέτει υποψηφιότητα ως ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του 2001 με τις «μαύρες» μετα-κάντρι μελωδίες του «Private Radio». Με τη βοήθεια εξαιρετικών μουσικών φανερώνει άνεση στη γραφή ακόμη και όταν πρόκειται να εξωτερικεύσει τον έρωτά του για την Αντζελίνα Τζολί («Your Blue Shadow»). Δείχνουν να βρίσκονται αρκετά μακριά οι ημέρες που αντέγραφε τον ήχο των Βρετανών της δεκαετίας του ’60 με τα συγκροτήματά του Nothin’ Doin’ και Tres Hombres.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο επίσης σεναριογράφος, σκηνοθέτης και εκλεκτικός ηθοποιός Βίνσεντ Γκάλο, γνωστός από την ταινία «Buffalo 66». Η «μουσική ιστορία» του Γκάλο σχετικά με το ροκ μεγάλη, καθώς τους λιγοστούς δίσκους του ξεκίνησε να τους κυκλοφορεί από το 1982. Φανατικός θαυμαστής των Stooges του Ιγκι Ποπ, των New York Dolls και του Ντέιβιντ Μπάουι, κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικά μουσικά τοπία από τον Θόρντον, με καλύτερο το εφετινό CD του «When». Αμερικανικό αστικό ροκ που θυμίζει πολύ τον νεοϋορκέζικο ήχο του τέλους της δεκαετίας του ’70. Αλλη περίπτωση βεβαίως είναι αυτή του Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, του οποίου η φωνή αποτυπώθηκε στο σάουντρακ της ταινίας «Moulin Rouge» όπου πρωταγωνιστεί με τη Νικόλ Κίντμαν. Με διαθέσεις ανάλογες όρμησε στην αρένα και ο πολύ καλός αμερικανός ηθοποιός Κέβιν Σπέισι, ο οποίος μετά την εντυπωσιακή εμφάνισή του στη συναυλία αφιέρωμα στον Τζον Λένον στις αρχές του Οκτωβρίου, όπου τραγούδησε το «Mind Games», λίγες ημέρες αργότερα βρέθηκε πάλι πίσω από το μικρόφωνο στη συναυλία που διοργάνωσε ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις στους δίδυμους πύργους. Η Τζένιφερ Λόπες κατάφερε, έπειτα από αρκετά επιτυχημένες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία στη μουσική με δύο δίσκους που έχουν πουλήσει ως αυτή τη στιγμή δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία έχουν κυκλοφορήσει δίσκους τόσο ο Μπρους Γουίλις («The Return of Bruno») όσο και ο Τζεφ Μπρίτζες («Be Here Soon»), ενώ τη δόξα του μικροφώνου ζήλεψαν επίσης ο Κιάνου Ριβς, ο Τζόνι Ντεπ και ο Ράσελ Κρόου. Τέλος, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ήταν αυτή της Κατρίν Ντενέβ, όταν πριν από έξι χρόνια τραγούδησε για χάρη του Μάλκομ Μακ Λάρεν στον δίσκο του «Paris».
Μπορεί να θεωρηθεί κίνημα αυτή η διάθεση; Σίγουρα όχι! Μόδα είναι που απλώς θα περάσει, αφήνοντας όμως, όπως διαπιστώσαμε, και μερικά ευχάριστα σημάδια.
